Als je er niks in stopt, komt er niks uit

0 comments

Posted on 19th maart 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

,

Vrolijk getjilp en een boer die zegt dat hij dat prachtig vindt “en dan vooral de zwaluwen en de musjes” waarop Joris van de Kerkhof (terzake): “En de koeien die eronder staan?”
Daar moet de man “het van hebben”.
Of hij drinkt wat eruit komt?
Nou en of: “Een beetje rauwe melk en dan bijna aan de kook, dat is heerlijk.”

Ook op het erf: vrouwen die midden in het dorp een tap willen maken waar de bewoners “en ook onze toeristen” melk kunnen tappen.
Melk van de boeren uit de omgeving.
Wat van onze Warenwet niet mag maar in de rest van Europa wel.

Joris van de Kerkhof wordt afgeleid door de koeien.
“Brave beesten” vindt hij het. Die volgen wat er gebeurt.
En die lekker staan te eten.
“Dat moet ook gebeuren,” zegt de boer want: “Wat je er vóór in stopt, dat krijg je er weer uit. En als je er niks in stopt, komt er ook niks uit.”
Een wijsheid om op een kussen te borduren.

En dat tappunt?
Lijkt de man wel wat.
Of kan hij geen nee zeggen nu er drie dames op z’n erf staan?
Maar de man vindt dames leuk en “waarom zou dat niet kunnen” en de dames lachen vrolijk.

Met “over dames gesproken” stapt Joris van de Kerkhof weer over op de koeien waarvan hij geen genoeg kan krijgen en schildert hoe nummer 2233 bij 2985 wat eten op de nek ziet wat ze er met zorg vanaf likt.

Lief portretje van mooie dieren op de dag dat ook de Partij voor de Dieren een forse winst boekte maar daar hoor je op Radio 1 (veel) te weinig over.

Hulp voor hoerenlopers

0 comments

Posted on 17th maart 2015 by Jeanne in DIDD

, ,

Ik verbaas me al de hele dag.

Een van de tachtig mannen die in Valkenburg een 16-jarig meisje hebben misbruikt heeft zelfmoord gepleegd (een ander ging hem voor).
Dús haast het OM zich ons(?) gerust te stellen dat ze heus niet bij het huis van de misbruikers zullen aanbellen of ze van de werkplek sleuren maar dat ze de heren zullen ópbellen en ze dan vriendelijk verzoeken of ze als het ze mogelijkerwijs schikt even langs willen komen op het bureau.

Ach jee – medelijden in alle uitzendingen die ik vandaag op Radio 1 hoor.
Arme hoerenlopers. Helemaal van slag.
Stóm OM!
En laat het OM dat zelf nu ook vinden? Zodat ze ná het verhoor (op het tijdstip dat de misbruikers gelegen kwam) *aansluitend* HULP zullen aanbieden.
*Hulp*???
Ik hoor wel af en toe een ‘vertel eens verder’-vraag stellen maar pas in #DIDD gaat Elma Drayer los en verwoordt wat ik ook zit te denken: dat opeens de mannen “zielig en sneu” zijn.
Dat niemand het meer heeft over dat meisje.

Sterker.
Elma Drayer heeft *niets* tegen de aanvankelijk voor het OM aangekondigde aanpak die neerkwam op ‘klop-klop, hallo mevrouw kunnen wij uw man even spreken die heeft zich als hoerenloper vergrepen aan een meisje van 16 dat door een loverboy werd uitgebuit’.

Eens.
He-le-maal eens.
Met de vrouwen heb ik wél medelijden.
Maar die mannen? Risico genomen en verloren.
Such is life.

Thuis-thuis

0 comments

Posted on 14th maart 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

,

Station Hoogeveen vrijdagmiddag 1 uur.
Bussen en drie mensen die erop wachten.
Er wordt op de bussen bezuinigd.
Wat een wachtende passagier begrijpt want ze rijden vaak vrijwel leeg, maar een chauffeur maakt zich zorgen.
Allereerst over de werkgelegenheid, zegt hij eerlijk tegen Joris van de Kerkhof.
En dan ook nog over de mensen die van het openbaar vervoer gebruik maken.
De provincie had moeten “luisteren naar het veld”.
En het is de schuld van de VVD.

Op dus naar de VVD-gedeputeerde die betoogt dat op elk kaartje van 1 Euro de overheid er negen bijlegt.
Dus: keuzes maken. En: vrijwilligers.

En net wanneer ik denk ja zal wel, enerzijds-anderzijds en kabbel en babbel ontmoet de verslaggever op dat busstation in Hoogeveen een jonge vrouw die met de bus moet naar “thuis-thuis”.
“En thuis-thuis is?” vraagt hij (Dedemsvaart) en: “Hoe druk is het als je naar thuis-thuis gaat.”
Nu is dat niet het geval maar om vier uur is het wel druk.
JvdK: “Hoe druk-druk is dat dan?”

Waarna hij het hele gesprek dat “thuis-thuis” blijft herhalen en het meisje schiet vrolijk in de lach en ik in mijn eigen “thuis-thuis” óók.
Fijn slot aan een reportage over een belangrijk maar voor de niet-directbetrokkenen niet bijster opwindend onderwerp.

Veranderen in een zebra

0 comments

Posted on 13th maart 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, ,

Raadsvergadering in Medemblik.
Over windmolens die ze niet willen.
Zodat ze een brief gaan schrijven aan de nieuwe leden van Provinciale Staten om dat duidelijk te maken.
En handtekeningen hebben verzameld die weer worden gestuurd aam de huidige leden van PS.

Joris van de Kerkhof vertelt het tijdens korte adempauzes terwijl we tegelijk in een mooi mengsel de raadsleden horen betogen.

Eerder was de verslaggever in Zwaagdijk-Oost bij een bijeenkomst van dorpsraden en actievoerders.
Ze willen geen “dusdanig grote ingreep in het historisch cultuurlandschap en in de leefomgeving van de mensen”.
Een man voorspelt dat hij er zal uitzien “als een zebra” omdat achter zijn huis er drie zouden komen.

Wat ze al hebben gedaan?
*Ingebroken* in de campagne van het CDA.
Wat ze gáán doen?
Ze gaan heel erg 2.0 inzetten op de sociale media.
Dus: “Wie heeft er een twitter account?”
Zes mensen. Da’s niet veel op de grote groep die er zo te horen is verzameld.

De vrouw die aan het woord is vertelt dat zij “na veel moeite” haar twitter account had ingesteld en verdomd! Haar eerste volger was een gedeputeerde: Jaap Bond.
“Want,” zegt ze trots, “die zijn aan het vólgen!”

In de pauze praat Joris van de Kerkhof met een vrouw uit Nibbixwoud.
Ze woont, vertelt ze, “op het mooiste plekje van Westfriesland” en de windmolens zouden zowel in haar voor- als in haar achtertuin komen.

“We moeten gezamenlijk optrekken” klinkt het ná de pauze.
En het standpunt duidelijk maken aan de gemeente.
Waarbij het handig is dat “de NOS” na hún bijeenkomst naar die van de gemeente gaat.

Daar wordt aan het slot van de vergadering een verklaring voorgelezen die is ondertekend door alle zestien dorpsraden en ook door de actiegroepen en verenigingen.

Ik hoor veel saamhorigheid.
En vastberadenheid.
Maar ook ‘het zal wel niet lukken’.
En: ik ga verhuizen.

En nu kun je wel zeggen dat het een flauw gevalletje NIMBY is, maar wie zou die krengen wél in de tuin willen hebben.
En ja, ik wéét dat ze goed zijn voor ut milieu.

Naar Rijswijk voor een hobbybeurs

0 comments

Posted on 7th maart 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

Er gaan geen treinen van Tilburg naar Breda en wie kan de NOS dan beter erop uit sturen om een sfeerverslag te maken dan Joris van de Kerkhof?
Eerst een gesprekje met een meisje dat op 5 minuten fietsen van het station woont wat z’n voors en z’n tegens heeft.
Zij kreeg gisteren “een appje van een huisgenoot” over de treinbotsing.
Modern.

Dan “goeiemorgen mevrouw” en “goeiemorgen meneer”.
JvdK: “Waar moet u naartoe?”
“Naar Rijswijk, voor een hobbybeurs.”
– Wat voor hobby?
“Poppenhuizen en miniaturen.”

Korte discussie over of de treinen daar wel/niet moeten rijden waar mevrouw filosofisch “waar moeten ze dan rijden” over doet met dat heerlijke Brabantse accent.
We weten dan al dat ze “van hier” is en dat haar moeder Belgische was maar haar vader komt uit Tilburg.

“Goeie reis en fijne hobby” wenst Joris van de Kerkhof mevrouw die nu vertelt dat ze de hobby al twintig jaar heeft.
“Dus als ik een slagerij zie, dan kan ik dat namaken.
Ik ben nou met een plattelandscafé bezig met hotelkamers en wat je niet zelf kan maken, dat ga je kopen.”

JvdK (lachend) “dat gedoe met de trein krijgt u niet stuk”.
Vrouw (lachend) “nee, we zien wel hoe we er komen”.
En dan: “U doet uw werk goed.”

Dat zat ik nou net óók te denken.
Een mini-reportage van twee minuten en dan zo’n leuke vrouw vinden en daar zo gezellig mee praten.
Een gesprekje waar deze luisteraar in elk geval heel erg vrolijk van wordt.

Mannen in roze jarretels

2 comments

Posted on 7th maart 2015 by Jeanne in Tros Nieuwsshow

, , , ,

Renée Römkens van Atria houdt een riedel over dat feminisme nog steeds nodig is en “het heeft iets te bieden voor de toekomst” – door Peter de Bie direct onderbroken met “wát dan”.
Volgende riedel over de ingewikkelde wereld en ongelijkheid en geweld en loonkloof en weer Peter de Bie: “Maar hebben we daar een feministische visie op? Dat zijn toch gewoon wereldproblemen.”
Ja en nee en de jongere generatie wil alles met elkaar verknopen.

Ze bedoelt het goed, Renée Römkens. Ze heeft ook gelijk.
Maar wat wordt het op deze manier zelfs voor een feministe als ik snel bla-bla.

Na drie minuten gaat het roer om en komt modespecialiste Aynouk Tan erin.
“Wat ik natuurlijk doe is door kleding bekijken wat de stand van de emancipatie is en wat ik nu heb geschreven is een pleidooi dat vrouwen meer moeten denken aan mannen in roze jarretels wanneer ze masturberen.”

Gemor van de aanwezige mannen dus “laat me even uitpraten” vervolgt Tan en het komt erop neer dat mannenkleding een hogere status heeft en dús moeten vrouwen het aantrekkelijk gaan vinden om te fantaseren over mannen in vrouwenkleding als ze het met zichzelf doen.
Mieke van der Weij: “Ik weet niet of je dat er doorheen krijgt, hoor, bij de meeste vrouwen.”
En Peter de Bie: “Als je dat allemaal moet gaan bedenken tijdens het masturberen is de lol er volgens mij wel af.”

Weer mengen de mannen zich in het gesprek (grappig, bij zo’n onderwerp denken mannen altijd dat ze een duit in het zakje moeten doen terwijl ze ánders beleefd luisteren op een enkele opmerking na).
Dus ja: Angela Merkel.
Tuttige mantelpakjes.
Die moet haar borsten meer laten zien.

Na wat geneuzel over Angela’s decolleté wijst Mieke van der Weij ons erop dat het vandaag Equal Pay Day is en “daar wind ik me nou over op” (dat vrouwen te weinig verdienen voor hetzelfde werk).
Renée Römkens windt zich daar óók over op en zegt nog dat we breder moeten kijken naar keuzes maken in het leven en opnieuw denk ik: ja, weet ik, is zo, maar wat weinig inspirerend allemaal.

Zestig auteurs hebben een bijdrage aan dit boek geleverd.
Als je dat wil verkopen stuur je er dus 1 voor de grote lijn (degelijk maar saai) en 1 voor de provocatie.
Werkt dat?
Voor mij niet, maar misschien ben ik niet de doelgroep.

Politiek als combinatie ván

0 comments

Posted on 5th maart 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, ,

Lokale partijen die het bij de gemeenteraadsverkiezingen zo goed deden, bundelen nu de krachten voor de Provinciale Statenverkiezingen.

Joris van de Kerkhof verdiept zich in Limburg waar Lokaal-Limburg lijst 11 affiches plakt en met een dartbord in de weer is.
De plakker blijkt dartborden te produceren en “de werkzaamheden gaan ook door en af en toe kun je het een met het ander combineren”.
Slim.

JvdK: “En dat is ook de manier waarop u politiek bedrijft?”
Inderdaad. Want “politiek is altijd een combinatie ván”.

Het valt de verslaggever op dat er wel érg veel affiches zijn geplakt.
Komt omdat de bevolking het wil, zegt Raymond Franssen – lokaal zéér bekend van Voerendaal Actief.
Die mensen zeggen “plak alsjeblieft iets méér want jullie zijn één van ons”.

Helaas: daar is al een deskundige die zegt dat het niks wordt.
Want lokaal kun je bekend zijn en met mooie thema’s voor weinig geld campagne voeren maar kom voor de PS maar eens om een aansprekend persoon met thema’s die voor de provincie iets betekenen.
Kost bovendien klauwen met geld.
Én mensen kiezen ivm de Eerste Kamer vanwege landelijke thema’s.
Sauerpuss.

Terug bij Lokaal-Limburg waar men aan de geluiden (getimmer?) te horen de handen uit de mouwen steekt.
Eenentwintig lokale partijen maken deel uit van deze lijst.

Flyeren.
“Dag mevrouw! Lijst 11,” zegt Franssen en “ik ken jou” reageert mevrouw.
Niet uit de politiek maar ze is “de moeder van Péter Franssen” die vroeger op de boederij van Raymond Franssen heeft gewerkt.
“Leuk” vindt Raymond. En het wordt nóg leuker want ze heeft de folder eens goed gelezen: “En ik dacht, dat is wel goed. Dús: je krijgt m’n stem.”
Veel beter kun je het als campagne voerende politicus toch niet treffen als je met een journalist op sjouw bent.

Volgt na de hoop op drie zetels nog een riedel over “een veranderslag in de inhoud en ook beleidsmatig” en het busje met de affiches en de plak slaat z’n deur dicht en trekt naar het volgende plakbord.
Mooi gekneuter (met alle respect natuurlijk).
Ik hoop dat er nog vele provincies mogen volgen.

Een mooie vogel met prachtige ogen

1 comment

Posted on 25th februari 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, , , ,

Je kunt wat lacherig doen over de oehoe die in Purmerend mensen aanvalt maar echt grappig is het natuurlijk niet.
Terecht dus dat de plaatselijke (in de reportage niet met naam genoemde) bank paraplu’s uitdeelt waarmee werknemers en cliënten van de Prinsenstichting, waar de uil graag opereert, zich kunnen beschermen.

Joris van de Kerkhof spreekt een slachtoffer (een cliënt die door de oehoe op zijn achterhoofd werd gegrepen) en een bijna-slachtoffer.
Dat is een werknemer die de vogel zag aankomen en haar klappen gaf, toen collega’s optrommelde zodat die met mobieltjes konden filmen hoe het nog een keer gebeurde.

Het echte slachtoffer vertelt dat hij er een whiplash aan heeft overgehouden en dat hij bloedde als een rund.
Verder houdt de oehoe hem uit zijn slaap.

Het is natuurlijk geen toeval dat Joris van de Kerkhof, de grootste dierenliefhebber onder de radio 1 verslaggevers, een vogelapp op z’n phone heeft. Even luisteren. Maar nee, nee, dat is het geluid niet.
Dat is – de man doet het voor – een diep “Oe-hoe Oe-hoe…”
En een krijs wanneer ze aanvalt.
Hij weigert die na te doen.

“Mooie vogel wel…” probeert Joris van de Kerkhof nog.
En: “Prachtige ogen…”
Kan allemaal wezen maar dat aanvallen is “irritant”.

Dit vraagt natuurlijk om een deskundige in de persoon van Gejo Wassink van de Oehoe-werkgroep.
Die heeft wat vermoedens over wat de uil bezielt en denkt dat het gedrag (dat ze een jaar geleden ook al vertoonde) binnenkort zal overgaan.
Zijn belangrijkste boodschap: deze uil moet ontsnapt zijn uit gevangenschap. Dus verbied de handel in roofvogels en uilen.

“Neem gewoon een poesje als huisdier” adviseert Lara Rense.
Goed advies.

Veel van hetzelfde op dezelfde manier

0 comments

Posted on 24th februari 2015 by Jeanne in De Perstribune

, ,

Soms zegt iemand iets waarvan ik denk: daar ben ik het helemaal mee eens en daar ga ik binnenkort met voorbeelden over schrijven.
Dat gebeurde zondag toen John Jansen van Galen in De Perstribune met Govert van Brakel sprak over het huidige Radio 1.

Hij beschreef het aanbod op de zender als “veel van hetzelfde op dezelfde manier vormgegeven”.
“Ik begrijp dat Radio 1 dan pijn doet aan je oren?” veronderstelde Govert van Brakel.
Waarop Jansen van Galen: “Als ik kort luister niet, maar als ik langer luister dan begint het allemaal op elkaar te lijken.
Dan komen dezelfde onderwerpen nóg eens met dezelfde woordvoerders en het heeft allemaal kwa vorm… ja, misschien is dat goed voor een luisterend publiek dat niet afgeschrikt wil worden.
Vroeger kreeg je plotseling heel merkwaardige uitzendingen van de VPRO met afwijkende stemmen.
Dat is minder zo.”

GvB: “Betreur je dat? Of is het de nieuwe tijd?”
JJvG: “Het is de nieuwe tijd maar daar hoef ik me niet altijd helemaal in te vinden.”

Dat was een fragment en ik dacht: maandag eens luisteren.
Systematisch.
En dan een stukje schrijven.

Het vervelende is dat ik er óók niet meer in slaag lang naar Radio 1 te luisteren.
Dat alle programma’s vanaf R1J t/m DIDD het gisteren over de jeugd en xtc hadden is het enige vb dat ik na willekeurig zappen en de radio vaker uit- dan aanzetten kan melden.

Misschien later deze week nog eens proberen.

Een vrouw met prachtig helwit haar

0 comments

Posted on 20th februari 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, , ,

Terwijl Marc-Robin Visscher vanochtend vrij zinloos staat te wachten of de ME het Bungehuis van de UvA komt ontruimen, doet Colette van Nunen verslag van een brand in een seniorenflat in Nijmegen.

Wanneer de rook is opgetrokken verschijnt daar Joris van de Kerkhof die net als eerder Colette van Nunen weinig hard nieuws kan brengen.
Maar met dat feilloze gevoel dat hij heeft voor het aanspreken van de juiste mensen ontdekt deze verslaggever “een vrouw met prachtig helwit haar en hele heldere blauwe ogen”.
Tussen twee zorgzame mannen.

Eerst zorgen of ze wel goed op de foto komt (JvdK vriendelijk: “maar dit is geen foto”).
Wat er gebeurd is? Ze werd wakker doordat haar kleindochter belde dat er brand was. En keek uit het raam en zag brandweerwagens en politie.
De vrouw is uit het huis gehaald door de brandweer en “tis nog goed afgelopen, hè” zegt ze met een stem die brekelig klinkt maar dat is denk ik meer door de leeftijd dan door emotie.

JvdK: “En deze twee heren die om u staan?”
Haar zoons.
JvdK: “Ziet u die ook eens…”
Nee hoor, ze komen regelmatig.

Maar ze zagen het op tv en direct erheen.
De ene broer is boos op de politie die ze niet wou doorlaten.
De ander vindt het “een beetje begrijpelijk” maar als ik hem hoor over de agent die zei “en nu doorrijden want anders krijgt u ook nog een bekeuring” denk ik dat dat toch echt wat invoelender had kunnen worden aangepakt.

Waar ze moeder vonden?
In het wijkcentrum.
“Maar we wisten al dat het goed was want ze was al op tv geweest. Ze staat graag in de schijnwerpers.”
(gelach)

Mevrouw wil haar huisje weer in want ze heeft geen sokken, geen andere kleren en, zegt zoon “ondergebit vergeten” wat weer leidt tot wat vrolijke hilariteit want gelukkig is het maar radio maar je kunt het wel een beetje horen zegt de zoon (ik niet!).

Voor de zoveelste keer denk ik: wat doet Joris van de Kerkhof dat toch goed.
In korte tijd, misschien niet de vier minuten van de reportage maar érg veel langer zal het niet zijn geweest, zo goed contact krijgen met mensen dat hij ze zo mooi kan portretteren.

De realiteit van de toekomst

0 comments

Posted on 19th februari 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, , ,

Om de toekomst op te bouwen, moet je het verleden kennen.
Met dat motto (van Otto Frank) is voor leerlingen uit groep 7 en 8 een theatervoorstelling gecreëerd over het leven van Anne.

Joris van de Kerkhof is bij de presentatie waarin kinderen ademloos luisteren naar actrice Yardeen Roos.
Ze vertelt wanneer je Jood bent en wat er in de oorlog gebeurde.
De beperkingen die Joden werden opgelegd. Het buitensluiten.
Zes kinderen roept ze naar voren. Jullie zijn Jood, zegt ze en morgen gaan we met de klas leuk op schoolreisje en dan mogen jullie om die reden niet mee.
“Niet leuk” vinden de kinderen dat.
Maar zo moet dat dus geweest zijn.

Heel goed dat er aandacht aan wordt besteed en ik vind het aandoenlijk hoe serieus de kinderen meedoen (waarbij ik van harte hoop dat dit geen uitzondering is omdat ze hierop zorgvuldig zijn uitgekozen).

Maar wat mij het meest aangreep was de tekst van oud-PvdA-kamerlid Harrie van den Bergh die het geld voor de voorstelling heeft ingezameld.
Die vroeg de kinderen zich voor te stellen dat er marechaussees voor je school staan. Met hun geweer in de aanslag.
Eng, hè.

Dát, zegt hij, is het geval bij Joodse scholen elders in Amsterdam.
Dat is de realiteit van *nu*.

Lees (en luister) hier meer.

Herkenning

9 comments

Posted on 19th februari 2015 by Jeanne in De Ochtend

,

In De Ochtend een plaatje dat me altijd doet denken aan in een SUV rijden over eenzame woestijnwegen.

Ook Jurgen van den Berg doet het ergens aan denken, vertelt hij.
Want: “Prachtig bezongen wat we allemaal wel een beetje herkennen.
Dat je een beetje dronken bent ‘s nachts en dan toch gaat bellen.
Naar die ene.
En dan je hele hart uitstort.
Of iemand ter verantwoording roepen… of praat ik nu echt alleen maar…”

“Nee, ga lekker door,” lacht Ghislaine Plag. “Wat wil je nog meer vertellen.”
Maar Jurgen van den Berg kiest voor plaatje afkondigen.

Jammer.
Want op momenten als deze weet ik weer wat deze presentator leuker maakt dan de meeste andere.

Motivatie

0 comments

Posted on 9th februari 2015 by Jeanne in De Ochtend |Radio 1 Vandaag

, ,

“Mattijs, wat was de motivatie van de rechter?”
Ik hoor het Jurgen van den Berg zeggen en ik had het waarschijnlijk knarsetandend laten passeren als collega Ghislaine Plag vorige week niet dezelfde vraag had gesteld aan Joris van de Kerkhof.

Het is dus blijkbaar nodig om nog eens uit te leggen dat het *motivering* is.
Het gaat immers om de motieven die een rechter heeft om tot een bepaald oordeel te komen.

Voor wie het nog steeds niet begrijpt herhaal ik maar weer eens wat de president van het Amsterdamse hof, Sluijter, ooit zei tegen een advocaat die heel stoer riep dat hij zéér benieuwd was naar de motivatie van de rechter.
“Motivatie is of de rechter zin heeft in zijn werk en daar hebt u niets mee te maken.”

=========

12/2 16.25 uur Jan Mom: “En wat is de motivatie van justitie?”
Waarna hij ook nog eens denkt dat een slachtoffer in hoger beroep kan gaan bij een uitspraak die niet bevalt.

Geven ze geen Recht meer aan de Scholen voor Journalistiek?

Vrij

0 comments

Posted on 7th februari 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, , ,

Stel je bent een vrije-uitloopkip.
Dan mag je per dag een aantal uren naar buiten tenzij er vogelgriep heerst want dan is het ophokken geblazen.
Zodat je de afgelopen maanden binnen zat.

Maar morgen gaan de schuurdeuren weer open dus zóu je als je dat wist en als je een vlag hád die vandaag kunnen uithangen.
Je weet van niks en je luistert ook geen radio 1 zodat je gelukkig niet hoort dat je eigenaar het maar niks vindt dat je weer naar buiten mag.

Kippenboer Jeroen Rohaan uit Enter zit tegenover Bert van Slooten te somberen.
Want stel dat er wéér een trekvogel met vogelgriep overvliegt?
Zou zomaar kunnen.

Maar ja.
Dankzij ‘Europa’ mogen eieren van opgehokte vogels twaalf weken als vrije uitloop worden verkocht (=voor meer geld) en daarna niet meer.
Dan is het óf naar buiten of ze worden ‘scharrel’ en verdient de boer er minder aan.
Dát wil meneer Rohaan natuurlijk niet.
Minder verdienen.

Morgen dus weer naar buiten meisjes.
Geniet ervan.

Vergunning en gevaar

2 comments

Posted on 4th februari 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

,

“Goed. Welkom.”
De rechter legt uit wat ze gaat doen, licht Joris van de Kerkhof toe.
En dat is: de uitspraak samenvatten in de zaak die nabestaanden en slachtoffers van Tristan van der Vlis aanspanden tegen de politie die niet voorkwam dat de man een wapenvergunning kreeg.
De eisers willen dat de politie aansprakelijk zou worden gesteld voor hun door het schietincident geleden schade.

De rechter neemt door: wat wist de politie.
Antwoord: voldoende om *niet* een vergunning te verlenen.
“Maar er komt nog een vervolg aan” neemt Joris van de Kerkhof ons verder aan het handje: uit wat de politie wist kon niet worden geconcludeerd dat derden een risico liepen als Van der Vlis een wapenvergunning had.
Er bleek alleen gevaar voor hem zélf.
De man had namelijk suïcideplannen.

Advocaat van de eisers boos natuurlijk.
“Deze geregistreerde psychopaat had nooit een vergunning mogen krijgen.”

Klinkt logisch.
*Is* logisch.
En ik ben geen psychiater en de rechter ook niet maar ik volg wel het nieuws zo’n beetje en de zelfmoordenaar die en passant een stukje van de rest van de wereld meeneemt is geen uitzondering.

Toch maar eens dat vonnis geraadpleegd.
Het blijkt net ietsje anders en ingewikkelder te liggen (blijkbaar dacht de rechter dat wij dat niet zouden snappen).
De wet die moet voorkomen dat idioten door fouten van de politie wapens krijgen is er niet om medeburgers te beschermen maar betreft in het algemeen het tegengaan van wapens in verkeerde handen.

Wel is er een ongeschreven zorgvuldigheidsnorm waarop burgers mogelijk een beroep kunnen doen maar dan – zo lees ik het vonnis – moet het er voor de politie wel duimendik bovenop hebben gelegen dat in dit geval Tristan van der Vlis een gevaar voor ánderen was.

Blijft wat mij betreft overeind dat elke ‘geregistreerde psychopaat’ die duidelijk maakt dat hij de hand aan zichzelf zou willen slaan daarmee impliciet een gevaar voor anderen kan zijn.

Ik geef de eisers 50% kans in hoger beroep.
Vooruit: 55%.

Foutje

0 comments

Posted on 4th februari 2015 by Jeanne in Radio 1 Journaal

, ,

Geroezemoes en een opgewonden vrouw.
Boos dat haar dochter die bij elk geluid onder de bank schiet geen psychische hulp heeft gehad.
Het is na afloop van een persconferentie van Havensteder over de nasleep van de ontploffing in de Rotterdamse wijk Schiebroek.
Joris van de Kerkhof ziet dat directeur Peter van Lieshout de vrouw mee naar boven neemt om de kwestie met haar te bespreken.
Netjes!

Hij heeft “een foutje gemaakt” zegt de directeur later.
Wat hij erkent.
Maar: “Ik vind het wel vervelend dat mijn boodschap niet goed is ontvangen.”
Mr. Understatement.

Joris van de Kerkhof laat hem hier niet mee wegkomen: “Wat hebt u fout gedaan dan?”
Daar heeft Van Lieshout over “nagedacht” en hij heeft ook “feedback gekregen” en de “volgorde” was verkeerd.
Hoe die wel had moeten zijn?
Eerst dat ze de bewoners zouden helpen.
Terwijl hij eerst zéi dat de bewoners hun verzekering op de hoogte moesten brengen.

JvdK: “Maar dat *vindt* u nog steeds…”
Volgt een warrig verhaaltje over dat Havensteder als mensen in de problemen komen kan bekijken of men die mensen kan bijstaan.
JvdK (scherp): “Maar het is niet dát u ze bijstaat. Het zou zo kunnen zijn.”
Maatwerk zal Van Lieshout leveren.
Wat kan zijn: de kat uit het huis halen, een andere woning en ja, ook geld.

Vier huishoudens zijn nog zonder onderdak.
Maar kan wel iedereen nu kat en kleren ophalen?
Nee.
Zestien woningen rond de ontploffing zijn ontoegankelijk.

Fijn gesprek.
Wat weer eens aantoont dat je met vriendelijk de juiste vragen stellen verder komt dan met kijk-mij-eens-scherp-zijn geblaf.

Toch nog – op de valreep

0 comments

Posted on 31st december 2014 by Jeanne in Radio 1 Journaal

Tot dit jaar reikte de Koude Kalkoen aan het eind van het jaar altijd prijzen uit.
Virtuele prijzen.
Nóg vluchtiger dan ‘de hand van de presentator’ van Matthijs van Nieuwkerk.

Prijzen voor het beste programma op Radio 1, de beste presentator, de beste verslaggever.

Dit jaar niet.
Omdat ik Radio 1 niet meer zo’n fijne zender vind en het station meer uit dan aan heb.

Er is geen programma meer dat er voor mij uitspringt.
Een paar presentatoren vind ik wel ‘ok’ of ietsje meer dan ‘ok’ maar om nou te zeggen dat ik me telkens enorm verheug op hun optreden – nee.

Dus dacht ik: geen prijzen.
Maar daarmee, bedacht ik net, doe ik één iemand tekort.
Joris van de Kerkhof die zo lang ik hem beluister hoge kwaliteit bijzondere radio levert.

Die erin slaagt om nét wanneer ik heb bedacht: laat ook maar zitten dat hele Radio 1, op YouTube staan nog veel mooie operafragmenten die ik nog nooit heb beluisterd, me weet te verrassen met een prachtige reportage die mijn hart raakt.

Met mooie interviews, gemaakt met liefde voor zijn gesprekspartners.
Met een vorm die aan een onderwerp dat bij een ander ‘gewoon’ zou zijn geweest net die extra draai geeft.

Daarom: bij deze alsnog 1 eenzame Koude Kalkoen bokaal voor de beste verslaggever van Radio 1.
Van harte en proost en op naar 2015 met veel meer Mooie Radio.