Loeiende sirenes en h\u00e9, Joris van de Kerkhof, een paar dagen geleden nog zich ontroerd buigend over een muskusrat, is nu in Gaza-Stad.
\nIn het ziekenhuis van Gaza-Stad om precies te zijn.
\nErgens binnen staat hij te kijken. Naar een ambulance die aankomt. Waarbij militairen journalisten tegenhouden die filmen en die geluid willen opnemen.
\nDwars door de sirenes ook opgewonden mannenstemmen.
\nKlap! Gaat de deur dicht van de ambulance.
\nW\u00e9g rijdt de auto.<\/p>\n
Volgende ambulance: een wat oudere man.
\n\u201cGrijs kostuum, sandalen aan, hij beweegt nog wel met zijn handen maar met zijn hoofd beweegt hij niet.\u201d<\/p>\n
Ik denk: hoe doet-ie dat nou? Hij staat toch op de \u201cderde of vierde verdieping\u201d (w\u00e9lke?) maar het geluid is van heel dichtbij.
\nDan verhaalt hij over kinderen die thee en koffie verkopen bij de ingang dus nu zal Joris van de Kerkhof wel beneden zijn (of was hij dat altijd al).<\/p>\n
Rookwolken ziet de verslaggever in de verte. Van die verdieping.
\nVan de meest recente bom vanuit Isra\u00ebl.
\nMaar beneden: een ambulancebroeder die handschoenen uitdeed toen hij de pati\u00ebnt naar binnen bracht en nu weer aan en hij rijdt weer weg.<\/p>\n
Dan een man met een kind van een jaar of acht, niet gebracht door een ambulance maar door een priv\u00e9-auto.<\/p>\n
JvK: \u201cEn zo blijven de ambulances af en aan rijden. Pati\u00ebnt gaat naar binnen, deur dicht, ambulance gaat weer verder.\u201d<\/p>\n
Een korte reportage.
\nAmper twee\u00ebneenhalve minuut.<\/p>\n
Maar drie kwartier nadat ik \u2018m rap voorbij hoor komen hangt-ie nog steeds in mijn hoofd.
\nDe beschrijving van de ene ambulance na de andere en dan dat kind en dan weer ambulances. Geen gruwelijke beelden.
\nMaar door het af en aan het continue geluid van de haast en de stemmen en de sirenes misschien wel extra indringend.
\n