Gesjirp dat het hart van een vogelaar sneller doet kloppen.
\nHet blijkt een jonge steppekiekendief ergens in Groningen. Haar ouders zijn op het briljante idee gekomen om daar te broeden.
\nHet geluid, vertelt Joris van de Kerkhof, is eerder opgenomen.
\nNu staat hij met Ben Koks van de Werkgroep Grauwe Kiekendief op 200 meter afstand om de vogels niet te storen.<\/p>\n
Een \u201cKuifje in Timboektoe\u201d-gevoel had Koks toen hij ze vond. Hij aarzelde geen moment: die moesten ze beschermen.
\nEen stuk van 10×10 meter gerst is door de goed meewerkende boer niet geoogst en er is een kooi om het nest gezet om marters en vossen tegen te houden.
\nJvdK: \u201cDie vossen hebben ook aan de deur staan kloppen: ik wil naar binnen?\u201d Wat vreemd klinkt maar: ja.
\nDe vossen hebben er inderdaad rondgestruind. Dat was ook te merken aan de sporen.
\nBovendien: vossen zijn overal en die jongen zaten te krijsen om eten.<\/p>\n
\u201cEen adhd-kiekendief\u201d noemt Koks dit type. Een druktemaker.
\nJvdK met een lachje: \u201cIk durf het bijna niet te zeggen…\u201d
\n\u201cJa, ik denk dat mensen nu gaan zeggen: dat doet een beetje denken aan jou, Koks.\u201d
\nDe vogelaar ziet er de humor van in.
\nSjirp, sjirp.<\/p>\n
In de kille studio bespreekt Jurgen van den Berg met ecoloog Han Olff wat de steppekiekendief die normaal in Kazachstan broedt kan hebben bewogen om het op het platteland van Groningen te proberen.
\nVerlies van de natuurlijke habitat is het antwoord.<\/p>\n
\u201cFluit dit zich rond in steppekiekendievenland?\u201d vraagt de presentator zich af.
\nWie weet. Maar belangrijker vindt Olff dat we hiervan kunnen leren hoe je landbouwgebied kunt integreren met natuurgebied.
\nDaar zou de grutto ook bij gebaat kunnen zijn.<\/p>\n