Erupties wanneer een vrouw cold turkey gaat
Vraag in de Nieuwsquiz van Lunch!
“In welk land is een 8-jarige jongen met een 61-jarige vrouw getrouwd?”
Het antwoord is Zuid-Afrika.
Jurgen van den Berg: “Op een oude fiets moet je het leren zeggen ze wel eens maar dit gaat wel heel erg ver.”
Op een oude fiets moet je het leren?!
Nodigt-ie -braaf!- twee slimme vrouwen uit voor het Mediaforum, zakt de presentator met deze opmerking toch weer *hard* door het ijs.
Marjon van Royen was lang correspondent Latijns-Amerika voor de NOS.
Tot de powers that be besloten dat correspondenten ivm ‘frisheid’ moesten rouleren en zij weigerde haar geliefde Rio de Janeiro in te ruilen voor een plek op de redactie in Hilversum.
Dat was exit Marjon die -vertelt ze in interviews- probeert bij andere Nederlandse omroepen aan de bak te komen wat niet meevalt omdat die haar zien als ‘typisch NOS’.
Toch hoor ik haar af en toe.
Kort. Als er snel iets moet worden becommentarieerd en er -vermoed ik- niemand anders kan worden bereikt.
Maar misschien is dat te somber en is Marjon van Royen bezig weer een mooi nieuw netwerk op te bouwen.
Vanochtend (haar ‘vannacht’) belt RTV Rijnmond haar over de dood van Chavez.
Er ontspint zich een gesprek met veel stiltes en veel zoeken naar woorden (slaapdronken? drankdronken?) en de presentator maakt niet uit collegiale compassie snel een eind aan het gesprek maar sleept het acht minuten voort waarin het steeds pijnlijker wordt.
En zet het dan op de website.
Waarna twitterende journalisten zich als hyena’s op hun gevallen collega storten en Jurgen van den Berg er ook nog eens uitvoerig op in gaat in Lunch!
Zodat ik me afvraag of de collega’s nooit zélf zijn wakker gebeld op een moment dat ze de avond ervoor wat te rijkelijk hadden ingenomen – te laat zich realiserend dat ze beter niet de telefoon hadden kunnen opnemen.
Intussen heeft Marjon van Royen bij de Coen en Sander Show op 3FM toegegeven dat ze gedronken had toen ze gebeld werd door RTV Rijnmond. ‘Ik sliep net een paar uur en had daarvoor biertjes gedronken.’
Stoer.
Niet aan te ontkomen misschien.
Helpt het?
Niet op twitter.
Daar gaan zij die menen het beter weten er nog een keertje éxtra hard overheen.
De aanleiding voor het gesprek met uitvaartonderneemster Saskia Koffijberg is een beetje ver gezocht (nl: fusie tussen Monuta en Yarden).
Voelt zij, ZZP-er met collega Esther Laan, zich door de fusie bedreigd?
Nee.
Want: “De markt is zo groot als-ie is.”
Kunnen zij meer maatwerk leveren dan een grote onderneming (ja) en zijn ze duurder (nee) stelt Jurgen van den Berg wat obligate vragen tot hij doordringt tot de/zijn kern: wat bezielt een (mooie, jonge) vrouw om iets met lijken te gaan doen.
Tja. Waarom wórd je iets.
“Het zit in je en dat wil je uiten. Je bént het.”
Maar, veronderstelt de presentator, het “is toch helemaal niet léuk”.
Natuurlijk is er verdriet maar er zijn ook mooie verhalen en grappen.
Alles aan (schone) schijn valt weg: “Je stapt heel puur een gezin in.”
Komt Saskia Koffijberg “gekke dingen” tegen?
Zijn er zaken die ze mensen afraadt? Zijn er vreemde wensen?
“Misschien vind ik niet zo heel veel gek” reageert ze.
Maar inderdaad, als muziek wordt gekozen waarvan mensen zich wellicht de betekenis van de tekst niet realiseren, zegt ze wel eens: “bent u zich bewust..”
Aan de andere kant: toen laatst iemand een housenummer *snoeihard* door de aula wou laten schallen “had dat ook wel charme”.
Wat de begrafenisonderneemster vooral wil: dat mensen er vantevoren over nadenken.
Zoals we wél doen over een verre reis over een huwelijk.
JvdB: “En dit is een héle verre reis wou u zeggen.”
Tenslotte het écht creepy onderwerp waar omheen nu lang genoeg is gedraaid: “Zelf met zo’n lichaam aan de gang moeten – hoe is dat?”
“Daar word je voor opgeleid,” zegt Saskia Koffijberg zakelijk.
“Je kan die knop omzetten of niet. En dat weet je binnen 24 uur.”
In detail gaan wil ze niet maar: “Ik hou voor ogen, zolang ik normaal doe is het voor de nabestaanden ook normaal.”
Leuk gesprek.
Het presentatieduo Lucella Carasso en Tim Overdiek wordt uit elkaar gehaald en gaat miv maart week-op-week-af om en om de avonduitzending presenteren.
Giselle van Cann (NOS) vertelt het in Lunch aan Ghislaine Plag in woezelige taal waarvan je niet erg goed wordt.
*we gaan het format van de middaguitzending een beetje kantelen*
*je moet iets doen met wat de luisteraar aan het doen is*
Waarmee ze tegenover elkaar probeert te zetten dat je in de ochtend nieuws wilt horen (wat is er gebéurd) en ‘s middags duiding.
Omdat je, meent GvC, dan “in een andere state of mind zit”.
Concreet? Vraagt Ghislaine Plag (zelf érg veel beter geworden sinds zij Lunch vást presenteerde).
“Nadrukkelijker rode lijnen trekken” vaagtaalt de NOS-vrouw verder.
Waarmee ze -eindelijk écht een beetje concreet- bedoelt: niet politici en deskundigen maar “wat betekent het voor de mensen”.
Zodat ik hóóp dat ze in elke uitzending Joris van de Kerkhof gaat inzetten maar met angst en beven vréés dat Trudy van Rijswijk vingertjes aan polsen gaat leggen.
Het betekent óók, zegt Van Cann, “dat de presentator meer ruimte moet krijgen om de sfeer te bepalen.”
Dús: stoppen met de duopresentatie.
GP vraagt niet wat ze verstaat onder ‘sfeer bepalen’ en ik hoop dat het meer is dan wat Tim Overdiek nu elke avond doet: vertellen hoe hij de ochtend heeft doorgebracht (hond uitgelaten of juist niet) en hoe hij het weer heeft ervaren.
Ghislaine Plag vraagt wel door over de ‘chemie’ die in de ochtend aanwezig is en in de avond duidelijk niet. Waarop Van Cann weer vaagtaalt maar dan niet kan ontkennen “Het is moeilijk duopresentatie goed vorm te geven”.
“Wie van de twee wordt het” breekt mediaforumgast Peter van Zadelhoff in.
Om en om dus.
Zadelhoff wil liever “één herkenbaar geluid”.
Maar, zegt Van Cann: “je zit ook met privéwensen van mensen.”
Zelf ben ik blij dat Lucella Carasso weer alleen gaat presenteren ook al is het week-op-week-af.
En ik hoop dat ze haar stempel drukt en haar sfeer bepaalt door haar intelligente, sprankelende persoonlijkheid met altijd de juiste benadering van gesprekspartners en haar perfecte gevoel voor wat een onderwerp nodig heeft en wat de luisteraars willen horen.
Of ze die ochtend de hond heeft uitgelaten of niet hoef ik eigenlijk niet te weten.
Man doet mee met de Nieuwsquiz van Lunch.
Jurgen van den Berg werpt hem een aantal vragen toe waarop ik als luisteraar soms wel het antwoord weet en soms ook niet.
Dat geldt ook voor de kandidaat.
Dan de laatste vraag voor de bel:
Wie is de nieuwe liefde van Eva Jinek?
Kandidaat heeft geen idee en zegt wat pissig (tenminste, zo komt het op mij over): “Ik vind celebrity nieuws eigenlijk geen nieuws maar dat mag ik niet zeggen.”
“Dat mag je best zeggen,” antwoordt Jurgen van den Berg, maar namens zijn programma gunt hij het stel “het beste met al die slangen”.
Tis overigens Freek Vonk.
De nieuwe liefde van Eva Jinek.
Al een tijdje.
Zodat hij de verslaggever van Volkskrant Magazine lelijk heeft zitten voorliegen toen hij in de aflevering van afgelopen zaterdag verzuchtte dat hij geen meisje kon vinden omdat ze allemaal gaan gillen bij zelfs maar de gedáchte aan een slang.
*Is* celebrity nieuws nou echt nieuws?
Hangt van de celebrity af.
Sita die zich bezeert niet.
Freek Vonk niet per se.
Eva Jinek vaak.
Eva Jinek met Freek Vonk?
Op een schaal van 1 tot 10 misschien een zesje.
Maar op een dag waarop ING Zakelijk er al vanaf de zeer vroege ochtend “met excuses voor het ongemak” uitligt wijk je allicht eens uit naar een ander twitter trending topic.
De quizkandidaat heeft blijkbaar een andere bank.
Bofkont.
“Erger jij je ook zo aan Tom de Ridder” vraagt Jurgen van den Berg aan Felix Meurders.
Tom de Ridder? Je houdt het niet voor mogelijk maar het is toch echt zo: de Vara-presentator krijgt *niet* een waas van woede voor de ogen.
Hij moet de enige Nederlander zijn die nog nooit van de creep heeft gehoord.
Waarop -alsof de duvel ermee speelt maar waarschijnlijk wist Jurgen van den Berg het gewoon- de 1e commercial in het reclameblok is: “Hallo! Hier Tom de Ridder van MKB Brandstof!”
“Durft u nog te vertellen wat u doet? En dat u de man achter die reclame bent?”
Jurgen van den Berg legt het voor aan Ruud van Wijngaarden van MKB Brandstof.
Ja, hoor.
Maken ze bewust gebruik van het reclamemiddel ‘irritatie opwekken’?
Dat niet.
Maar de reclame wordt gehoord door veel mensen waarop die niet gericht is en: de frequentie is hoog.
In 2010 heeft het bedrijf bedacht dat ze een persoon wilden die de tankpas kon uitleggen en met het telefoonboek op schoot kwamen ze op ‘Tom de Ridder’.
Ze gaan ermee door zolang het klanten oplevert en dat is nog steeds het geval.
Deze maand is ‘Tom’ extra vaak te horen in vrijwel elk reclameblok en op alle zenders.
“Daarna is hij weer even weg?” Jurgen van den Berg klinkt hoopvol.
Van Wijngaarden: “Hij blijft aanwezig.”
Zelf heb ik ook een tijd gehad dat ik de radio uitmepte bij “Hallo! Hier To…”(pets!)
Leuker is samen te klagen op de sociale media of je te laven aan de Klaagbaak op Fok.nl:
Marianne Zwagerman heeft iets op twitter gezet, begint Jurgen van den Berg.
Wát schiet hem niet te binnen en zij denkt dat het gaat over dat ze hem wou zoenen maar dat schijnt het toch niet te zijn.
Over oudejaarsconferences op tv kan ze niks zeggen want zij is zo “hip en happening” dat ze uiteraard niet voor de buis zat.
Medegast in het Mediaforum is Catherine Keyl die (“ik ben blijkbaar wat minder hip en happening”) wél heeft gekeken en Van Muiswinkel wel kon waarderen.
Dan hét nieuws van de dag: Sylvie en Rafael van der Vaart die uit elkaar zijn waarvan Marcel Gelauff (NOS) vindt dat het de taak van de publieke omroep is dit continu te melden.
Catherine Keyl vindt het niet erg dat Rafael Sylvie heeft geslagen want in elk huwelijk zouden wel eens klappen vallen en zelf zou zij ook wel eens gemept hebben en zijn.
Marianne Zwagerman zegt stellig dat het allang een fake-huwelijk was, Catherine Keyl vindt haar daarover wel heel boud: “Jij hebt wel altijd je mening klaar.”
MZ: “Daarom zit ik hier ook.”
Intussen heeft Jurgen van den Berg achterhaald wat de gewraakte tweet was:
Viel het mee? Nee.
Want (MZ): “Zij begon over mijn lekkere man, ik begon over haar scheidingen.
Dat is wat vrouwen doen, we hebben het niet zakelijk gehouden.”
Catherine Keyl: “We hebben het wél zakelijk gehouden.”
Ik vond het een leuke combi, deze twee.
Allebei niet bang hun mond open te doen en iets te vinden, van het nieuws en de media.
En ja, ook van elkaar.
Een vraag in de Nationale Nieuwsquiz gaat over een luchtvaartmaatschappij.
Die weigert bij vertraging een vergoeding te geven.
“ArkeFly?” aarzelt de kandidaat.
Waarop Jurgen van den Berg: “Ik zucht nu heel diep want ik heb onlangs zelf gevlogen met ArkeFly en dat was niet zo’n succes.”
Daar zal ArkeFly niet blij mee zijn, met die ontboezeming.
Het wás trouwens die andere prijsvechter die de hand op de knip houdt bij vertraging: EasyJet.
“Sorry, ik zat net te eten” opent Tessel Blok om vier uur het laatste half uur van Villa VPRO en ik vind dat zo amateuristisch en zgn-spontaan dat ik alweer heb gegeten en gedronken – bij mij dus geen volle mond.
Maar het blijkt een rare poging tot participerende journalistiek.
Omdat het gaat over hamburgers en daarvan heeft La bla-bla Blok een participerend hapje genomen.
Hapjes van Ongewenste Dieren. Zoals rivierkreeftjes en paarden en ganzen en… steekt een man van wal.
“En mensen” onderbreekt hem Ger Jochems. “Ganzen zijn niet ongewenst, maar de mensen die ze doodschieten.”
*applaus*
Een eerdere greep uit mijn hart deed in het Journalistenforum Max van Weezel.
Het gaat over de niet meer van de buis, uit de transistor noch de krant weg te slane gruwelijke ijdeltuit Sywert van Lienden.
Zet die knul weer aan tafel bij DWDD en mijn tv zapt spontaan weg (ja! dat kun je een tv leren).
Jurgen van den Berg (weer terug, fijn) legt voor wat men vindt van de nieuwste ‘kijkmijeens’-ideetjes van Sywert.
Waarop Max van Weezel: “Vroeger ging je in een buurthuis stencils draaien en dat is wel heel erg ouderwets.
Maar dit is wel heel erg alleen maar mediageil.”
*giga-applaus*
Iedereen maar dan ook iedereen die de Omroepkiezer invult komt uit bij WNL.
Of MAX.
Of anders Powned.
Het gaat erover bij Goedemorgen Nederland waar blijkt dat de KRO dit heeft bedacht, het heeft laten ontwikkelen door André Krouwel en het betaalt uit verenigingsgeld dus *niet* van “onze belastingcenten”.
Wanneer het Journalistenforum van Lunch! ook al breed uitpakt over de test besluit ik ‘m ook maar eens te doen.
En vul eerlijk in dat ik vrijwel nooit kijk naar documentaires, dat ik tv kijk om me te ontspannen, dol ben op series, niet politiek-correct aan het denken hoef te worden gezet en dat het me worst zal zijn als er af en toe stevig wordt gevloekt.
Na 20 vragen tada
Geen WNL dus maar hoe je via antwoorden als de mijne belandt bij de EO is me ook een raadsel.
Ik bedoel: via mijn luisterpatroon op de radio zou dat nog kunnen, maar niet via mijn benadering van de tv.
Nog merkwaardiger wordt het wanneer Krouwel daarna een aantal vragen aan me voorlegt.
Niet alleen of ik links ben (jazeker) en of ik vind dat de publieke omroep té links is (neu) en waarop ik ga stemmen maar ook: hoe ik het nieuws tot mij neem.
Via de radio natuurlijk!
Maar die optie geeft deze Kiezer niet eens.
Conclusie: waar-de-loos.
Clairy Polak stopt met Buitenhof.
Ze gaat platen draaien op Radio 4.
Frank DuMosch: “Zes jaar Buitenhof – dat wissel je graag in voor het klassieke programma van de AVRO?”
Dat blijkt, zegt Polak, “een verkeerde voorstelling van zaken”.
“Ik ga heel graag het programma De Klassieken doen van de AVRO omdat dat op mijn weg is gekomen. Mijn passie is radio, mijn passie is klassieke muziek.”
Maar omdat het een dagelijks programma is “moet ik daarvoor heel erg tot mijn spijt Buitenhof inleveren”.
FM: “Dat was de deal?”
CP: “Nee – hoezo *deal*?”
FM: “Je zegt: dat móest!”
CP: “Nee, je wordt getriggerd oor het woordje *moest* maar wat ik verder zei was..” (dat ze geen tijd meer heeft voor Buitenhof)
FM: “Hoe vaak luister jij naar muziek? Klassieke muziek met name? Dagelijks? Een breed scala ook?”
Ja.
“We gaan het allemaal meemaken,” rondt de presentator -na drie minuten- af.
“Je wilt niet weten waarnaar,” stelt de gast vast. “Is geen tijd voor, hè?”
FM (lacht): “Die tijd kunnen we op zich wel maken.”
CP: “Maar je bent niet geïnteresseerd.”
FM: “Ik ben wel geïnteresseerd, wil je het zo graag vertellen dan?”
CP: “Ja, ik kan daar urenlang over doorpraten maar ik snap best dat het nieuws uit Den Haag prevaleert, sterker nog, daar ben ik wel blij om.”
Maar goed, nu ze zo aandringt geeft Frank DuMosch haar de ruimte voor “één klassiek werk dan, dat niet overbekend is.”
CP: ”Alle strijkkwartetten van Sjostakowitsch. Dat zijn er heel veel.”
FM: “Hoeveel zijn dat er?”
CP denkt “meer dan negentig”.
FM: “Kijk eens aan, nou je hebt in ieder geval een mooie plek om over je liefde te praten, je liefde voor klassieke muziek…”
CP: “Nee, dat is trouwens niet waar hoor, wat ik nu zeg. Meer dan negentig. Dat is echt absolute ónzin wat ik nu zeg.”
FM: “Mevrouw Polak we gaan er een eind aan maken.”
CP: “Het zijn er veel minder.”
Wat een raar gesprek.
Toen ik het de eerste keer hoorde dacht ik: door de interviewer.
Bij nog eens beluisteren denk ik: door Clairy Polak.
Alsof de perfecte interviewer niet weet hoe zich te gedragen als prettige geïnterviewde.
“Wilma Borgman was in Lommel” kondigt Jurgen van den Berg aan.
Hé, dat verbaast me. Wat doet een parlementair verslaggever nou daar?
Fragment uit het Radio 1 Journaal van gisteravond.
Ik hoor Karin Alberts.
Tot Jurgen van den Berg is blijkbaar ook doorgedrongen dat het fout was dus (..) zegt hij: het was niet Wilma Borgman, het was Margreeth Boer “en dan zet ik ook nog twee jokers in” – opdat het dus altijd goed is.
Rare vergissing voor iemand die een paar jaar geleden zelf nog het Radio 1 Journaal presenteerde en het -mag ik aannemen- ook nu af en toe beluistert.
Het gaat helemaal niet goed met Prins Friso.
Hij is een plant.
En heel misschien wordt hij ooit weer ietsje beter maar misschien ook niet.
De dokters in Oostenrijk vertellen het om twaalf uur op een persconferentie waar niemand iets mag vragen. Bert van Slooten praat erover met royalty-verslaggever Menno Reemeijer (in Innsbruck afgelost door Jeroen de Jager) en met IC-arts Jan Bakker.
Relevante vragen, misschien minder-nodige vragen (maar hé, die jongens zijn óók geschrokken) en enkele op het eerste oor wat ongevoelige vragen. Zoals: stapt Beatrix nu versneld op?
Bij Lunch! gaat Jeroen Snel (EO) nog wat verder kwa ongevoel met beweringen dat ze van het Koninklijk Huis nu vást over euthanasie zitten te praten. En dat Koninginnedag dit jaar niet zal worden gevierd.
Dan is het vier uur later en wat moet het Radio 1 Journaal nú nog?
Een neuroloog. Na de andere neuroloog in VrijdagmiddagLive.
Allebei erg pessimistisch.
Nog een keer Menno Reemeijer.
Of hij (zo lang zo braaf gepost bij het ziekenhuis) het zag aankomen.
Anders dan een week geleden toen het ongeluk net was geweest en de ene lawinedeskundige over de andere buitelde, besteedt het Radio 1 Journaal nu ook ruim aandacht aan andere onderwerpen.
Wat mij vooral stoort: elke hupsefluts die meent te moeten twitteren dat zij/hij zéér begaan is met het lot van Friso en dat zij/hij via twitter graag de koningin sterkte wil wensen. Alsof Beatrix niks beters te doen heeft dan te checken welke hupsefluts ‘nou, sterkte!’ heeft getweet.
En dan het állerergst: de BN’ers mn politici die via twitter hun o zo welgemeende begaanheid met het lot van Friso en de Familie willen uiten. Zodat ze geciteerd in het nieuws belanden.
X laat weten… Y twittert…
Als het jullie écht zo aan het hart gaat, stuur Beatrix dan een persoonlijke mail/brief/telegram (bestaat dat nog?).
Dit openbare gekoketteer ‘kijk mij eens warm wensen’ is zum kotzen.
The Passion wordt dit jaar in Rotterdam opgevoerd.
Met nieuwe teksten en nieuwe artiesten en verder wil de man die erover aan Frank du Mosch vertelde (wat bij mij oortje in en weer uit ging – vandaar geen idee van z’n naam) niets kwijt.
Maar het zóu zo kunnen zijn dat de blijkbaar onvermijdelijke Ali B. eraan meedoet.
*zucht*
Gaan jullie kijken, vraagt Du Mosch aan Marianne Zwagerman en Bas van Werven (het Mediaforum).
Nee! Marianne Zwagerman reageert fel.
“Dat mag ik niet van mijn moeder.”
Verbijsterde stilte.
“Ik ben,” verklaart Zwagerman zich nader, “streng anti-geloof opgevoed.”
Bas van Werven dan?
Ook niet. Want?
Van Werven is opgevoed door zijn vader.
Die zei: “De waarheid staat in de krant.
En zelfs die moet je niet geloven.”
Wat de gasten kunnen zeggen bij de NCRV.
Doet die omroep eigenlijk nog aan geloof?
De beste presentator, de beste verslaggever, het beste programma.
Ik ga voor consistent hoge kwaliteit. Niet een enkele uitschieter en verder best leuk, nee. Het moet zijn: altijd hoog niveau.
Het beste programma: Dit Is De Dag.
Om de variatie in onderwerpen, de presentatoren (ieder alleen *zeer* goed, samen perfect). Om de Dichter bij de Dag (soms lekker dwars), om het appeltje.
Meer ernst dan luchtigheid maar nooit anderhalf uur lang loodzwaar.
Vind ik het altijd even leuk? Nee! ik kan me enorm ergeren aan sommige appelschillers. Bij mn de reli-onderwerpen denk ik vaak: kan het wat kritischer?
Maar altijd zit ik met aandacht te luisteren, vaak hoor ik een nieuwe invalshoek, regelmatig word ik aan het denken gezet.
Wat wil een luisteraar nog meer.
De beste verslaggever: Joris van de Kerkhof.
Vorig jaar schreef ik: Joris van de Kerkhof “omdat hij consistent hoog niveau levert”.
Daar had je het al, dat ‘consistent’.
Alle lof van toen (en van het jaar daarvoor, toen nog op Fanlog) kan ik zo weer overnemen. Humor, slim, gevoel voor mensen.
Dit jaar zijn laatste jaar als zeer aanwezige Filiaalhouder. ‘Tóp’Filiaalhouder schreef iemand hier in een commentje.
Vanaf het eerste moment ons bij de les sleurend, ons meevoerend in de vele werelden die hij steeds betreedt met een open mind, altijd oprechte belangstelling.
Informeren wil hij ons. En dan nét die stap verder dan de kale feiten.
De beste presentator: Jurgen van den Berg.
Prettig om naar te luisteren, op de hoogte van de waan van de dag en ook van méér dan die waan. Niet bang voor een prikkelend gesprek maar nooit vals prikkend.
Elke werkdag twee uur Lunch! met een fijne sfeer en prettig gebrachte informatie. Elke zaterdag op Radio 2 smakelijke Cappuccino.
Nog steeds gemist in Radio Tour de France en de zaterdaguitzending van Langs de Lijn.
Deze laatste week van het jaar plaatjesdraaier bij de Top 2000.
Alleskunner Jurgen van den Berg.
De Klooiende Koude Kalkoen heeft geen budget voor een trofee of een doos wijn.
De gelukkige winnaars moeten het dus doen met een ‘gefeliciteerd!’ en een virtuele kus van deze vogel.
Indien gewenst – dat laatste.
Jan Jacobs doet mee aan de Nieuwsquiz.
Jurgen van den Berg introduceert hem als: 26, komt uit Breda.
“En je werkt in de zorg, dat is hard werken zeggen ze.”
Klopt, zegt Jan Jacobs.
JvdB: “Jij bent nog vrij jong.
Dus dat is wel nobel dan, dat je daar je werk hebt gevonden.”
Nobel?
Hoe maken ze dat Mediaforum toch?
Ze vragen de gasten ‘s ochtends, vertelt Jurgen van den Berg, o.a. of ze zélf nog een onderwerp hebben.
Bert van der Veer hééft zo’n onderwerp.
De jurk van Dione de Graaff.
Eh..?
“Ik ben een borstenman” zegt Van der Veer (fijn dat we dat weten).
Maar deze jurk kan dus écht niet.
Want bij de oksels. Daar blubbert iets.
Dus mócht Dione de Graaff van plan zijn die jurk vanavond naar het Sportgala te dragen, dan raadt Bert van der Veer haar bij deze aan vanmiddag nog een ander toiletje te gaan kopen.
Lunch! vertoont via de webcam Dione in haar jurk.
Die ze blijkbaar droeg bij Paul de Leeuw (vanaf 9.30).
Ik zie een rond bolletje, soort Dolly Parton maar dan met ander haar.
Grote puilende borsten.
Mooi vind ik het ook niet. Al is het maar omdat ze in de te strakke rok duidelijk geen stap normaal kan verzetten.
Maar wat ráár om als je wordt gevraagd naar je mediamoment van de afgelopen dagen als (borsten)man met zoiets aan te komen.
