Erupties wanneer een vrouw cold turkey gaat
De kalkoen is even weg.
Ze is neergestreken bij Mittry Lake in de buurt van Yuma, AZ.
Haar plan is om via Nevada naar Utah te gaan, dan via Salt Lake City terug naar Nederland waar ze op 25 mei hoopt te landen.
Als ze zin heeft gaat ze de week daarna weer Nederlandse radio luisteren en er ook hier over schrijven.
Op haar huis past zoals gewoonlijk die potige Amsterdammer.
Ik meld het maar even zodat gelegenheids-inbrekers geen foute ideeën krijgen.
Pingel-pingel.
Een piano speelt langzaam een makkelijk in het gehoor liggend deuntje.
Gecomponeerd door de componist van Marco Borsato, John Ewbank, legt Joris van de Kerkhof uit aan de Belgische luisteraars.
Had hij nog liggen en wordt nu ons koningslied.
“Een leftovertje!” horen we Matthijs van Nieuwkerk roepen.
Maar dat had Ewbank ook weer niet bedoeld.
De kroning houdt Nederland bezig.
Met op Radio 2 drie keer per dag een Oranjejournaal. Waarnaar mensen teksten voor het lied kunnen sturen.
Zoals Jacqueline uit Ellewoutsdijk: “en we zingen rustig door op deze bol die holt en tolt”.
En een grapjas: “Hocus-pocus-pas ik wou dat ik Máxima’s slipje was.”
De dj’s komen niet meer bij.
Joris van de Kerkhof wijst de Belgen op de website hetofficiëlekoningslied.nl met zinnen als “samen 1 land, samen samen 1, samen 1 land vormen”.
Mm, denkt de verslaggever: dat klinkt misschien beter op muziek.
Dromen mogen we ook insturen.
Een kind droomt dat er een pretpark komt dat niet zoveel kost.
Het opperfeestbeest Hans Wijers zegt dat alles mag ingestuurd mits “met respect toekomstgericht positief”.
Dit alles met steeds op de achtergrond het gepingel om na drie minuten te onthullen dat het deuntje wel érg lijkt op Coldplay, Surrender en vooral Matt Redman.
Geen probleem, vindt Ewbank: “Er lijken zoveel dingen op elkaar en het is moeilijk om plagiaat te bewijzen.”
Joris van de Kerkhof plukt nog iets van de site en draagt het nu wél voor op de pingelmuziek: “Samen leven samen leren samen zijn samen delen samen geven samen zo hoort het te zijn.”
“Tada tada dadada” proeft de verslaggever zelf even aan de muziek en zet in: “De ko-oning, de ko-o…” maar nee: “Laat maar.”
*Grin*
De ChristenUnie wil dat hoerenlopers het bij de politie melden als ze denken dat de vrouw die ze betalen voor seks dat mogelijk niet doet omdat ze er zin in heeft.
Presentator na presentator verstaat zich met de CU en vraagt: waarom.
En: hoe weet je of zo’n vrouw er onvrijwillig zit.
En: hoe dwing je het af.
En: moet je die hoerenlopers als ze het niet melden nou echt wel straffen?
Ons wordt het beeld geschilderd van een vrouw die onder de blauwe plekken zit en die zit te huilen.
Dat moeten de hoerenlopers dus melden.
Zoals ze het nu al doen op fora van mede-lopers zoals hookers.
Wat ik niet begrijp: hoe haal je het als man in je hersens om te willen neuken met een vrouw die zit te janken omdat ze ertoe wordt gedwongen zich te prostitueren.
Durft nou niemand te zeggen dat dát niet klopt?
Ipv de klojo’s een opstapje resp. dwangmiddeltje te bieden opdat ze ná het dichtritsen van de broek nog even bij de wijkagent langs gaan.
Picture this.
Je bent Joris van de Kerkhof en behalve verslaggever bij de NOS ook correspondent van de VRT in Nederland en krijgt als de dag al een eind is gevorderd het verzoek iets te maken over die pastoor die parochianen die zich laten uitschrijven te kijk hangt in zijn kerk.
Je belt de pastorie. Je krijgt de man niet te spreken. Je laat een boodschap achter.
Pastoor sms-t: neen. Hij zit al bij P&W en ‘gr p S’.
P&W legt Joris van de Kerkhof de Vlaamse luisteraars uit, staat voor Pauw & Witteman (openingstune P&W), en p S “zal waarschijnlijk staan voor pastoor Schilder”.
Deze pastoor, vertelt de verslaggever met op de achtergrond al beierende klokken, was eerder in het nieuws omdat hij de omwonenden het bloed onder de nagels uit haalde door iedere ochtend om kwart over zeven een volle minuut gelovigen naar de kerk te luiden.
(volgt hoe dat ook alweer in mekaar zat)
Volgens de buurt, brugt Joris van de Kerkhof, zoekt de pastoor publiciteit en die krijgt hij.
Zoals gisteren: eerst R1J en Radio 2 was ook al geweest en toen ‘s middags nog DIDD.
Bij Omroep Brabant zegt de interviewer: “Het is weer een mediahype en de journalisten komen als honden van Pavlov hier naartoe, hè.”
Schilder: “Ja. Dat is het. Heel goed.”
Nóg een citaat. Nu uit het gesprek bij de EO.
Over de aanleiding tot het meest recente uitschrijven (Paus en homo’s) en hóe je het doet: brieven van internet halen en printen en soms voegen ze daar kopie paspoort bij (wat niet hoeft).
Maar zo kwam Schilder dus aan die foto’s.
Nog wat kwootjes en de conclusie: “Ik weet nu in ieder geval precies hoe ik me zou moeten uitschrijven bij de katholieke kerk – als ik dat zou willen.”
Dit is niet alleen érg knap woekeren met wat je wél hebt als je de boosdoener zelf niet te spreken krijgt.
Dit is het maken van een perfect portret van een pastoor en de publiteit en de hondjes die naar zijn pijpen dansen.
(zodra ik door heb hoe ik VRT-repo’s hier kan plaatsen zal ik dat doen)
Sommige sterren zijn gewoon sterren, andere sterren zijn idolen en weer andere sterren zijn iconen – groter dan zichzelf.
Jeroen Wielaert (sinds een maand ook een halve Prem maar daarvan hoorde ik nog te weinig om er iets van te vinden) praat met de biograaf van Mick Jagger, Philip Norman.
“De Mick Jagger die de wereld kent is een creatie, een rol hem toebedeeld door de eerste manager” komt Jeroen Wielaert er keihard in na een intro van Sympathy for the Devil.
“Wicked” moest-ie doen.
En dat doet hij nu al vijftig jaar.
Babbel over Mick’s (fijne) jeugd en dat-ie van blues hield maar dan de kern van de mythe.
Een Amerikaanse groupie, een meisje dat met alle sterren naar bed ging.
Haar oordeel: “Hij was goed maar hij was geen Mick Jagger.”
Conclusie: ook in bed kon Mick niet tegen zijn imago op.
“Incredibly fake” noemt Norman Jagger.
Wat interessant is want: wat verbergert de *fakeness* en waarom wil hij zo graag geliefd en beroemd zijn.
JW: “Mensen die hem ontmoeten noemen hem charmant en intelligent.”
Zó leuk dat je er Mick Jagger niet in herkent.
“Under my Thumb”! Dat nare macho-liedje.
Maar wat blijkt: meestal zat *hij* onder de duim.
De biograaf legt uit dat Mick zichzelf buiten de liedjes hield: “He played a role, even in his songs.”
Misschien is het enige dat zeker is aan Mick Jagger z’n moves.
Daar is ze – de klooiende kalkoen heeft 5 weken een plaats gevonden tussen trekkende vogels in Imperial Valley in Californië.
Ze is niet een typische Californië-trekvogel maar dat is zo leuk van vogels. Die rekenen je niet af op waar je vandaan komt en of je smoel misschien iets anders is dan dat van de anderen in de groep.
Op 27 oktober vliegt de kalkoen weer richting Nederland.
Als de wind meezit landt zij op 28 oktober en als ze er zin in heeft zal ze de dagen erna weer hier over radio gaan schrijven.
Tot dan: wees lief voor vogels.
En voor alle andere dieren.
Voor de verkiezingen hadden we peilingen.
En duiders van peilingen.
En op Radio 1 érg veel voxpop.
Want wát zou de eenvoudige medemens die op straat een microfoon onder de neus krijgt geduwd toch bewegen om te neigen naar een bepaalde politieke partij.
En (spannend!): hóe zweeft de zwever?
Niet zo spannend: die ouwehoerde in die microfoon er lustig maar weinig samenhangend op los.
Toen kwamen de verkiezingen.
En vroegen verslaggevers ‘hebt u gestemd’ ‘gaat u stemmen’ ‘wat hebt u gestemd’ en: ‘waarom’.
O ja – en natuurlijk: wanneer hebt u besloten wat u ging stemmen.
Enkele tientallen medemensen onthulden hun zieleroerselen en deelden met ons hun motivatie.
Nu heeft het volk via de stembus gesproken.
En begint het schamperen op de peilers.
En het speculeren over hoe-nu-verder.
Wat gewoon doorgaat: het de microfoon voorhouden aan de medemens.
Omdat Sven Kockelmann en Felix Meurders in een gezamenlijke uitzending met de NTR Naeeda Aurangzeb natuurlijk óók iets te doen moeten geven.
Zodat die argeloze bezoekers van de Ouderenbeurs vraagt waarom een man stemt op een one issue partij als de CU.
En zich verbaast dat een andere bezoeker heeft nagedacht over wat hij zou gaan stemmen.
Popperdepop.
Leon Verdonschot (in 2009 ‘de meest sexy vegetariër van Nederland’) aan de telefoon met Eva Jinek.
Over dat hij het heeft gehad met die voorspelbare politieke debatten.
De enige manier waarop het vanavond nog leuk kan worden is als zodra de lijsttrekkers een bekend woord in de mond nemen, wij met ons allen op de bank dat gaan afmaken.
Verdonschot noemt een paar voorbeelden.
Rutte: “Hard…” werkende Nederlander!
Roemer: “A…” sociaal!
En achter álles wat Wilders zegt: Grieken!
Strak plan.
Zéér strak plan.
Henk Bleker is op weg naar Hagestein.
Daar worden vandaag 38.000 kippen geruimd omdat op het bedrijf H-7, een milde variant van vogelgriep, is geconstateerd.
Hij gaat erheen, vertelt hij aan Willemijn Veenhoven, omdat dit “veel impact heeft op de ondernemer” dus wil hij “poolshoogte nemen en steunen”.
De kippen zijn “niet per se allemaal ziek” veronderstelt de presentatrice. Nee, zegt Bleker, “maar er is een risico dat dit virus zich ontwikkelt tot een gevaarlijke variant”.
Wat mij geen antwoord lijkt op de vraag, maar Willemijn Veenhoven hoort dat niet of het kan haar niet schelen.
“Pittig voor de boer, 38.000 dieren” merkt ze nog op.
“Nachtmerrie” zegt Bleker. En: “Fikse klap.”
Maar de kippen worden getaxeerd en dan krijgt de ondernemer geld om “de stal te herbevolken”.
Wat de staatssecretaris zorgen baart, is dat het een bedrijf betreft waar de kippen een uitloop naar buiten hadden. Dús denkt hij, zijn ze besmet door trekvogels.
We moeten er daarom “goed over nadenken” hoe we dat kunnen voorkomen.
Simpel lijkt me: megastallen natuurlijk! Binnen houden dicht op elkaar gepropt.
“U klinkt een beetje bedrukt,” stelt Willemijn Veenhoven vast. “Komt dat hierdoor?”
“Of,” valt Felix Meurders in: “was het vroeg.”
Spijker op de kop. Bleker heeft het gisteren laat gemaakt dus nú is het vroeg.
Bl: “Ik ben nog niet helemaal los maar u kunt mij heel makkelijk los krijgen.”
Meu: “Willemijn krijgt iedereen los!”
Smakelijk gelach van alle gespreksdeelnemers.
38.000 kippen die dadelijk worden omgelegd en geláchen dat we hebben…
Nog zes dagen.
Dan is Radio 1 Sportzomer voorbij en is Radio 1 weer gewoon.
Vandaag staat in de Volkskrant op de plaats waar Jean-Pierre Geelen (die de pest heeft aan #R1Sportzomer) een column van invaller Wilma de Rek.
Fan-tas-tisch! Vindt zij deze programmering.
O.a. omdat het helemáál niet veel over sport gaat en áls het erover gaat alleen maar héél zakelijk.
Huh? Luistert mevrouw wel eens langer dan drie minuten?
En ook: omdat de chemie tussen alle presentatoren magisch en meer dan prachtig is. Ze noemt wat combi’s te beginnen om 13.00 uur.
Blijkbaar nooit in de ochtend geluisterd naar de gruwelijke non-chemie tussen Willemijn Veenhoven (vrolijk oppervlakkig vlindertje) en Tijs van den Brink (gekromde tenen).
Luistercijfers
Vandaag komen de eerste luistercijfers over de Sportzomer.
De maanden mei-juni. De laatste drie weken hiervan waren #R1Sportzomer.
De cijfers zijn niet best.
En wát zegt bij Jurgen van den Berg en Dione de Graaff de zendercoördinator Laurens Borst? Die anders een gat in twitter springt als er 1-tiende is bijgekomen?
Die zegt dat het “ongeveer hetzelfde” is gebleven.
Ha!
Chemie
Ik vind de Sportzomer niet leuk.
Ik vond de ontbrekende chemie tussen Willemijn Veenhoven en Tijs van den Brink pijnlijk om te beluisteren. Ik vind de wél aanwezige chemie tussen de andere presentatoren vaak genant “gezelli”. Waarbij mn Jurgen van den Berg flauwe grap aan flauwe grap rijgt.
Wint een Chinese vrouw met de naam Chu, uitgesproken als Tsjoe?
“Hatsjoe!” doet Jurgen van den Berg dan.
En Jack van Gelder (zijn buddy toen Dione op tv was) manifesteerde zich als hork 1e klas – om met plezier door de plee te trekken.
De ‘soap’ is té erg. Want waarom elke dag te moeten horen over het wel en wee van de Gewone Mensch die maar wat aan lult ivm ‘even belangrijk omdat er een microfoon onder de domme mond wordt gehouden’?
De Sportzomerbus – ik hoor Marc-Robin Visscher en Deborah Blekkenhorst en eerder Prem Radakishun zich inspannen om er iets van te maken. Soms lukt dat ook. Maar waarom nam nou helemaal *niemand* de moeite om vaker dan 3-4 keer een onderwerp te bedenken dat verder ging dan keuvel-babbel-klets?
Profileren
Laurens Borst belooft me dat -anders dan o.a. Wilma de Rek zou willen- de programmering van Radio 1 niet (ik herhaal: NIET) ‘sportzomerachtig’ blijft.
Omdat, zegt Borst, omroepen zich moeten kunnen profileren. Ivm klanten en geld. En door die Sportzomer weet niemand dat bv Jurgen (‘ik zat aan de Seine en hij aan de mijne’ haha!) van den Berg eigenlijk van de NCRV is.
Godzijdank.
Klaaglijn
Wat van mij wel mag blijven: de Klaaglijn met Tom van ‘t Hek.
Eigenlijk een oudje terug uit de van-vroeger-doos.
Maar nog steeds leuk.
En Deborah Blekkenhorst als Filiaalhouder ipv Maino (‘kijk mij eens cynisch en vals zijn’) Remmers.
Dat is dan weer wél het jammere van terug-naar-vanouds.
Want het Filiaal is van de NOS en Deborah is van de VARA.
Is er een suffer muziekinstrument dan een accordeon?
De ‘harmonica’ (Bert van Slooten) of ‘trekzak’ (Jurgen van den Berg) heeft, weet ook Deborah Blekkenhorst, “een oubollig imago”.
Om te kijken of dat klopt gaat ze naar een accordeonkamp in Borculo (the A-factor).
Al twee weken bestuurt ze nu de Sportzomerbus en Deborah doet het leuk. Enthousiast, opgewekt, geïnteresseerd.
Of ze griezelend een worm onder de loep legt (dat was vorige week) of zelf leert de accordeon te bespelen.
“Ben je het wel eens zat uit te leggen dat de accordeon een mooi instrument is?” vraagt ze. Antwoord: nee.
En: “Ben ik heel erg vooroordeelbevestigend bezig?” Antwoord: eigenlijk wel.
De accordeon is niet alleen van/voor de Kermisklanten. Je kunt er popmuziek op spelen. Hard rock. Hip hop. Jazz. Klassiek. Minimal music. Filmmuziek.
Op de achtergrond speelt iemand ‘Conquest of Paradise’ van Vangelis.
Gatver, Vangelis, doet Felix Meurders.
(ze willen niet erg mee doen, de presentatoren in de studio)
Om kwart voor twee laat Deborah ons horen wat ze heeft geleerd. Links uittrekken, rechts de knoppen bedienen (geen instrument met pianotoetsen, want dat is te moeilijk).
‘Mary had a …’ Vals. “Ik wéét dat ik het kan!” roept ze uit. Nog een keer. Weer fout. Nog eens. Bijna goed. Vijfde keer. Dat is het ongeveer.
‘Mary had a little lamb’ dus.
“Heel knap in een half uur” zegt de lerares bemoedigend.
Van mij mag Deborah Blekkenhorst na de sportzomer blijven als Filiaalhouder. Om haar aanstekelijke vrolijkheid en oprechte belangstelling. Om het totaal ontbreken van ‘blasé’ en geen moment leuk willen zijn ten koste van de gesprekspartner.
Dat is niet iedere journalist gegeven.
foto’s: René Visser
Het is bijna twee uur en Tom van ‘t Hek roept ons op vooral nog even te klagen.
Deze week de laatste kans.
Klagen waarover? Nou bv dat er te weinig paarden op tv zijn of juist te weinig rennende vrouwen want als je het 1 wil zien, is altijd net het ándere op tv.
Maar, zegt Jurgen van den Berg, je kunt op de website van de NOS toch zelf kiezen waar je naar kijkt?
Waarop Tom van ‘t Hek: “Er zijn ook mensen van een leeftijd die je niet meer naar het internet moet verwijzen.”
Vraag: aan welke leeftijd zou de 54-jarige presentator denken?
Zestig? zeventig? tachtig?
En: waaróm?
Een half uur later gaat het in het Mediaforum over het hacken van de twitter-account (en trouwens ook de website) van Reuters.
Waarop Jurgen van den Berg (geen verstand van twitter maar nooit te beroerd het sociale medium te bashen): “Is hiermee nog maar weer eens aangetoond dat twitter geen betrouwbare bron is?”
Nee, corrigeert hem de wel-twitterende Marc Visch (NVJ).
Dat je ermee kunt manipuleren geldt voor heel internet.
Sterker: het geldt voor alle media.
Voor de papieren krant (de Telegraaf), voor de televisie (Fox News) en zelfs voor de radio (vul zelf maar in).
Jack van Gelder: “Er zitten ook volstrekte randdebielen op twitter.”
Klopt.
Zelfkennis siert de(ze) mens.
Bokito kun je kopen voor 100.000 Euro.
Je neemt ‘m dan niet mee naar huis maar mag ‘m een jaar lang gebruiken in reclames.
Hoe? Blijdorp-woordvoerder Jan Klapwijk denkt aan ‘communiceren’.
Ik denk daar ook aan.
Die mevrouw die door het glas handje tegen hand zat te duwen en het machtige dier diep in de ogen keek. Tot hij haar door de dierentuin sleurde en ernstig verwondde.
Waarna ze nog steeds niet doorhad dat zij mogelijk iets fout had gedaan.
“Goede onderlinge afspraken maken” zegt Klapwijk ook nog en die vind ik in dit verband leuk maar hoe doe je dat in een reclame?
“Maak duidelijk wat je verwachtingen zijn want anders ben je je leven niet zeker?”
Klapwijk: “Gorilla betekent kracht.” Eh-huh.
En: “Zorgzaamheid. En groot. En imposant.”
Okee. Doe mij maar een stokstaartje.
Dan aandacht (hadden we de hele dag al maar blijft leuk) voor die stomme Mitt Romney die het waagt in Londen te zeggen dat Londen de Spelen niet goed heeft georganiseerd.
Dit vergeleken met de Spelen in zijn eigen Salt Lake City.
Daarover hebben veel mensen erg leuke dingen gezegd.
Lucella Carasso haalt Carl Lewis aan: “Some Americans shouldn’t leave their country.”
Yeah, Carl.
Dit vond ik nog op Facebook (onder andere! Er is erg veel meer).
Maar hij is leuk.
Ronald Plasterk aan de telefoon.
Over vermindering van bestuurslagen of in elk geval dat niet elke bestuurslaag van alles moet doen.
Bv: niet elke provinciebestuurder naar het buitenland om de internationale handel te bevorderen.
Hij bedoelt, vertaalt Tom van ‘t Hek: “te veel opperhoofden op te weinig indianen”.
Ja, dat is het! “Too many chiefs on too many indians,” vertaalt Ronald Plasterk dát weer (in de lach schietende Lucella Carasso op de achtergrond).
“Maar de gemeenten worden niet helemaal wegbezuinigd, hè?” vraagt ze voor alle zekerheid.
Nee hoor, dat niet.
LC: “Opperhoofd Plasterk – dank u wel.”
En hoor ik Ronald Plasterk bij het afscheid nou echt ‘oef!’ zeggen?
Ja, dat hoor ik inderdaad!
Leuke man, Plasterk.
Leuk aangevertje ook van Tom van ‘t Hek.
En leuk afgemaakt door Lucella Carasso.
Met voorsprong het leukste presentatieduo van deze Sportzomer.
Felix Meurders: “Mag ik u danken?”
Gast: “Ja u mag mij danken.”
“Nou, bij deze.”
Nu nog iemand die op het “ik gá u danken” van Tom van ‘t Hek zegt: “okee, kom maar op”.
Er is een haai gesignaleerd voor de kust van De Panne.
Om vijf uur kondigt Tom van ‘t Hek al aan dat ze erover gaan bellen en dan nog een keer en om tien voor zes is het eindelijk zo ver.
Over dit *teasen* kan ik nogal nijdig worden – maar dat is een ander onderwerp.
Zijn de badgasten geschrokken, een *reuzenhaai*, vraagt om tien voor zes de presentator aan Filip Jongbloet van de Belgische Reddingsbrigade en voordat de man iets heeft kunnen zeggen: “Hoe groot was de zorg, wie zag ‘m, kwam er een zwemmer: er is een haai.”
Tjonge, wat een hoop vragen in een zin waarin niet eens naar adem werd gehapt.
De haai blijkt gezien door een vrouw van de eigen brigade waarna Jongbloet er met een boot naartoe ging.
TvtH: “Wist u meteen dit is een planktoneter en geen menseneter zeg maar?”
Eigenlijk wel. Vanwege de spitse snuit. En, benadrukt Jongbloet: “Het was een babytje. Het was wel een ‘reuzenhaai’ (kwa soort, JD) maar een babytje.”
Heeft hij foto’s genomen, wil de presentator weten terwijl ik denk: hoe groot was dat babytje dan? Komt niet aan de orde en lijkt me toch niet onbelangrijk voor de ‘zorg’ om een ‘reuzenhaai’.
TvtH vraagt wel hoe de Reddingsbrigade de haai naar dieper water heeft gekregen.
Bootje er naast gelegd, haai bleef uurtje “dobberen” en ging toen zelf weg.
“Dank u dat u ons deelgenoot hebt gemaakt van dit avontuur.”
Avontuur? *Als* de man dat al heeft beleefd kreeg hij door de vraagstelling (zelf invullen, kort, niet geïnteresseerd) erg weinig kans daarover smakelijk te vertellen.
