Langs de Lijn « De Klooiende Koude Kalkoen

Een ééncellige idiote debiel

Geschreven op 23 december 2012 om 17:09 door Jeanne in Langs de Lijn

Andy Houtkamp doet op zijn heerlijke, enthousiaste manier verslag van VVV-Roda JC.
Opgewekt ook over dat hij in het enige stadion zit waar de pers in de buitenlucht en in dit geval in de regen zit.

Dan, net voor vijf uur.
Er is iets gebeurd.
“Een ééncellige” vertelt mijn favoriete sportverslaggever, heeft een grote vuurwerkbom in het vak van de tegenstanders gegooid.
Het (Roda)vak waar het vuurwerk vandaan kwam is nu ontruimd.

“Een idioot” noemt Andy Houtkamp de vuurwerkgooier.
En: “een debiel”.
Hij vraagt zich af waarom niemand de man heeft tegengehouden.

De stemming is er nu helemaal uit, stelt hij vast.
En klinkt bedrukt.
Alsof de stemming ook uit hem is gelopen als met een ventiel.

“Niet om aan te zien” verslaat Andy Houtkamp dan ook om vijf over vijf.
Nul-nul.
En zelfs over ‘saai’ kan de verslaggever niet meer opwinden.

Maar gelukkig “ja! de goal! helemaal uit het niets!”
Vijf minuten na ‘niet om aan te zien’.
Goal van VVV.

Wég met een goeie presentator

0 comments

Geschreven op 9 maart 2012 om 22:23 door Jeanne in Langs de Lijn

Ik heb niet zoveel met sport en naar Langs de Lijn luister ik maar heel af en toe maar vaak doe ik dat wel op vrijdagavond omdat dan Menno Reemeijer presenteert.
Leuk, vlot, gezellig.
Prettige stem, schept prettige sfeer.
Weet óók waar hij het over heeft (voor zover ik dat als niet-sportfan kan beoordelen).
Vlotte interviewer, niet bang, niet té brutaal.
Komt ook door die fijne sfeer. Die maakt het mogelijk door te vragen en nog antwoorden te krijgen ook.

Nu beslist de NOS in al zijn stupiditeit dat vanavond de laatste presentatiebeurt voor Menno Reemeijer is.
Veertien jaar presenteert hij op vrijdagavond Langs de Lijn.
Nu beslist een Power that Is dat Menno Reemeijer *niet* meer mag presenteren.
De reden? “Men wil minder stemmen op de zender” vertelt Menno op twitter.

Dat zóu een reden kunnen zijn als je elke dag elke week nieuwe mensen als presentator had.
Ik kan me voorstellen dat dat verwarrend zou werken en zelfs irritant zou kunnen zijn.
Maar Menno Reemeijer is er al veertien jaar op een vaste avond.
En als er dan toch geminderd moet worden zou ik wel andere presentatoren weten die kunnen worden gedumpt.

Leuk voor deze presentator is dat twitter de hele dag al buzt met ‘hoe is het mogelijk’ en ‘wat erg’.
Waar Menno Reemeijer mogelijk iets voor koopt kwa hart onder de riem en troost.

Maar ik als luisteraar koop er helemaal *niets* voor.

“Gaat het weer een beetje?”

0 comments

Geschreven op 11 juli 2011 om 09:02 door Jeanne in Langs de Lijn |Radio 1 Journaal

“Gaat het weer een beetje” vraagt Lara Rense aan Gio Lippens die we gisteren door de transistor heen vuur zagen spugen.
Om de gevaarlijke weggetjes waarop renners wel onderuit móesten gaan.
Hij wou niet vloeken, zei hij, zoals, Sebastiaan Timmerman op de motor wél had gedaan. Maar het weggetje van de grote valpartij omschreef hij toch maar als ‘beginnend met een K en eindigend op een T’.

Wanneer de auto Johnny Hoogerland het prikkeldraad in maait en Voeckler alleen maar hárder doorrijdt, explodeert Gio Lippens.
Franse complotten?! De verslaggever zégt het niet maar hij komt er dichtbij.
Heel fijn om te horen, die boze opwinding, wanneer je je zelf net wezenloos bent geschrokken. Dan wil je (ik) niet horen dat zoiets nu eenmaal kan gebeuren en dat ongelukken in kleine hoekjes zitten.

Maar “de dag erna zie je het weer anders”, vertelt Lippens.
Eerst was er inderdaad de *woede*. Toen hoorde hij Johnny zelf reageren: “Hij zal het niet expres hebben gedaan.” Terwijl pa Hoogerland ook al kalm reageerde. Daarom: “Even ademhalen en dan komt het allemaal weer goed.”

Dus even zakelijk praten over de auto’s en wie erin zitten en of dat moet.
En dat “zelfs de renners die niet gevallen zijn, toe zijn aan een rustdag.”

Het gaat denk ik inderdaad weer een beetje met Gio Lippens.
Nu Johnny Hoogerland nog.

[Lees ook de column van Gio Lippens over zijn woede en hoe hij erop terugkijkt]

Wat afladen leuk maakt

3 comments

Geschreven op 5 juli 2011 om 15:21 door Jeanne in Langs de Lijn

Een anecdote uit de Tour. In Radio Tour de France.
Door ex-profwielrenner Peter Winnen verteld aan Jeroen Wielaert.

Dat ze na een etappe achter het hotel een pony zagen staan.
Ze gingen wedden wie er het langst op kon zitten.
Dat deugt al niet want een volwassen vent hoort niet op een pony.

Maar dan. De soigneurs ‘prepareerden’ het dier door het vol te stoppen met pepmiddelen.
Zodat de pony wild werd.
Dús stopten de renners er slaapmiddelen in.
Maar toen werd de pony helemaal gék en durfde niemand er meer op.

De volgende dag fietste het tuig verder.
Winnen: “De dierenzorg was voor de hotelbaas.”

Alles verteld met een blije lach. Want: “Zulke dingetjes maken het afladen na een etappe wel leuk en te pruimen.”

Klootzak.

Jan van Beveren is dood

0 comments

Geschreven op 26 juni 2011 om 22:27 door Jeanne in Langs de Lijn

Voetbal interesseert me zeer matig maar ik groeide op in Eindhoven met PSV dus denk ik “shit” wanneer ik hoor dat Jan van Beveren dood is. Keeper van PSV. En ook van het Nederlands elftal. Naar Amerika uitgeweken ivm onvoldoende waardering. En mot met Cruijff.

Jeroen Stomphorst belt met Jan Reker en met Willy van de Kerkhof.
Superatleet. Sprongkracht. Beetje eigenwijs. Of nee: stronteigenwijs.
“En Cruijff was nog meer eigenwijs.”

Wat Van Beveren precies heeft genekt in Nederland wordt me niet duidelijk.
Hij is naar Amerika verhuisd.
Jeroen Stomphorst tegen Willy vd Kerkhof: “Waren we wereldkampioen geworden met Jan van Beveren op goal?”
“2x!” zegt die.
Het is ook aan de keeper voorgelegd. Wat dacht die?
“Misschien wel.”

Mooiste dat ik hoorde.
Bij een muur op 16 meter zei Van Beveren: “Ik hoef geen muur, die leidt me alleen maar af. Ik pak ‘m gewoon.”
En dat deed-ie.

Balen dat-ie dood is en vooral dat z’n carrière niet zo is verlopen als gehoopt (en verdiend).
Sterkte ook voor Tooske.

Het mooie van radio

0 comments

Geschreven op 2 april 2011 om 07:27 door Jeanne in Langs de Lijn |Nachtvluchten

Een heel uur (sportverslaggever) Sebastiaan Timmerman – is dat wel interessant? Dat zijn de woorden waarmee de gast zelf binnenkomt bij Nora Romanesco’s Nachtvluchten.

Het antwoord blijkt ‘ja’. Van de enige keer dat hij achtste werd bij de ronde van Groot-Ammers, opgroeien in een dorp, zijn vader die in de auto Langs de Lijn aan had. Van zijn moeder heeft hij zijn twijfels die zich uiten in “tot vervelens toe vragen of het wel goed was”.

Hoe hij zijn vrouw ontmoette? In het café. “Zoals het hoort.” Daar stond Margriet opeens achter hem met een vriendin die hij kende. En wat hád Nora Romanesco graag gehoord dat het liefde op het eerste gezicht was maar nee: hij vond haar eerst alleen aantrekkelijk. En leidde destijds best een wild leven.
Nu hebben ze een zoontje van bijna twee en (NR): “Ben je een beetje een sentimentele zak geworden?” Spijker op de kop. Janken bij een treurig verhaal over een kind op de televisie.

Dromen? “Een lekker mooi huisje tussen de weilanden.” En een wereldreis. Die hij zóu gaan maken maar toen kon hij stage lopen bij Langs de Lijn en zijn vader zei: doe dat nou.

(Mede) omdat de webcam uit staat moet Sebastiaan Timmerman zichzelf beschrijven maar al snel neemt Romanesco het over: “Frisse en guitige ogen. Best wel gespierde armen. Goed gebit. Niet zo groot.” 1.75 m blijkt. En 1x per week naar de sportschool.

Door zijn wat hese stem verwachten mensen wel eens “een grote gozer”. Zoals ze altijd zélf interpreteren. Dat, vindt de verslaggever, “is het mooie van radio – ik geef de woorden en de luisteraar schetst het beeld. Ik ben de aangever en zij maken het af.”
Mooi geformuleerd. Maar z’n spreuk uit het handgeschepte Doosje vol Geluk slaat zodanig nergens op dat Timmerman zelf reageert met: “Zo. Boem.” En Romanesco het ook maar houdt op dat hij er maar eens over “moet nadenken de rest van het weekend”.

Leuke radio.

Ontmoeting

0 comments

Geschreven op 23 februari 2011 om 20:48 door Jeanne in BNN Today |Langs de Lijn

Twee clubs doen niet meer aan vrouwenvoetbal.
Ze verdienen er niet aan. Financieel. O.a. omdat de media er weinig aandacht aan besteden
Dan zouden de media dus méér aandacht moeten besteden, zegt Willemijn Veenhoven tegen Robbert Meeder.

“Zuchtend zit-ie naast me” stelt ze vast.
Nee, sputtert die. Hij traint nb een vrouwenvoetbalelftal.

Hij is, vindt Willemijn, “wel een beetje sjagrijnig”.
Nee. Zegt de presentator van Langs de Lijn.

WV: “Dus zo doe je altijd? Dag Robbert Meeder.”
Opmerkelijke kruisbestuiving tussen twee programma’s.

Boer zoekt…

0 comments

Geschreven op 19 januari 2011 om 20:42 door Jeanne in Langs de Lijn

Andy Houtkamp verslaat Ajax-Feyenoord.
“Boer zoekt Been” vat hij deze ooit-klassieker samen.

Leuke man – Andy Houtkamp.

Veel muziek, heel veel muziek

0 comments

Geschreven op 19 december 2010 om 12:39 door Jeanne in Langs de Lijn

Vandaag geen Perstribune zie ik op de site van de Perstribune.
De reden blijkt dat vandaag een Topper wordt gevoetbald: Ajax-Feyenoord.
Alleen gaat die vandaag niet door. Er gaat aan voetbal vrijwel niets door. Alleen PSV. En die wedstrijd begint pas om half drie.

Een uitdaging dus voor de redactie van Langs de Lijn om de overbodige (bijna) twee uur enigszins onderhoudend te vullen.
“Uiteraard zijn we er overal bij waar Nederlandse sporters bewegen” belooft Tom van ‘t Hek.
Tennis. Veldrijden. Zwemmen (maar dat is live pas na vier uur).

Dus wordt uit-ge-breid teruggeblikt op de voetbalwedstrijden van gisteravond.
En, houdt Van ‘t Hek ons als lekkermakertje voor: “Veel muziek, héél veel muziek.”

Echt erg: gisteren aan het eind van de babbel-babbel-zaterdagmiddag-LangsdeLijn waarin Jurgen van den Berg met andere mannen die (mn) van voetbal houden Ajax en nog het 1 en ander doorneemt, onthult Ton Boot (vaste meeprater) dat Jurgen daarmee stopt.
Hij gaat helemaal naar de NCRV.
Baal-baal-baal.

Gratis lesjes journalistiek en leven

4 comments

Geschreven op 21 juli 2010 om 16:26 door Jeanne in Langs de Lijn |Radio 1 Journaal

“U” zegt Dione de Graaff aan het begin van Radio Tour de France tegen Govert van Brakel die als ex-presentator van het programma te gast is. Op zijn aandringen: ze zal proberen “je” te zeggen. Maar tot het slot slipt er nog regelmatig een “u” doorheen.
“Mijn vrouw zegt wel eens” onthult de gast, “ga ergens anders kijken, ik wil weten wat ánderen ervan vinden” – ter illustratie van zijn neiging sportuitzendingen te becommentariëren en tegelijk van hoe het in huize-Van Brakel toegaat.

Lesjes-journalistiek geeft hij gratis weg. Zijn aversie van ‘bruggetjes’, zijn kritiek op sportverslaggevers (“vooral bij de televisie”) die zich meer identificeren met de sporters dan met de kijkers of luisteraars. Zodat ze de slechte kanten (doping) willen verzwijgen.
Ook kritiek op Tom Jones, die nu hij 70 is en het geld niet meer nodig heeft ein-de-lijk een cd maakt zoals hij die altijd al heeft willen maken: dan heeft hij de platenkopende Govert dus al die jaren bedonderd. Les voor wie dromen heeft: jaag ze na, sluit geen compromissen (tenzij je anders onder een brug moet slapen natuurlijk).

Tenslotte -na zijn waarschuwing aan wijdlopige Jeroen Wielaert “het gaat van *mijn* tijd af, Jeroen, jij hebt nog een uur!”- *welk specifiek moment is je bijgebleven*. Dat was ingestudeerd want laat de NOS dat fragment nou net hebben klaarstaan.
Het blijkt Theo Koomen die toen de Tour in 1973 in Scheveningen was Jan Krekels naar de finish schreeuwde: “Toe maar jongen, jaaaaaa!” Dat, vertelt Govert van Brakel, was “de echte Theo, puur-meeslepend”: “Later, toen-ie wist dat-ie het kon toepassen en ook in de reclamewereld, toen werd het een kunstje.” (Afkeuring)

Ooit nam de presentator dit fragment op, net als andere sportmomenten. Waarom doet iemand dat? Geboeid door radio en door sport “en omdat-ie een beetje gek is en misschien omdat-ie niks anders omhanden heeft?”
De banden heeft Govert van Brakel nog, maar de bandrecorder is kapot. Oproep via Radio Tour: kan iemand ‘m repareren? En: “Hoe is het met Jan Krekels? Béllen, Dione!”
Dat was dus érg leuk.

Ach, wat sneu

0 comments

Geschreven op 6 juli 2010 om 17:19 door Jeanne in Langs de Lijn |Radio 1 Journaal

Radio Tour de France wordt om 16.20 uur onderbroken voor het nieuws.
Tourflits! De technicus draait aan het verkeerde knopje en draait het halverwege alweer dicht.
Jan Blokker blijkt overleden. Hij is 83 geworden en hij was eerst van de Volkskrant en toen van de NRC en hij schreef ook boeken.

Om vijf uur heeft de NOS achterhaald dat Blokker ook iets met film en met de VPRO.
Nu nog (of net niet meer) Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Broertjes is een kwootje van een halve minuut.
Waarna we overgaan tot de orde van de dag.

Geen mooie uitvoerige terugblik onder leiding van Lucella Carasso.
Of nóg mooier en uitvoeriger door Govert van Brakel.
Want: we fietsen en we voetballen. Dus never mind het andere nieuws.

Prioriteiten, hè?
Net als vorig jaar Farrah Fawcett die de domme pech had dood te gaan op dezelfde dag als Michael Jackson.
Maar toen had je nog baasje boven bazin.
Nu zijn het de kasseien die het met weemoed en bewondering terugblikken op Jan Blokker in de kiem smoren.
Sneu.

Feestje

0 comments

Geschreven op 28 juni 2010 om 17:20 door Jeanne in Langs de Lijn |Radio 1 Journaal

Naïef als ik ben zet ik om half vier Radio 1 aan benieuwd wat Villa VPRO dat laatste uur zal brengen. Er *is* geen Villa VPRO, er is Langs de Lijn. Omdat om vier uur wordt gevoetbald.
Uiteraard (…) is er om half vijf ook geen Radio 1 Journaal. Iemand bij de NOS zal wel hebben geënquêteerd dat de meeste Nederlanders het nieuws nu kan worden gestolen en dat ons hart alleen maar sneller klopt door het voetjebal.

Zodat ik het moet hebben van het Nieuws dat tijdens de rust snel wordt voorgelezen.
Over dat de cie-Havermans heeft vastgesteld dat de voormalige top van het politiekorps Gelderland-Midden zich niet schuldig heeft gemaakt aan corruptie en machtsmisbruik. Die invalshoek kiest de NOS ook op de site terwijl de Volkskrant de wél geuite kritiek centraal stelt.
Dan: het AMC hield dit weekend een personeelsfeest dat bijna 3 miljoen kostte. Voor tienduizend mensen traden in de hiertoe afgehuurde RAI Marco Borsato, Karin Bloemen, Ali B. en Liesbeth List op.
Dat is maar 250 Euro p.p. is het verweer van het ziekenhuis. Héél normaal bedrag als je je personeel vergast op een dinertje. Valt dus reuze mee.

Hoeveel bejaarden kun je voor 3 miljoen extra onder de douche zetten, een half uur mee wandelen. Hoeveel gehandicapte kinderen en mensen met Alzheimer voor wie nu het persoonsgebonden budget op is zodat ze in een inrichting moeten kun je met dat bedrag thuis houden.
Appelen en peren? Misschien.
Zie het maar als vrij associëren.

Voetbal

1 comment

Geschreven op 13 juni 2010 om 08:20 door Jeanne in Langs de Lijn |Radio 1 Journaal

Ik zit klaar voor Vroege Vogels en ik krijg het WK Journaal.
Dat knabbelt een half uur af van mijn favoriete zondagprogramma.

Hè nee, denk ik.
En hoor van Jeroen de Jager dat Engeland gisteren gelijk heeft gespeeld tegen Amerika en dan van correspondent Arjen van der Horst dat ze-in-Engeland verdrietig zijn maar tegelijk vol goede moed.
Andere correspondent (Tim de Wit in Zuid-Afrika) bericht over de makarapa – een soort helm, tevens hebbeding voor toeristen.
Bas Ticheler mag vertellen dat het Nederlands elftal heeft getraind en dat daarover verder niets bekend is.
En hoe zit het toch wel met de Denen?

Elke zondag krijgen we dit WK journaal.
Althans, vertelt Jeroen de Jager, “tot Nederland eruit ligt”.
Wat te denken geeft over hoe oprecht de belangstelling voor het sportieve spel voetbal is.

Als verslaggever deel uitmaken van de ‘event’

1 comment

Geschreven op 7 mei 2010 om 18:19 door Jeanne in Langs de Lijn |Radio 1 Journaal |Villa VPRO

Vandaag voor de tweede keer Govert van Brakel in het journalistenforum Het Journaille (althans: de tweede keer dat ik hem hoor maar ik hoor dit programma erg vaak, dus zeker 75% kans dat ik gelijk heb).

De eerste keer vertelde hij dat hij het een prettige ervaring had gevonden om vrijuit mee te praten. “Een verademing” meen ik dat hij zei.
Nu is de voormalige NOS-R1J/LdL-presentator in gezelschap van ooit-Meetlat Cisca Dresselhuys en Volkskrant-Jan Tromp.
Het gaat o.a. over de pers en de Schreeuw. Eerst maar weer even luisteren naar Marieke de Vries met haar “meervoudige misdadiger” die zomaar op de Dam kon zijn en ook nog een man met een koffer. Wat dacht commissaris Welten dáár aan te gaan doen? “Beter scannen? Detectiepoortjes?”
Dat was niet best, zijn de gasten het eens. Tromp: ze werd slachtoffer van het feit dat de media zelf deel gaan uitmaken van de event. Kennelijk voelde ze het zo.
Cisca Dresselhuys (nooit te beroerd een medevrouw af te katten) gaat het hardst tegen Marieke de Vries tekeer: “Enorm opgeklopt”. Jan Tromp houdt het erop dat de NOS-verslaggeefster achteraf ‘second thoughts’ zal hebben gekregen maar vreest dat dit getamtam en oe-oe-oe inherent is aan de huidige media waarbij het gaat om scoren en kijkcijfers.

Govert van Brakel hecht eraan oud-collega Marieke de Vries “een prettige, goede verslaggever” te noemen maar geeft toe dat ze Welten ook had kunnen vragen: “hoe moet het nu volgend jaar” zonder dat zelf in te vullen.
Waarna hij ons een fijn college geeft over hoe je als journalist verslag kunt doen.
Als sportverslaggever (ook dat was hij ooit) ga je mee met wat je ziet. “Wat een drama!” roep je dus uit. Als algemeen verslaggever houd je distantie en geeft zo zakelijk mogelijk weer.
En mocht je als presentator iets moeten berichten over iemand die dood is, dan ben je cool, calm, collected en je zet géén grafstem op. Het is immers niet jóuw familielid dat is overleden. Dit allemaal geadstrueerd met stemvoorbeelden.

Ik mis die man in het Radio 1 Journaal (en ook in Langs de Lijn).

Radio met plaatjes

1 comment

Geschreven op 27 maart 2010 om 16:09 door Jeanne in DIDD |Langs de Lijn |Radio 1 Journaal

Een paar jaar geleden was het nog nieuw: radio-met-plaatjes.
Radio 1 Journaal deed het bij de Politicus van het Jaar en dat vond ik toen heel bijzonder.
Deze foto is uit 2005. En elk jaar was het spannend: zouden ze het wéér doen. En ze deden het. Met vaak niet zo best beeld en soms ook niet helemaal synchroon geluid.

Nu zijn er veel meer programma’s die een webcam laten meelopen. Meer dan dat: er zijn camera’s vanuit verschillende posities. En het geluid is synchroon.

Is er meerwaarde? Soms. Mn bij spannende gesprekken met veel interactie is het interessant ook gezichten te zien. En gebaren. Want sommige presentatoren (en gasten) zijn de levendigheid zelve kwa mimiek.

Is het afleidend? Ook dat. Luisterradio kun je aanhouden als behang. Kies je voor de plaatjes dan is het lastiger jezelf losrukken.

Zal alle radio binnenkort met plaatjes zijn? Zodat we bij alle stemmen niet alleen een gegooglede foto hebben maar ook zien hoe alert ze zijn, of ze vaak de cabine uithollen, of ze veel papier bestuderen, veel stiekem zitten te mailen en twitteren. En: wat hebben ze áán.

Als ik het zo opschrijf denk ik: niet doen, laat mij de illusies, ik wil niet weten wie mooi is en wie niet mooi, wie leuk lacht en wie ‘stom’, wie zich wat jong kleedt voor de kalenderleeftijd en wie wel een maatje minder zou mogen zijn – radio moet plaatjesloos.

Jaja. Zegt zij die als het even kan zit te gluren en nog printscreentjes zit te maken ook.

*update: op twitter gevraagd of Radio 1 Journaal geen plaatjes kan doen en antwoord gekregen van Lara Rense

Boek

0 comments

Geschreven op 2 maart 2010 om 13:33 door Jeanne in Langs de Lijn

Henk Gemser kijkt terug op de Olympische Spelen en ik vind het knap dat wanneer de zoveelste journalist dezelfde vraag stelt (nl hóe hij erop terug kijkt), de chef de mission toch weer zgn spontaan van wal steekt.

Het mooiste was, zegt hij opnieuw, de gouden medaille van Nicolien Sauerbreij. Waarop verslaggever Sebastiaan Timmerman: “Het is bijna een jongensboekverhaal, hè?” En aangezien Gemser hierop niet direct aanslaat: “Met haar vader natuurlijk, heel close samengewerkt. Altijd in het campertje rondgetrokken. De problemen die er zijn geweest in Salt Lake City. Maakt dat het ook nog meer speciaal?”

Henk Gemser: “Nou, het is daarnaast een demonstratie dat je dus van je eigen onhandigheden als ik ze zo mag noemen, onvolkomenheden, laat ik het anders duiden, dat je dat kan hanteren en dat je je daarin kan verbeteren en dat je daar niet in hoeft te berusten. En dat heeft ze in het traject van de vorige twee Olympische Spelen zich gedemonstreerd en in die zin is het een prachtige spiegel voor iedereen anders om vertrouwen te hebben in verandering.”

Daar kan ik dus uren naar luisteren, naar dit soort taalgebruik.

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.

Neem contact op met Jeanne
Reacties
- Douwe: @Piet Hermans: Begin april kreeg ik (overigens pas na aankondiging van mijn voornemen de irritante muziek voor...
- Piet Hermans: Omdat mevrouw van Cann al maanden nergens op reageert zocht ik contact met de redactie. Petje af, de...
- Jeanne: Don’t get your hopes up, Barend, De Kalkoen is een Nederlands vogeltje dat zeer toe is aan vakantie.
- Barend: Misschien kan ze iets doen tegen de doodstraf waar ze in Arizona dol op zijn. Gem. 1 executie per jaar, en...
- shabnam: Goede reis en behouden terugkomst!
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar:

Radio

Jeanne

Reacties

Rubrieken

Zoeken