De Klooiende Koude Kalkoen

Geklapte informatie doet presentator sprankelen

Geschreven op 3 september 2010 om 19:36 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Er staat nog geen webcam op de presentatoren van het Radio1Journaal maar ik *zie* Bert van Slooten een gat in de lucht springen wanneer tijdens zijn uitzending doorkomt dat de informatie is geklapt. Want het zal je maar gebeuren: drie weken om vier uur opstaan voor een ochtenduitzending waarbij de gesprekken in diep geheim voortkabbelen, terugverbannen worden naar de vrijdagmiddag en zaterdagochtend en yes! Uitgerekend dán is er actie.

Om zes uur persconferentie. Rutte had dóórgewild. Hij vond het CDA “stabiel genoeg”. Wilders niet. Want de drie twijfelende CDA-ers vertikten het een verklaring te tekenen dat ze zich zouden neerleggen bij de beslissing van het congres en anders op te stappen.
Kon helemaal niet! zegt later een duidelijk aangeslagen Maxime Verhagen. Kamerleden zijn gekozen zonder last of ruggespraak (deskundige twitteraars corrigeren hem: ‘ruggespraak’ is in 1984 uit de Grondwet geschrapt, alleen de ‘last’ is gebleven).
“Ik heb 72 uur met mijn fractie overlegd om dit succesvol te kunnen afronden” zegt Verhagen tot twee maal toe. Is hij *mentaal in staat weer met de PvdA te gaan praten*? Eerst maar eens de volgende stap afwachten, zegt de CDA-onderhandelaar. Dus eindverslag Opstelten en dan de Koningin.

De allerlaatste Standpunt Café is intussen geschrapt (sorry, Frank DuMosch, politiek gaat voor). Ook Kunststof sneuvelt en Bert van Slooten praat met Job Cohen en -in de studio- Frans Weisglas en Jan Terlouw en weer aan de telefoon Alexander Pechtold.
En nu? Rutte wil zelf een regeerakkoord schrijven. Cohen wil meedoen. Wat Rutte nog niet weet (tenzij hij Radio 1 aan had).

Een prima, flitsende, spetterende uitzending.

Transseksueel wil nieuwe bul

0 comments

Geschreven op 3 september 2010 om 17:54 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Een man die nog vrouw was toen hij in 2001 als politicoloog met specialisatie vrouwenstudies afstudeerde aan de UvA gaat naar de commissie Gelijke Behandeling omdat de universiteit weigert hem een nieuwe bul te verstrekken – nu op zijn mannennaam.
Hij heeft die, zegt hij, nodig omdat hij nu in Amerika woont en daar is het gebruikelijk je diploma aan de muur te hangen om te bewijzen dat je echt gestudeerd hebt en ook bij sollicitaties.

“Werkgevers snappen het niet?” veronderstelt Bert van Slooten.
Ze discrimineren. “U hoort niet meer van ons” zeggen ze wanneer hij het vertelt – wat me nogal een uitspraak lijkt maar de presentator slaat er niet op aan.

De universiteit zegt dat ze nooit nieuwe diploma’s uitgeven aan dezelfde persoon omdat de wet dat niet toestaat. Maar: “Mijn recht op privacy weegt zwaarder dan de papierwinkel van de UvA” zegt de klager waarop iets valt af te dingen maar Bert van Slooten gaat verder met de vraag of hij niet beter een rechtszaak had kunnen aanspannen.
Nee, vindt de man. Waarop de presentator ook al niet verder ingaat.

Hoe zit het met zijn andere documenten. Paspoort bv. Hij heeft een Duits paspoort en daarin is hij man maar hij moest aantonen dat hij *gesteriliseerd* (?) was en dat kwam door de zware eisen van de Nederlandse overheid. Huh? Duits paspoort, eisen Nederlandse overheid??
En andere documenten, vraagt Bert van Slooten. Daarmee geen probleem.
BvSl: “Dankuwelvoorhetgesprek.”

Zodat ik me nu óók nog afvraag: wanneer dient dit voor die commissie, wanneer is een uitspraak te verwachten, welk (rechts)gevolg die kan hebben.
Prima politieke presentator, Bert van Slooten. Maar deze kwestie ging hem duidelijk niet aan het hart.

Pastoor Paul niet langer ontworteld

0 comments

Geschreven op 3 september 2010 om 11:23 door Jeanne in DIDD

“Ik word bijna katholiek!” roept Elsbeth Gruteke uit aan het slot van een ontzettend leuk gesprek met pastoor Paul (Vlaar). De 39-jarige, jonger ogende, pastoor mag over twee weken weer een mis leiden. Hij heeft er zin in, hij voelde zich de afgelopen maanden “ontworteld” en hij neemt zich voor zich beter te houden aan de regels: “Als we een evenementje hebben, doen we geen eucharistieviering.”

Geen kruimeltje meel in de mond heeft de pastoor wanneer hij vertelt over zijn contacten met de bisschop, over de Nuntius die zich ermee bemoeide, over hoe hij zich “met de ziel onder de arm” voelde toen hij de eerste dagen rondliep in de abdij van Egmond: een contemplatieve orde. Pas toen ze gingen scrabbelen en hij het woord ‘oranje’ wilde leggen bleek humor zijn redding te zijn.

Op de bisschop was pastoor Paul boos. Zeker in het begin. Nu misschien minder. Althans, hij ziet in dat hij inderdaad op een rand balanceerde omdat hij al een paar keer eerder op het matje was geroepen en was dóórgegaan. Wel klinkt hij nog steeds woest omdat ze hem verboden de uitvaart te doen van een vrouw die hij had begeleid. En toen mocht het tenslotte wél maar was het te laat voor hem om het knopje nog om te zetten.

Wat een geweldige man. Zo eerlijk. Zo open. Zo spontaan. Zo inspirerend.
Op zijn dertigste tot priester gewijd, bewuste keuze, ook voor het celibaat. Want het priesterschap “dat is helemaal m’n leven, helemaal m’n ding”.
Wat een heerlijk gesprek.
Ik kan me helemaal voorstellen dat de kerk in Obdam elke zondag bomvol zit.

Traditioneel Maxime Verhagen en de dichtgesmeerde scheur

1 comment

Geschreven op 2 september 2010 om 09:26 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Is dat traditioneel Maxime Verhagen?”
Peter Blok stelt de CDA-onderhandelaar een gewetensvraag.
MV: “Eruit komen?”
PB: “Scoren en je zin krijgen.”
MV: “Als politicus en als minister ben je niet aan het werk om te mislukken.”

Het Radio 1 Journaal blikt terug en vooruit.
Over Ab Klink die opeens uit twee personen blijkt te bestaan (een onderhandelaar die niks in de PVV ziet, een Kamerlid dat het resultaat wil afwachten). Over Donner die (zegt Jan Vis): “als een stukadoor de scheur heeft dichtgesmeerd” maar die scheur zit er nog steeds en zal tzt weer zichtbaar worden.

“De brief ligt er” houdt Lara Rense de opgewekt klinkende Hans Wiegel voor.
“Je moet nooit dat soort brieven schrijven” vindt de VVD-prominent. Je moet zoiets met niemand bespreken, je moet “er niet eens met je hónd over praten”.
“Wat moet Rutte nu doen, wat moet hij vragen aan Verhagen” wil Marcel Oosten weten.
Mwah. Ze moeten “gewoon die dossiers pakken en zeggen: waar waren we ook alweer gebleven”.

Joris van de Kerkhof is ook vandaag naar de achterban gestuurd.
Eerst CDA-fractievoorzitter Heerlen Charles Claessens, dan wat zinloos gevoxpop en ook nog Gerd Leers (“ik ben niet die Chinees met zes bordjes in de lucht”). Het gevoel van de mensen wil hij wel verwoorden. Die snáppen het niet. Ze denken dat het gaat om een machtsspel. Wat het, zegt Leers, niet is. En Wilders moet je erbij betrekken om te voorkomen dat hij straks nóg groter wordt.

Tenslotte de nu al mooiste kwoot van de dag:
“De splijtzwam bij het CDA is even in de ijskast gezet”- Lara Rense.

Geef door aan Maxime, dat hij het afmaakt

0 comments

Geschreven op 1 september 2010 om 09:42 door Jeanne in Radio 1 Journaal

‘Klink wil stoppen’ (met onderhandelen) was gisteren het nieuws waarna we allen met bonzende hartjes wachtten tot er uit de fractiekamer van het CDA rook zou komen – in welke kleur dan ook. Vanochtend zie ik op het NOS-Journaal hoe Bleeker om middernacht de pers te woord staat: de man wordt per dag 2 jaar ouder en dan te bedenken dat hij vanmiddag opnieuw met de fractie moet vergaderen.

Het Radio 1 Journaal belt zich gek maar geen CDA-er wil iets zeggen. Behalve Annie Schreijer-Pierik die met Joris van de Kerkhof haar *gevoel* deelt. Het gevoel dat Klink vanaf het begin met tegenzin meedeed. Het gevoel dat Klink nu zit na te denken. Het gevoel dat Rutte “misschien gisteren al” met Cohen heeft gepraat. Want “de bv Nederland moet geregeerd” en als je zo’n partner hebt als het huidige (gespleten) CDA kijk je om je heen naar een ander.
Zelf vindt Annie Schreijer dat nu A is gezegd (we praten met de PVV), er ook B moet gezegd (uit-onderhandelen). Zij is niet de enige die er zo over denkt: dit weekend was ze op het verjaardagsfeest van de buurvrouw. Dier moeder zei: “Geef door aan Maxime, dat hij het afmaakt.”

In de studio sluit Wilma Borgman niet uit dat Maxime Verhagen (“mijn schouders zijn nogal pijnlijk” vraag: zware last?! Nee: “versleten nekwervels”) toch nog met een “bezweringsformule” komt. Lukt dat niet, dan is ze eens met Gerrit Voerman (DNPP) dat de verliezer dan moet opstappen. En dán? Rutte kan ook geen kant meer op, die heeft gezegd: dit is de optie, en anders niet.

Heerlijke tijden voor de journalistiek. Ik hóór de meisjes en de jongens van de NOS opbloeien. Hoe het met het land verder moet? Daarover filosoferen de rest van de dag alle volgende Radio1-programmamakers.

Niet nadenken dan val je beter

1 comment

Geschreven op 31 augustus 2010 om 09:37 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Er zijn BN-ers om wier overlijden ik meer heb getreurd dan om Anton Geesink.
Jammer, denk ik daarom wanneer blijkt dat die in Het Filiaal centraal staat – waarmee ik Joris van de Kerkhof heb onderschat.

Hij judoot zélf brengt hij in herinnering. Lara Rense verrast hij met die mededeling. De aandachtige lezer van Fanlog Radio 1 Journaal wist dat natuurlijk allang. Waarmee hij *mij* dan weer verrast is dat hij met de judoleraar met wie hij herinneringen aan Geesink ophaalt de mat opgaat. Na ons uitgebreid te hebben verteld over de gevluchte Rus in zijn eigen sportschool die hem dóór de mat wil duwen (Marcel Oosten: “áfslaan, Joris”).

Tot zijn vijftiende deed de Filiaalhouder aan wedstrijdjudo. Toen hij twee jaar geleden opnieuw begon lukte het inzetten nog wel maar hij was bang te vallen – is dat herkenbaar?
Ja, stelt de leraar hem gerust. Het komt omdat hij teveel nadenkt. Volgt gesprek over Anton Geesink en tussendoor: “Mag ik u werpen? Daar gaat-ie (*klap*). Zo!” En: “Zet maar in (*boink*) dat was eigenlijk best wel makkelijk.”
Kwam omdat Joris (half bezig met het interview) niet nadacht, weet de leraar.
“Dan gaat het vanzelf beter.”

Kritisch ondervraagt de Filiaalhouder Anton Geesink jr. Over dat zijn vader bekend stond als groot sportman maar als slecht bestuurder. “Kon hij omgaan met de verhalen over hem?”
Jr vindt het duidelijk onprettig waarna Joris van de Kerkhof snel overgaat op dat er vast uit Japan veel waardering is gekomen om tenslotte samen een brief van JPB uit de brievenbus te halen. JPB wist hoe het zat, zegt Geesink jr. Nl dat zijn vader geen slecht bestuurder was.

Geesink jr vertelt hoe hij zelf is gestopt met judo toen hij twintig was omdat zijn tegenstanders hem altijd extra hard aanpakten als zoon-van. Want wie wil er *niet* Anton Geesink verslaan – al is het maar junior.
“Het is pijn lijden, hè, zoon zijn van Anton Geesink,” lacht Joris van de Kerkhof vriendelijk.

Zei ik al dat ik blij ben dat deze Filiaalhouder weer terug is?

Foto: Marloes Elings

De spoorkrekel wil eens verderop gaan

0 comments

Geschreven op 30 augustus 2010 om 18:30 door Jeanne in Radio 1 Journaal

De spoorkrekel is in Nederland gesignaleerd.
Dat is z’n ‘werktitel’ vertelt insectenonderzoeker Jaap Bouwman aan Lucella Carasso. Hij liep laatst langs de rails van het station Ede, hoorde een geluid – “en toen” veronderstelt de presentatrice, “dacht u gelijk: hé, dit is een gekke krekel”.
Zoiets ja. Dus trok Bouwman zijn mobieltje, maakte een krakkemikkige opname en ging die later die avond vergelijken met opnames uit Zuid-Europa. De volgende dag Naturalis gebeld en bingo! Ze weten dus hoe de krekel officieel heet (Bouwman spreekt het even voor ons uit) maar ‘spoorkrekel’ is voor de eenvoudige luisteraar beter te behappen.

Is Bouwman teruggegaan? Hij heeft iemand anders gestuurd om goede opnames te maken. Van zeker zeven mannetjes. De vrouwtjes zingen niet.
“Om te verleiden, hè?” zingen de mannetjes (weet Lucella Carasso).
Gezien heeft de onderzoeker de krekels nog niet. Ze zijn anderhalve centimeter en die vind je overdag tussen de stenen nooit, maar ‘s nachts als ze zingen mogelijk wél.

LC: “Zijn ze met de trein gekomen?” Zou kunnen.
Kan ook via grint. Of: dat ze zelf op sjouw zijn gegaan, op zoek naar een nieuw, geschikt leefgebied – “kom, laten we eerns verderop gaan”.
“Net mensen,” herkent Lucella Carasso.
Klopt.

Leuk gesprek.

Hé schatje…

0 comments

Geschreven op 30 augustus 2010 om 17:36 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Wat spanning en sensatie is nooit weg in het Radio 1 Journaal en seks natuurlijk ook niet.
Vandaag een reportage van Niels de Jager over een studenteninformatiegids voor nieuwe studenten waarin een advertentie staat voor sekslijnen.
Ouders en onderwijsinstellingen zijn niet geamuseerd, de mensen van de gids hebben de advertentie er doorheen laten glippen. De tekst was nl niet aanstootgevend en ze zagen over het hoofd wat op de bij de advertentie horende pagina stond.

In de reportage wat citaten uit het veld: “Hé schatje, welkom bij de erotische…” “Ik ben wel toe aan een lekkere verwenbeurt en jij vast ook…” “Wil je luisteren hoe ik gisteren lekker te keer ging met mijn vriendin…”
Vierentwintig Euro per uur kan het opleveren, wordt voorgespiegeld. Dat is meer dan sjouwen met borden in de horeca of op krijsende kinderen passen. Bovendien, belooft de tekst in het gidsje, hoef je zelf vaak niks te doen.

“Daar zat hij dan, in een latexpakje met netkousen. Hij danste voor zijn cam en ik heb niets hoeven uitrekken. Makkelijk verdiend’, vertelt ‘Asia’. En: “Gisteravond had ik mijn eerste chatsessie met Michiel. Wat een lieve jongen! Zo beleefd. En hij wilde gewoon een normaal gesprek.” (lees ik in BN/De Stem)

“Niks voor mij” en “beetje raar” en “mijn stem is er niet geschikt voor” (huh) zeggen de meisjesstudenten die Niels de Jager om een reactie vraagt.
Wat snel voorbij, dit itempje. Eigenlijk bedoeld voor de kids van NOS-Headlines, zie ik, wier concentratieboog na twee minuten al ernstig raakt overspannen.
Wel leuk.

Genieten van de enkels in het water

0 comments

Geschreven op 30 augustus 2010 om 09:17 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Joris, sta je tot je enkels in het water?”
Lara Rense (weer terug) introduceert Joris van de Kerkhof (ook weer terug) die Filiaal mag houden langs de overstroomde Dinkel. “Ik geniet” horen we hem tot vijf keer toe zeggen. Genieten van overstroomde weilanden met lichte dauw, bomen die erin weerspiegelen, koeien die met elkaar praten, een tractor “met een band bijna net zo groot als ikzelf”.

Dat de boeren die het water met golven het erf op zagen stromen er minder de lol van inzien begrijpt Joris van de Kerkhof wel. Dat de Watergraaf die vertelt dat het slechts eens in de 100 jaar zo erg is er niets aan wil doen (behalve kosten vergoeden), begrijpt hij óók.
Lol heeft hij in het stampen met de laarzen in het water in de NH-kerk.

Alsof het niet op kan staat de Filiaalhouder ook nog voor de webcam naar ons te zwaaien. Da-ag!
Da-ag terúg, Joris!
Fijn dat je er weer bent, zonnetje in Radio1Journaal-land.

Nieuwe presentatrice

0 comments

Geschreven op 29 augustus 2010 om 10:17 door Jeanne in Vroege Vogels

Lisa Wade met microfoon en érg zware antenne (ach gossie) wandelt vanochtend Vroege Vogels binnen.
Buiten staat ze, met Nico de Haan.
“Wat is dat geluid dat we nu horen” vraagt de nieuwe presentatrice.
“Eh… een kraaiende haan” onthult de deskundige (nadat Lisa ons heeft bezworen dat ze de hele VroegeVogels-vogel-cd uit het hoofd heeft geleerd en dat de vinkenslag – om maar iets te noemen – voor haar geen geheimen kent).

De nieuwe presentatrice vertelt dat ze het “zich héél anders had voorgesteld, want: waar zijn de vogels”. Er *zingt* helemaal niets!
Het broedseizoen is voorbij, legt Nico de Haan bereidwillig uit. En vogels zijn in de rui.
Oooh – dus dát is het.
Maar, redt De Haan (de vogelkenner, niet dat kraaiende geval een stukje verderop) nog nét het item: je hebt in deze maand wel *fluisterende merels*.

En dit, vat mede-presentator Menno Bentveld samen, “was de vuurdoop van Lisa”.
“Geef haar een kans” bepleitte Andrea van Pol vorige week bij haar afscheid.
Bij deze.

Kraanvogels waar je olifanten zou verwachten

0 comments

Geschreven op 29 augustus 2010 om 09:30 door Jeanne in Vroege Vogels

Vogelgeluid.
Lisa Wade: “Wat is dit?”
Nico de Haan: “Kraanvogels.”
Lisa Wade: “Kraanvogels, hè?”
Kraanvogels dus. Als intro voor een mooie reportage van Joost Huijsing die in het Fochteloërveen met Herman Feenstra naar die kraanvogels gaat kijken.

Vanuit dekking (het bos) naderen ze een kijktoren die al 3x is bekroond tot ‘mooiste van Nederland’. Stap-stap doet de verslaggever en het zijn wel 70 érg steile treden. Maar dan kijk je uit over een landschap waar je elk moment een kudde olifanten in verwacht.
In 1997 zwierven er de eerste kraanvogels rond, twee jaar later hebben ze er “voorzichtig gebaltst”, nu zitten er 16 waarvan drie broedpaartjes.
Mooi beschrijft Feenstra de ‘duet-roep’ waarmee de vogels hun terrein afbakenen en hoe het gedrag veranderd is sinds de eerste jaren (veel bonje) tot dit jaar, nu de vogels elkaar kennen. Elk paartje heeft een eigen territoir en om te imponeren wordt er alleen nog gedaan aan ‘schijnpoetsen’.

Tijdens het gesprek blijft Feenstra door de telescoop turen, vertelt Joost Huijsing. Valt er iets nieuws te ontdekken dan? Ze hopen er achter te komen hoe ze het gebied nóg aantrekkelijker kunnen maken voor kraanvogels. Er zouden dan 6-7 paartjes kunnen broeden. Met wat ‘vrijgezellenclubjes’ er omheen.

Heerlijke typische VroegeVogels-reportage: samen dieren kijken en die dan liefdevol beschrijven.

De dijken houden het bij het CDA, ondanks zware neerslag

0 comments

Geschreven op 27 augustus 2010 om 08:23 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Was ik gisteren enthousiast over het samenspel tussen deskundige tevens speelse vrouwen Lucella Carasso en Wilma Borgman, vanochtend word ik blij van mannen Bert van Slooten en Joost Vullings.
Ook zij bespreken Lubbers. Was er “even echte paniek in de tent” legt de presentator voor. Joost Vullings: “De dijken houden het bij het CDA, ondanks de zware neerslag van de oude dames en heren.”

Is het een kwestie van de “oude, krasse knarren” tegen de rest, een generatiekloof? Vullings denkt van wel: het politieke landschap is veranderd, jonge actieve leden ergeren zich aan de prominenten die zich anders niet vertonen en de fractie voelt zich gepiepeld.
Gaan de prominenten dóór? De parlementair verslaggever verwacht van wel, maar zolang Maxime Verhagen zijn medeonderhandelaars weet te overtuigen dat hij het akkoord wel door het congres loodst, gaan ze verder.

Hebben we hierna ook nog een ‘echte’ deskundige nodig? Ik neig tot ‘nee’ maar als die deskundige Jan Vis blijkt te zijn (bekend van geweldige 1-2-tjes met destijds Rob Trip), herzie ik mijn mening.
Wat bezielt Lubbers, bespreekt Bert van Slooten ook met hem. Lubbers heeft zich, meent Vis, verkeken op de strategie van Wilders. Hij dacht dat als je zegt dat je samen gaat onderhandelen, dat je dat dan constructief wil doen. Hij heeft buiten Wilders gerekend die blijft inzetten op het “verhogen van de spanning” en dat naar verwachting ook tijdens het nu in mekaar te flansen kabinet zal blijven doen.

Zo’n kabinet kan, vreest Lubbers en voorspelt Vis, “niet werken in het belang van Nederland”, zal van crisis naar crisis koersen en uitlopen op vervroegde verkiezingen.
Generatieconflict, dat Lubbers dat niet zag aankomen? Nee, zegt Vis: *cultuurconflict*. Maar meer nog: hij heeft zich verkeken op de persoon Wilders. Want: “Lubbers heeft grote kwaliteiten maar mensenkennis niet.”

Mooie Radio.

Op bezoek bij Lubbers (en dochter mee)

0 comments

Geschreven op 26 augustus 2010 om 18:20 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Morrel-morrel doet een aantal CDA-ers.
Kop-dicht doen weer ándere CDA-ers tegen die eerste CDA-ers.
Niks-aan-het-handje doet Maxime Verhagen en het lijkt of we op ramkoers liggen naar Rutte- I met gedoogsteun van “ik zeg wat ik wil’-Wilders.

Dan is daar opeens onze éminence grise, onze eeuwige charmeur, onze intelligente slimmerd, onze ooit-MP en vorige informateur Ruud Lubbers. Maxime, Henk (Bleker): niet doen, schrijft-ie. In elk geval: time-out. Want het gaat helemaal fout zo.
En: denk ook eens over CDA-VVD-D66-GL.

“Een redelijk verongelijkte toon” leest parlementair verslaggever Wilma Borgman in deze uitgelekte brief. En, stelt ze vast: “De druk op de tafel (van onderhandelaars, JD) wordt steeds groter.”

“Daar ging uw vrije dag!” zegt Lucella Carasso tegen Henk Bleker die gisteravond bij Knevel & VdBrink liet weten zich daarop te verheugen. Hij is, onthult hij, met zijn dochter bij Lubbers op bezoek geweest. “Met uw dochter?!” roept de presentatrice uit. “Waarom dan?”en: “Hoe oud is ze?” Dochter is 13 en ze hadden een dagje uit en bezoek aan het echtpaar Lubbers maakte daarvan een érg leuk onderdeel uit.

“Lukt het u nog wel om de boel bij elkaar te houden in de partij?” Lucella Carasso houdt vol.
Bleker stelt tegenover elkaar: de actieve CDA-ers in het land vs de prominenten van wie het “uitermate vervelend is dat ze niet het geduld kunnen opbrengen”.

Wilma Borgman dempt ook mijn aanvankelijk enthousiasme.
Het zou best eens kunnen dat door het morren van Lubbers c.s. de andere CDA-ers de hakken in het zand planten en des te harder erin gaan met dat onzalige gedoogkabinet.

Toch nog een positief geluid: beide R1J-vrouwen toonden zich deskundig, bekwaam inspelend op de actualiteit en mn Lucella Carasso sowieso *speels* in haar aanpak van het onderwerp en -concreet- Henk Bleker.
Mooie Radio.

Lisa Wade presenteert Vroege Vogels

1 comment

Geschreven op 25 augustus 2010 om 16:17 door Jeanne in Vroege Vogels

De kogel is door de kerk, het doek is weggetrokken: Lisa Wade volgt Andrea van Pol op als de presentarice van Vroege Vogels.

Wat zal ik zeggen. Ze is jong en spontaan en vrolijk.
Ze doet me altijd denken aan dat meisje met die staartjes, Mei Li Vos.
Wat wil de luisteraar nog meer.

De dag van de duurzaamheid (en niet)

0 comments

Geschreven op 25 augustus 2010 om 09:38 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Op de dag waarop is uitgelekt dat Tineke Huzinga (hét vb van het Peter Principle) met een privé-jet voor bijna 12.000 Euro uit Italië is komen aanvliegen -en ook weer terúg- voor een vergadering bij VROM.

Op die dag hoor ik in het Radio 1 Journaal dat Schiphol last heeft van ganzen die in de motoren vliegen. En dat ze dat *niet* gaan oplossen door ze af te schieten maar door (o.a.) groene laserstralen in te zetten. Omdat ganzen die mogelijk niet leuk vinden. En: door met radar na te gaan welke vliegbewegingen de *ganzen* maken en daar dan met vliegtuigen omheen te vliegen. Hoe kjoet kun je zijn.

Op die dag hoor ik ook dat Marc-Robin Visscher de bedrijfsleider van de Plusmarkt in Delft zover krijgt dat die een Pluskadopakket opent om zich te verantwoorden dat er NIKS aan Eko of Fair Trade in zit. Het pakket (twv 25 Euro) bevat alleen huismerkprodukten. En die doen niet aan duurzaamheid. Máár zegt de man, hij kan “verklappen” dat ze denken over verantwoorde thee. En over verantwoorde huiswijn.
Hoeveel duurzame produkten verkoopt hij eigenlijk, vraagt de kritische verslaggever.
112 op tienduizenden.

MRV: “Dat is toch een druppel op een gloeiende plaat!”
Ja, geeft Klaas Breunissen van Milieudefensie toe. Maar volgend jaar misschien wel twéé druppels. “En over een paar jaar een hele grote plas!” doet Marc-Robin Visscher enthousiast.
Wie weet (ik moet het nog zien, bedoel ik). En die nare kip=kiloknallers, doet Plus daar dan óók wat aan? Vast niet, zolang Wakker Dier ze niet publiekelijk te schande zal zetten.

Nieuwe stelsels ontdekken door een piepklein beetje weerkaatsing

0 comments

Geschreven op 24 augustus 2010 om 17:48 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Is-ie *opgewonden* wil Lucella Carasso weten van sterrendeskundige Govert Schilling.
“Ja, eigenlijk toch wel” luidt het antwoord. Het gaat over de ontdekking van een nieuw planetenstelsel met zeven planeten die om een zonachtige ster draaien.

Het stelsel lijkt op het ónze. Geen “langgerekte, scheve banen” zoals we ook wel zien (nou ‘we’- de deskundigen dan) maar: “mooie cirkelbanen”. Een van de planeten lijkt op de aarde kwa afmetingen. Hij zit te dicht bij de moederster om echt op ons te lijken. Maar de ontdekking van dit “middelzware stelsel” doet vermoeden dat er meer stelsels zoals *wij* zijn dan we dachten.
”Met leven, met mensen” hoopt Lucella Carasso. Léven misschien wel, maar “mensachtige wezens”? Die stap is te ver (knap hoe Govert Schilling hier in een halve minuut uitlegt wat hij zaterdag bij de TROS in tien minuten mocht vertellen).

Hoe is het ontdekt, “goed kijken?” veronderstelt de presentator en ik geniet altijd van deze gesprekken juist omdat de vragensteller net zo suf is als ik: we wanen ons achter een grote verrekijker en hé, wat zien we nóu! Waarna we gaan turen of we kleine groene mannetjes gewaar kunnen worden.
Govert Schilling legt bekwaam uit dat je verre sterren en planeten niet kunt zien maar dat je het moet doen met weerkaatsingen. “Een piepklein beetje” weerkaatsing zelfs maar. En dan “wiebelen” waaruit weer kan worden afgeleid dát er iets is, hoe het beweegt, hoe zwaar het is, wat de omlooptijd is en wat al niet. Door te *berekenen*.

Wie het deden? Een Europees team van astronomen met een grote telescoop in Noord-Chili. Govert Schilling: “Prima opsteker voor de Europese astronomie.”
Moge ze hem nooit wegkopen zodat wij hem kunnen houden als onze duider.

Vanuit compassie in dialoog blijven

0 comments

Geschreven op 24 augustus 2010 om 07:59 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Homo’s in Oss gaan de kerk van pastoor Cor Mennen roze kleuren.
Wow! Logisch dat Bert van Slooten de organisator van deze actie, Cor Strik, belt om hem het hemd van het lijf te vragen. Met meteen al de domper: ze hebben een gesprek gehad en de pastoor heeft gezegd dat het misverstand is opgehelderd en Strik beaamt “de kou is uit de lucht”.

Waarom dan toch de actie?
“Het is geen protest maar een uitnodiging om vanuit compassie in dialoog te blijven met elkaar ipv vanuit uitsluiting en oordeel tegenover elkaar te staan.”
En: “Op het niveau van de pastoor en de initiatiefnemers is er een goed gesprek geweest maar het is de bedoeling dat de dialoog nu op een hoger plan wordt getrokken tussen het bisdom en het COC.”

Wat gaat er gebeuren, vraagt Bert van Slooten. Ik stel me voor: spuitbussen met weliswaar afwasbare verf (maar toch), overal roze kaarsen, kerk inpakken in roze linten.
Ze gaan “honderden roze rozen aanbieden” want “het is een vriendschappelijke manifestatie en géén protestactie om vanuit compassie in dialoog te blijven met de homogemeenschap”.

Het moge duidelijk zijn: niet alle homo’s begeven zich dansend in een string door de heterowereld.

Weten wat je positie is in de wonderlijke wereld

0 comments

Geschreven op 23 augustus 2010 om 11:23 door Jeanne in DIDD

“Weten wat je positie is als mens en wie we zelf zijn.”
Dat verlangen we allemaal of we nu gewone mensen zijn of slimmerds zoals Robbert Dijkgraaf en Fik Meijer.
Dijkgraaf, de altijd inspirerend vertellende natuurkundige, legt ons rap pratend uit dat je kleine deeltjes hebt en ook de oerknal en hij zoekt het verband er tussen. Iets met een snaar.
(Het was anders maar dat is voor dit stukje niet relevant)

Het mooie, voegt hij er nog aan toe, is dat klopt wat Einstein zei: “Het wonderlijke van de wereld is, dat hij te begrijpen is.” Wat hij vergelijkt met een boek waarvan je ontdekt dat je het kunt lezen en dan ben je benieuwd naar het volgende hoofdstuk. Dat probeert hij dan in formules te vangen. Net als de door schrijfster Lulu Wang aangereikte ying en yang.

Terloops valt het woord ‘God’. Waarin mensen wier hart niet sneller gaat kloppen bij de deeltjes en de knal hun eigen verklaring zoeken.
Elsbeth Gruteke laat dat liggen. Terecht, denk ik. Niet elke radioluisteraar wil zodra het woord ´God´ valt, worden meegesleurd in een religieuze discussie, zelfs niet in een programma van de EO.

Maar toch. Andries Knevel zou er vast op zijn aangeslagen. Elsbeth zou hem dan even hebben laten gaan om daarna de touwtjes weer aan te trekken.
Dat was óók leuk geweest.

Govert Schilling vs de Paris Hilton van de natuurwetenschappers

0 comments

Geschreven op 21 augustus 2010 om 10:54 door Jeanne in Tros Nieuwsshow

Ook vandaag tracteert de TROS Nieuwsshow ons op Govert Schilling, die eerst invalpresentatrice Daphne Bunskoek streng toespreekt: “Je moet niet steeds mijn achternaam verkeerd uitspreken, dat deed je vanochtend vroeg ook al.” (DB zei Sjielling)

Het gaat over aliens. Waarover Stephen Hawking heeft gezegd dat als we doorgaan “hallo, hier zijn wij” naar ze te roepen, ze hier komen en onze aarde plunderen en ons uitroeien.
Wie Hawking is? Die gehandicapte man die vróeger goede ideeën had. Maar nu, zegt Govert Schilling, “ontleent hij zijn status vooral aan bekend zijn” en (nog erger:) “hij is de Paris Hilton van de natuurwetenschappers”.
Kort college (dat ik de wetenschapsjournalist al vaker hoorde houden, des te knapper dat het steeds klinkt als de 1e keer) over hoe we door de decennia heen contact proberen te krijgen met de wezens die mogelijk ‘out there’ zijn. Zonder succes.

Zijn er wel aliens? Govert Schilling legt ons de evolutie uit. Hoe het leven begint met ‘eencellige organismen’ en hoeveel miljarden en dan weer honderd miljoenen jaren verstrijken voor eindelijk de homo sapiens ontstaat. Allemaal toevalligheden.
“The survival of the fittest” veronderstelt Daphne Bunskoek. Welnee. “De meest succesvolle diersoort zijn de bacteriën. En de krokodil ligt al 200 miljoen in de Nijl niks te doen.”

Maar wat de deskundige zeggen wil: de kans dat uit een eencellig organisme elders in het heelal iets ontstaat dat ook maar in de verste verte op ons lijkt, dat zou wel héél toevallig zijn.
Niet dat de discussie zoals nu weer dankzij Hawking aangezwengeld niet interessant is. Over een paar honderd jaar, voorspelt Schilling, zullen sociologen eraan zien hoe de mensheid tegen zichzelf aankeek. Positief ingestelden denken dat de aliens ons ver vooruit zijn en de vrede kunnen brengen, depri-typjes die zeggen: kijk naar onszelf, het kan alleen nóg erger zijn.

En hij zelf? “Als de aliens deze kant op komen – laat maar komen!”

Blog jij ook? Nee, ik twitter

0 comments

Geschreven op 20 augustus 2010 om 12:23 door Jeanne in DIDD |Lunch!

Frank du Mosch mag in de laatste volle minuut van Dit is de Dag aankondigen wat hij dadelijk in Lunch! gaat doen. Hij zal praten over bloggen, vertelt hij. Zeg Elsbeth: “Blog jij ook.”
Nee, dat doet Elsbeth Gruteke niet. Maar ze twittert: “En twitter is toch heel wat hipper dan bloggen.”

Frank du Mosch, onthult hij, twittert óók maar doet er wat mompelend vaag over.
Ach, komt Elsbeth Gruteke hem tegemoet: “Ik heb wel gehoord dat het is voor *uitgebluste veertigers zoals wij*” waarop Frank du Mosch opnieuw instemmend mompelt.

*Uitgebluste veertigers* – kom op, zeg!

Breng ons weer zon, Marjon

0 comments

Geschreven op 20 augustus 2010 om 12:06 door Jeanne in DIDD

“Uiteindelijk” heeft ze zelf de knoop doorgehakt, vertelt Marjon de Hond aan Elsbeth Gruteke.
De knoop om weg te gaan bij de NOS als weervrouw.
Wanneer ze het laatst gehuild heeft? Gisteren. Mag Elsbeth vragen waarom? Marjon: “Je hebt wel eens van die momenten dat je een baaldag hebt.”

Volgt een verhaal over eenzaamheid en stress en hooggevoelig zijn en favoriet weer met de *rolwolk*. BN-er zijn stoort haar niet. Vaak wordt ze niet eens herkend, de televisie maakt je 5-10 kilo zwaarder zodat áls iemand haar al eens herkent ze vaak hoort: “Je bent helemaal niet zo dik als ik dacht.”
Wel kreeg ze van kijkers vaak opmerkingen over haar uiterlijk (“mensen hebben altijd wat te zeuren vooral over vrouwen”) zoals toen ze zwanger was: “U staat met uw buik voor de Balkan.”

En nu? “Alles ligt nog open.”
Had ze niet iets anders kunnen doen bij de NOS als ze zich als eenzame weervrouw op de verder zo drukke nieuwsvloer niet prettig voelde? Het is een vraag van medegast, Menzo Willems van de Telegraaf. “Ik ben geen journalist” antwoordt Marjon de Hond. Maar, vertelt ze enkele minuten later aan Elsbeth Gruteke: ze wil “iets anders op de televisie”. Ze kán het nl best. Klokhuis heeft ze wel eens aan meegedaan. En Willem Wever.

Elsbeth: “Televisie is wel met stress verbonden.”
Marjon de Hond wuift het weg. “Een programma maken met een klein team”- dat lijkt haar “leuk”. Hoe het bevalt om niet meer te werken? “Wel goed”- maar ze wil wel weer “wat doen”.

Ze laat een kans liggen, denk ik. Een geweldige, door DIDD aangeboden kans. Had een mooi plan uitgewerkt. Of had vijf ambitieuze plannen kort aangestipt. Had de powers that be bij de lurven gegrepen met je bruisende creativiteit.
“Kom terug, Marjon, breng ons weer zon” dicht Dichter bij de Dag Alexis de Roode.
Dat klinkt lief.

Angst voor de leguaan in het keukenkastje

0 comments

Geschreven op 20 augustus 2010 om 10:55 door Jeanne in Goedemorgen Nederland

Eerst kan de 17-jarige Niels niet studeren omdat hij verzuimde een postzegel te plakken (knap stom, overigens), nu krijgt Reptielenopvang De Imperator geen subsidie van Amsterdam omdat – aldus Ad Schelleman van de stichting -” de aanvraag op een verkeerd papiertje is gedaan”.
Hij mag het vertellen aan Goedemorgen Nederlands Carl-Johan de Zwart.

Hoe ging het tot nu toe, vraagt die, hoe nu verder, en: waar gaan de dieren (slangen, hagedissen, schorpioenen) naartoe als de stichting op 31 december stopt.
“Ik hou me hart vast” antwoordt Schelleman op dat laatste. Kunnen ze niet naar Artis? Ha! Artis! “Laatst hadden ze een schorpioentje en toen zaten ze al met de handen in het haar.”

Maar, beschrijft Carl-Johan de Zwart plastisch, “stel ik doe straks een keukenkastje open, sta ik dan oog in oog met een leguaan.” Zou zomaar kunnen, begrijp ik. En het is allemaal de schuld van de gemeente Amsterdam.
Want de Dierenambulance komt langs (en levert af) en de Dierenbescherming is geweest en de Partij voor de Dieren “en dat is allemaal leuk en aardig, maar we hebben centen nodig” nl 10.000 Euro per jaar. Dat moet te doen zijn, veronderstelt de presentator, die -opmerkelijk- eens een keer níet hakketakt.

Hoe het zo is gekomen dat de Stichting na 20 jaar opeens subsidie nodig heeft: ze hebben eerst “eigen centjes erin gepompt” maar – de recessie. Toen ging 1 van de sponsors die gratis prooidieren (muizen, ratten, sprinkhanen) leverde failliet en nou ja, reken maar uit.
Je kúnt hier alles lezen over De Imperator. Wanneer je net als ik niet goed wordt bij het alleen al op een plaatje zien van een slang moet je wel snel doorscrollen om tussen de foto’s de tekst te bereiken.

De te snel tikkende twitterende presentator

0 comments

Geschreven op 20 augustus 2010 om 10:25 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Een beetje tweep twittert wat af op een dag.
Daarbij maakt ze tikfouten en denkfouten en soms wordt ze door anderen gecorrigeerd en soms leest ze zichzelf nog eens na en denkt ‘wat een onzin’ en besluit zo’n berichtje te deleten.

De BN-tweep – in dit geval presentator Bert van Slooten – wordt direct gegrepen door Twipper.

En alsof dat nog niet genoeg is wordt het bericht een uur later al voor het nageslacht vastgelegd door de google-robot.

De Kalkoen wenst Bert van Slooten een weekend met veel uitslapen en bijtanken en is blij dat ze zelf geen twitter-vip is.

Noord vs Zuid in Irak

0 comments

Geschreven op 20 augustus 2010 om 08:27 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Iraakse kunstenaars zouden het fijn vinden als ze weer naar huis konden maar volgens journaliste Judit Neurink (twee jaar werkend en wonend in Noord-Irak) zit dat er voorlopig niet in.

In het noorden is vooruitgang: het is er veilig, er wordt gebouwd, er wordt geconsumeerd, er rijzen supermarkten op, Amerikaanse kunstenaars leren jonge Koerden over de integratie van muziekvormen, er zijn Turkse investeerders.
In het zuiden, waar het onveilig is, wordt natuurlijk niet geïnvesteerd. In het noorden kan zij veilig over straat, zonder beveiliging. Dat haal je in het zuiden niet in je hoofd. Geen wonder dus dat zelfs de Iraakse stafchef heeft gezegd: Laat de Amerikanen blijven, we zijn nog niet klaar.
En wat óók zo erg is in het zuiden: ze hebben hoogstens 2 uur per dag electriciteit en vaak minder. Stel je dat eens voor bij 50 graden (of méér) in Bagdad en Basra en dan ook nog eens zandstormen. Gruwelijk, denk ik. Want lekker lang douchen zit er dan natuurlijk niet in.

Judit Neurink heeft de afgelopen maanden, vertelt ze, in het noorden “veel toeristen uit het zuiden gezien”. Die zochten “een paar weken veiligheid”. Ze zeiden tegen haar: “Ik wilde dat het bij ons zo was.”
“Het is verschrikkelijk gevaarlijk in Bagdad?” vervolgt Bert van Slooten. Ja, dat is het.
Maar hoe gaan die mensen dan toeristische reisjes maken, vraag ik me af. Met een auto langs al die bermbommen? Of vliegen ze? Wat voor mensen zijn het die zich dit kunnen veroorloven. Of heb je gewoon meerdere werkelijkheden naast elkaar. Onveilig en geen electriciteit maar wel op vakantie gaan?

Lekkere avondpresentatie

0 comments

Geschreven op 18 augustus 2010 om 18:28 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Ik beken: als het gaat om de invalpresentatoren gaat mijn voorkeur uit naar Rik van de Westelaken. Vanmiddag: daar is-ie.
Soepeltjes babbelend met verslaggeefster Colette van Nunen (zelf ook erg op dreef) die tijdens Sail kotsend over stuurboord heeft gehangen.
In gesprek met serieus pratende en dóórpratende Robbert Bosschart (nog net niet door de reclame), interview met man die uitzocht dat Hitler eigenlijk een Berber was, onthullend over speeltjes in de auto (“dan mis ik een afslag”) en vrolijk-scherp met de broodman die ons allen aanspoort toch vooral brood te eten.

Alsof het niet op kan schuift mijn favoriete krantenlezer, Matijn Nijhuis, bij hem aan.
De tweede huisjes in Amsterdam, uitgelaten zwaaiende meisjes die in Utrecht gaan studeren en dan weten we het wel, want ze staan in een bus van een drankenfabrikant. Matijn Nijhuis tracteert ons op wat mooie oude radiofragmenten van toen prinses Irene zich verloofde en “de tweeling” had gekregen.

Nog wat witte pakken ivm een doodgeschoten Engelsman en dan het verzoek van de Zoogdiervereniging om wanneer de kat thuis komt met een lekkernij (denk: muis) dit even aan ze te melden. Met foto. “Niet geschikt” waarschuwt Matijn Nijhuis, “voor mensen met een zwakke maag.”
“Jij hebt toch ook een kat?” weet Rik van de Westelaken.
Ja. Maar die doen aan “brokjes en dan slapen”.
RvdW: “Jij hebt toch ook binnenmuizen.”
MN: “Ik hoop van niet.”

Waarbij hij verzuimt te wijzen op de webcam van Gerda en Els, de Gooische Poesjes.

Illustratie is met dank aan mijn eigen kater Guus.

Geen discotheek maken van het snijden in een lijk

0 comments

Geschreven op 18 augustus 2010 om 15:50 door Jeanne in Villa VPRO

“Een forensisch patholoog is iemand die in lijken snijdt om te kijken of er een misdaad is gepleegd.” Zo introduceert Pieter van der Wielen Frank van de Goot.
Die heeft de dood van de Congolese activist Floribert Chebeya Bahizire onderzocht en vastgesteld dat geruchten die de ronde deden (en dat waren er nogal wat) niet waar zijn. Maar daarover wil ik het niet hebben.

Wat me treft is de manier waarop Van de Goot klinisch zijn vak beschrijft. Over dat je nooit iets mag aannemen. Alles kan anders zijn dan het lijkt. En de perfecte misdaad? Ja, die bestaat. En nee, hij gaat die niet aan de luisteraars uitleggen.

“Gruwelijk” noemt de presentator zijn beroep. Dat gedoe met die lijken.
“Het doet me helemaal niks” zegt Van de Goot afgemeten. Maar wat is dan “de pret van dit beroep”. “Pret” en “leuk” vindt de patholoog miet de juiste woorden: “Maar als ik mijn werk niet leuk vond, deed ik het niet.”
PvdW: “Wát is er dan zo leuk aan.”
FvdG: “Het is heel erg breed. Geneeskunde en juristerij en chemie.” VdW haarklooft over het woord ‘geneeskunde’ waarna VdG: “Het is een vakgebied waarbij je elke week weer verbaasd wordt.”

Nu komt de ‘sfeer’. Tijdens het snijden – heeft de man dan een radio aan? Nee. “Het is en blijft een menselijk lichaam, ik wil er geen discotheek van maken.”
Dan de ziel. “U kijkt de dood in de ogen.” Mm. “Heeft dat iets rustigs.”
VdG: “Ik hoop het voor die mensen.”

Mooi gesprek. Interessante man. Intrigerend beroep.
En niet alleen vanwege CSI.

Nieuws/oud nieuws

5 comments

Geschreven op 17 augustus 2010 om 22:16 door Jeanne in Geen categorie

Soms is er nieuws dat ik weet maar dat me in vertrouwen is verteld.
Omdat ik geen echte journalist ben die maar 1 motto kent nl ‘primeur’, houd ik dan mijn mond.

Ik zie het nieuws dat ik niet mocht openbaren nu door een ander verteld op twitter.
En -toch een beetje wél journalist – dan is het even balen geblazen.

Maar never mind ikzelf.
Het nieuws is te mooi om niet te vermelden ook al hobbel ik nu achter de primeur aan:

Vanaf 5 sept. keert Govert van Brakel weer terug op #radio1, elke zondag tussen 12.15 en 14.00 uur met “De Perstribune” van Omroep MAX

Yes!

“Nou én” als de nieuwe W

0 comments

Geschreven op 16 augustus 2010 om 09:32 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Het Radio 1 Journaal zwoegt zich door de nieuwsluwe ochtend om ons om kwart voor negen te verrassen met een gesprek tussen Bert van Slooten en Birgit Donker (NRC Handelsblad) over journalistiek. Hoe doe je dat, nieuws *maken* is de actuele vraag. Wij, onthult de presentator, kijken dan vaak in de kranten.

De krant (NRC althans) zoekt naar primeurs, eigen onderzoeksjournalistiek, achtergrondverhalen van correspondenten en altijd: verdieping. Die primeurs zijn link, weet Bert van Slooten. Zie de Volkskrant van vandaag: Van Agt die het maar niks vindt dat met de PVV wordt onderhandeld. Maar overal (de Telegraaf, Nu.nl) wordt dat overgenomen zónder bronvermelding. Wat kun je nou méér brengen.

Birgit Donker brengt ons de traditionele journalistieke W’s in herinnering: wie wat waar wanneer waarom (en hoe). Daar hoort nu bij: what’s next en nou én. En journalisten zijn ook nog steeds nodig om uit de grote hoeveelheid berichten de juiste selectie te maken.
Waarom zijn journalisten (Van Slooten brengt het boek van Jan Blokker in herinnering) zo negatief over zichzelf? “Komt het door het stempel dat wij de paria’s van de samenleving zijn?” Het is traditie, journalisten zijn te zelf-kritisch. Maar we hebben, vindt Donker, “de plicht niet zo negatief te doen want bij een stelletje losers wil je je niet aansluiten.”

Birgit Donker, na een conflict met de directie opgestapt als hoofdredacteur, werkt nu op de kunstredactie. Hoewel buitenlandcorrespondent zijn nog steeds een “meisjesdroom” is.
“Veel op pad”, daar verheugt ze zich op.
“Niks leuker dan met je poten in de modder staan” beaamt Bert van Slooten van wie ik juist de indruk heb dat *hij* niets leuker vindt dan presenteren.

Andrea van Pol neemt afscheid met een knalfeest

0 comments

Geschreven op 15 augustus 2010 om 10:28 door Jeanne in Vroege Vogels

“We maken er een mooi knalfeest van” kondigt Andrea van Pol haar laatste keer presenteren van Vroege Vogels aan.
Ze heeft geen woord teveel gezegd want het is een prima uitzending vanaf (“Sijmen!”) Land & Boschzigt. Met biologisch mais waarin je je kunt verstoppen, biologische wijn, langzame tarwe, een huis van piepschuim en Andrea die haar eigen afscheidsboeket mag plukken. Het herkennen van de bloemen blijkt niet haar sterkste punt: “Ik val op het eind nog een keer door de mand.”

Een van de hoogtepunten: verslaggever Henny Radstaak die voor ons “op een zwembroek na” uit de kleren gaat en in een natuurzwembad met salamanders “en af en toe een ringslang” duikt. Andrea van Pol: “Die salamanders moeten zich rot geschrokken zijn.”
Mooi item over gemeentes die vrijwel niets doen aan dierenwelzijn en ook al mooi: Andrea die mag knuffelen met 350 kilo varken Zeeman: “Dag Zeeman, jij bent mijn kadootje.”

Zeeman is gered van de stoep van het slachthuis en helaas vertelt zijn redster dan een gruwelijk verhaal over hoe studenten varken Maximiliaan hebben mishandeld dat mij de komende dagen gaat bijblijven. Want met Maximiliaan mag het nu dan goed gaan (ze heeft hem gemasseerd en zo zijn vertrouwen in mensen teruggegeven), er zijn nog zo ontzettend veel dieren waarmee het *niet* goed gaat en die we niet kunnen redden.

Tenslotte een leuke ´fenolijn´tekst van Anja van Kooten Niekerk over de zeldzame vlinder ‘de gebrilde pol’ die wegvliegt en Andrea die hartelijk van ons afscheid neemt en de hoop uitspreekt dat we haar opvolgster “tijd en vertrouwen” zullen geven.
Er zit niets anders op maar na een lat die zo hoog is gelegd zal me dat niet makkelijk afgaan.

Foto´s: Henny Radstaak

Tjemig

0 comments

Geschreven op 14 augustus 2010 om 08:12 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Google gaat onze gegevens verkopen.
Telkens wanneer we iets opzoeken en aanklikken slaat het bedrijf dit op en binnenkort gaat het die info te gelde maken. Dat is uitgelekt naar de Wall Street Journal.
“Doen ze het nú nog niet” vraagt Lucella Carasso aan onderzoeksjournalist Brenno de Winter. Dat weten we niet – zou kunnen.

Stel, oppert de presentator, “ik zoek een nieuwe telefoon.” Wordt ze dan gemaild, gebeld en bezocht door verkopers van die dingen? Dat niet per se, maar als ze bv haar gps-locatie doorgeeft aan google zodat google weet dat ze vaak naar het Mediapark gaat, loopt ze kans op “klanten van vodafone krijgen korting bij benzinestation X”.
LC: “Tjemig!”
En: “Als ik dat hoor denk ik, ik ga nooit meer op google.”

Alleen: google is wel de beste zoekmachine. En De Winter zélf zou het heel vervelend vinden als een concurrent-journalist een beter verhaal schreef omdat die info had die hij heeft gemist, omdat hij google heeft gemeden.
“Ik ga er nog eens goed over nadenken, hoor,” houdt de geschrokken Lucella Carasso vol, “en u?”
“Ik denk er continu over na,” verzekert ons de IT-deskundige, “maar ik gebruik google tóch.”
Tjemig.

Het Drielandenpunt zien en de balans op maken

0 comments

Geschreven op 13 augustus 2010 om 09:59 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Het Drielandenpunt zien en dan terug naar Hilversum” bereidt Bert van Slooten ons erop voor dat dit de laatste dag is van de RadioRoute.
Marc Hamer ( “zo’n RadioRoute, je slaapt weinig, gezond eten is er ook niet bij, maar we halen de top, hoor!”) beklimt op zijn meegenomen racefiets de Vaalserberg. De rest van de uitzending is hij in Bocholtz bij zorghotel Weloord dat *bijna* af is.
Een hotel waar je terecht kunt als je er even uit wil zijn terwijl je ook zorg nodig hebt.

Die zorg kan variëren van drempelloze kamers tot verpleegkundige zorg en fysiotherapie. Ook biedt men, in samenwerking met Atrium MC ‘vakantie-analyse’ aan voor nierpatiënten. Voordeel voor de regio: werkgelegenheid. En klandizie voor de winkeliers.
Bart Lommen begon eraan toen hij ontdekte dat zijn eigen vader na een herseninfarct nergens voor vakantie terecht kon. Men was eenvoudig niet ingesteld op (bv) een scootmobiel.

Aan het slot van de uitzending vraagt Bert van Slooten aan Marc Hamer “de balans op te maken” van een week Limburg. Wat is hem het meest opgevallen? Dat er massaal op de PVV is gestemd. En dat de Limburgers daar zelf nog een verklaring voor zoeken.
Heeft onze RadioRouter wél een verklaring? Hij vermoedt dat het te maken heeft met een behoefte aan ‘law and order’, niet met racisme.

Straks horen we wat gouverneur Frissen ervan vindt.
Dan is het dag met het handje tegen de RadioRoute(r).

Foto fiets: Marc Hamer
Foto Marc Hamer (met wethouder Van der Aa): Bart Lommen

Een Mooie Dag op Vrijdag de 13e

0 comments

Geschreven op 13 augustus 2010 om 09:31 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Je kúnt bij nieuwsluwte natuurlijk wat extra plaatjes draaien.
Het Radio 1 Journaal kiest voor vrijdag de 13e als running gag. Dwars door de uitzending belt Bert van Slooten 4x met Albert van der Zeijden die alles weet van volkscultuur.

Jezus is op vrijdag gekruisigd, vertelt hij. En er zaten 13 mensen aan het laatste avondmaal.
Maar pas vanaf 1900 werd vrijdag de dertiende tot ongeluksdag. Door een Amerikaanse griezelfilm.
Verder is 13 een priemgetal en heeft ‘ongeluksgetal’ dertien letters. En hoewel (zegt hij) “niet bijgelovig” zou Van der Zeijden het niet leuk vinden als hij vanavond in de schouwburg op stoel 13 zou zitten.
“Ik woon op nr. 13!” roept Bert van Slooten uit. “O jee!”

Nu we de expert toch aan de lijn hebben nemen we meteen wat andere bijgeloven door: De ladder waar we niet onderdoor moeten lopen. De zwarte kat waarvan volgens onze voorouders in de Middeleeuwen een heks de gedaante kon aannemen. Wat regio-gebonden is want in Engeland moet je juist oppassen voor een *witte* kater.
BvSl (die net twitterde dat hij dit weekend naar Londen gaat): “O jee, je zal maar vandaag van Nederland naar Engeland reizen, dan moet je voor álle katten oppassen.”

Nog wat tips: een Christoffel-medaille mee op reis, of een amulet, of een talisman. En het Nederlands elftal zou zijn geholpen door hun (bij)geloof in de geluksbandjes. Tot het ándere bijgeloof in octopus Paul ze de das omdeed.

“Ik vond het hartstikke leuk met u te praten” verwoordt Bert van Slooten ook het gevoel van deze luisteraar. “Nog een Mooie Dag, hè – een Mooie Dag.”
Wat me doet denken aan mijn eigen bijgeloof uit de tijd dat Rob Trip zo de uitzending afsloot. Bij een afraffel-MD dacht ik: deze dag wordt niks.
Bij een warm “het wordt een Héle Mooie Dag” wist ik zeker dat het goed zat.

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.
Reacties
- Nan: Ha die Jeanne, wat ben je toch ontzettend grappig als je dit soort verslaggeving van verslaggeving doet....
- Mrluz: Had je deze foto al gezien? http://twitpic.com/2jw05m
- Anjo: Tja, nu ik het filmpje zag zie ik een mix van Mei Li en Pippie Langkous.
- Jeanne: Ik verheug me in elk geval enorm op de terugkeer van Govert op Radio 1 en dan méér dan af en toe als gast in...
- vera van brakel: Goeie titel..wisten we nog niet, heb je toch een primeur We zijn nog in ons geliefde. Italië....
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar:

Radio

Jeanne

Reacties

Rubrieken

Zoeken