{"id":5195,"date":"2012-05-06T22:15:48","date_gmt":"2012-05-06T20:15:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.koudekalkoen.nl\/?p=5195"},"modified":"2012-05-07T22:23:36","modified_gmt":"2012-05-07T20:23:36","slug":"de-ambulance-was-geel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.koudekalkoen.nl\/?p=5195","title":{"rendered":"De ambulance was geel"},"content":{"rendered":"

Nog 1x blikt Joris van de Kerkhof deze week terug op Pim Fortuyn.
\nNu in Holland Doc en ik ben benieuwd of hij nog nieuws heeft of dat hij zijn mooiste kruit al in de eerdere reportages voor het Radio 1 Journaal heeft verschoten.
\nOei, denk ik bij het begin want dat is een herhaling van het taartincident<\/a> (\u201cmevrouw wat doet u n\u00fa?\u201d Pim: \u201cmag ik even mij schoonmaken\u201d JvdK: \u201cdat mag u doen\u201d).
\nAlleen verbindt hij de taart nu met een foto waarop een klodder taart op Fortuyns hoofd zit – \u201cdie klodder zit precies op de plek waar een kogel doorheen moet zijn gekomen\u201d.<\/p>\n

Vijftig meter<\/strong>
\nJoris (toen) via een mobieltje, verslag doend van de plek van de aanslag \u201cnu ligt-ie hier, op een meter of vijftig afstand van mij vandaan\u201d.
\nJoris (nu): hij lag er toen anders bij dan op de beroemde foto.
\nJoris (toen) via dat mobieltje: het Mediapark is afgesloten zodat er niemand uit kan maar ook geen ambulance *in*. \u201cEr zijn vier mensen die om hem heen staan en bezorgde gezichten, heel veel bezorgde gezichten.\u201d<\/p>\n

Ambulance<\/strong>
\nJoris (nu): wat een chaos was het, ook in de uitzending van het Radio 1 Journaal.
\nFragment waarin Floris Harm aan wie wordt gevraagd hoe \u201cie\u201d eruit ziet: \u201cDe ambulance? Geel.\u201d Nee, de gew\u00f3nde. O. Geen idee. Want Harm kan er niet in en begint over verwarring en…
\nJoris van de Kerkhof: ik stond toen naast Fortuyn. En fluisterde in de telefoon (fluister): \u201cSchakel naar mij, kom maar, hij leeft nog.\u201d Misschien te zacht want de regisseur hoorde hem niet, wel even later (\u201cwe zijn nu naar achteren gezet\u201d).
\nJoris (toen) vertelt over mensen die bij Pim stonden (Pim blijf bij ons<\/em>).
\nJvdK: \u201cHij bewoog nog een klein beetje in de plas bloed om hem heen.\u201d<\/p>\n

Ogen als koplampen<\/strong>
\nUitleg waarom Joris van de Kerkhof Pim Fortuyn volgde en wat hem aan hem opviel. Stukjes uit de tuin-sc\u00e8ne<\/a> (ook al aan de orde in het Radio 1 Journaal) en het vuur in de ogen.
\n\u201cZijn ogen als koplampen en de andere politici als bange konijnen in zijn licht.\u201d
\nMaar, brengt JvdK ons in herinnering, het waren wel alleen zijn<\/em> ogen, want verder was de LPF een zooitje ongeregeld (hij formuleert het vriendelijker dan ik).<\/p>\n

“Pim! Pim!”<\/strong>
\n\u201cZijn ogen, ik zie ze voor me op 6 mei, ogen vol berusting.\u201d Met twee vrouwen over hem heengebogen \u201cdie hem in leven proberen te roepen\u201d (vrouwenstem: \u201cPim! Pim!\u201d met op de achtergrond een ambulance).
\nCitaat Albert de Booij (die ook erbij was). Die dag meldde de Volkskrant dat als er die dag verkiezingen zouden zijn geweest, Fortuyn 38 zetels zou behalen. \u201cDan is dit het moment om te stoppen\u201d zou Fortuyn toen hebben gezegd. \u201cIk heb het signaal afgegeven en Nederland moet maar zien wat het ermee doet.\u201d
\nDe verantwoordelijkheid drukte loodzwaar, weet De Booij. En: daarin was hij eenzaam.<\/p>\n

Berusting<\/strong>
\nJvdK: \u201cEenzaamheid en berusting. Met een echo van de vrouwen op het parkeerterrein.\u201d
\nVrouwenstemmen (met die ambulance in de verte): \u201cLaat je niet klein krijgen, h\u00e8. Blijf erbij. Pim. Pim! Ga nog even door, Pim! Hou nog even vol, jongen!\u201d<\/p>\n

JvdK: \u201cLater kwam de ambulance en weer later moeten zijn ogen gesloten zijn.
\nNederland moest maar zien wat het hiermee zou doen.\u201d<\/p>\n

De vrouwenstemmen krijg ik niet meer uit mijn hoofd.
\nBeklemmend en indrukwekkend, deze reportage.
\nIk had niet hoeven vrezen voor een \u2018dunnetjes\u2019 of \u2018dikkertjes\u2019 overdoen van het voorafgaande door de beste radioverslaggever die we hebben.
\n