De Perstribune « De Klooiende Koude Kalkoen

Als we muziek horen is de urgentie opgedroogd

Geschreven op 24 maart 2013 om 19:29 door Jeanne in De Perstribune |Radio 1 Journaal

Machteloos klagen luisteraars van het Radio 1 Journaal al weken over de vele plaatjes die sinds het begin van deze maand in het programma worden gedraaid.
Ze tikken zich de vingers vol blaren op het NOS Weblog en op twitter maar ‘niks mee te maken’ reageert adjunct-hoofdredacteur Giselle van Cann.

Fijn dus dat Govert van Brakel haar in De Perstribune ook het vuur aan de scheentjes legt.
Niet dat het tot iets leidt.

Want op de waaróm-vraag begint Van Cann weer over het doorluisteren dat Robbie Williams en Caro Emerald zouden bevorderen.
“Een ander ritme” wil ze in de uitzendingen brengen. Want anders zou het kunnen voorkomen (“Govert! Heb je zelf ook wel eens gemerkt dat je even niet zit op te letten tijdens gepraat?!”) dat we afdwalen.

Govert van Brakel houdt vol.
“De nieuwsconsument wil nieuws horen.”
“Ik ken het R1J wel een beetje (= grappige understatement, JD) en ik had altijd het gevoel: zodra we aan muziek toekomen is de urgentie van het nieuws opgedroogd.”
“Je zou ook kunnen zeggen: we diepen de gesprekken wat uit, we doen er een laagje bij. Want het moet ook allemaal snel-snel.”

Giselle van Cann blijkt de perfecte vastgelopen grammofoonplaat.
“Andere sfeer” herhaalt ze en “tempo wisselen” en “nemen we mee in onze evaluatie” en wat ze bedoelt is: slikken of stikken.

Dan zegt ze nav de vraag “zijn de plaatjes niet een bezuiniging” iets opmerkelijks.
“Ik heb dinsdag een overleg dat we meer geld uitgeven en we moeten analyseren hoe dat komt.”
Maar het kómt dus (denkt ze) “vooral omdat we meer live verslaggevers hebben vooral in de middag en in de ochtend ook”.

Wordt dat de volgende bezuiniging? Minder live verslaggeving en meer geluid uit blik?
Omdat live meer kóst?
Dat zou dan de volgende treurige ontwikkeling zijn.

En over dat ‘afdwalen’ – dat doe ik inderdaad wel eens.
Namelijk tijdens gesprekken door verslaggevers die ik niet geweldig vind of bij onderwerpen die me niet interesseren.
Net als ik in de krant niet alles lees.

Waarom zóuden we ook in de ochtend de volle 3,5 uur op de plaatjes na steeds geconcentreerd bij de les moeten blijven?
Het is toch geen hoorcollege waarover later een tentamen volgt?

Bijverdienen

0 comments

Geschreven op 12 februari 2012 om 12:56 door Jeanne in De Perstribune

Hans Kraay jr te gast bij Govert van Brakel.
Over zijn carrière als voetballer, over ontdekt worden als sportjournalist en over zijn programma’s bij SBS.

Mbt dat laatste: vindt hij het soms wel eens genant wat hij daar doet (GvBr formuleerde het anders).

Hans Kraay jr: helemaal niet.
“Mede omdat ik dat doe kan ik al mijn alimentaties betalen.”

GvBr: “Dan heb je inderdaad nog aardig wat bij te verdienen.”

Misverstanden

0 comments

Geschreven op 11 december 2011 om 12:51 door Jeanne in De Perstribune

Voetbal.
Harry de Winter heeft er niks mee. Hoewel: hij wéét dat hij nu bij Langs de Lijn zit.
Nee hoor, zegt Govert van Brakel. Dit is Omroep Max. Dit is de Perstribune.
O, reageert De Winter. Hij heeft het anders in drie(!) gidsen opgezocht en er stond echt Langs de Lijn.

Verder: “Ik ben heel erg intelligent en ik weet heel erg veel maar niets van sport.” Wel dóet De Winter eraan nl 3x per week.
Wat? Crosstrainen.
Govert van Brakel: “Wat is dát nou weer?”
Harry de Winter legt uit.
GvBr: “Ik vind het allemaal maar enge apparaten.”
Maar (De Winter): “Het is goed voor oude mannen.”
GvBr: “Dank je wel.”

Toch eens kijken of die De Winter uit z’n nek kletste over die gidsen en Langs de Lijn.
Mm. In de gids van de Vara (die *nieuwe* leden kado’s van 25 Euro biedt als ze maar voor € 8,50 lid worden zodat ik subiet mijn bestaande lidmaatschap wil opzeggen) staat ook: Langs de Lijn.
Maar ze zullen hem toch wel hebben uitgenodigd voor een programma? Of hebben ze alleen gezegd: zorg dat je om 12 uur in de studio bent en dan babbelen maar?

Nieuwtjes van Govert en van mij

0 comments

Geschreven op 4 september 2011 om 12:51 door Jeanne in De Perstribune

Govert van Brakel op de webcam!
Met Sofie van den Enk en Joris Linssen.
Sofie die zwanger is en op de radio praat over sex (GvBr: “daar weet jij alles van?”) en Joris die vanavond weer Hello Goodbye doet.

We nemen door wat komend seizoen op tv nieuw is en bij het oude blijft. En: wat gebeurt op de radio.

Echte Jannen wordt Echte Jan (Roos).
Bas van Werven en Carlo Brantsen krijgen bij de TROS een Autoshow.
Jurgen van den Berg gaat Cappuccino doen. Het programma van ooit Sjors Frölich. Met de telefoongesprekjes waarin Frölich zo adrem reageerde.
Joris Linssen: “Jurgen van den Berg heeft het in zich ook zo snel te zijn.”
Volgens mij bewijst hij dat nu al dagelijke in Lunch!

Nog een nieuwtje? Niet uit De Perstribune. Wel nieuw.
Miv morgen gaan we ook Lucella Carasso (met Tim Overdiek) in de avonduitzending van het Radio 1 Journaal via de webcam zien.
Dat heb je dus van mij.

De meneer wordt er doodmoe van

3 comments

Geschreven op 3 juli 2011 om 13:44 door Jeanne in De Perstribune |Radio 1 Journaal

“Elk kwartier hetzelfde nieuws. Daar word ik dóódmoe van.”
Klaagt ‘een meneer’ op het antwoordapparaat van de Perstribune.
“Klopt het dat jullie zoveel herhalen” vraagt Ruud ter Weijden aan Lara Rense.
“Gesprekken of reportages nauwelijks” zegt die.
‘Nauwelijks’ licht ze toe, is hoogstens 2x per week. Wat niet waar is maar vooruit.

Je wil mensen die maar kort inschakelen steeds bijpraten over wat nieuws is, legt Lara Rense uit. Daar komen allerlei reacties bij. En soms samenvattingen. Of een andere invalshoek.
Zou dat op de luisteraar niet “cosmetisch overkomen” vermoedt Ter Weijden. Die “andere slinger”.
Zou kunnen, beaamt Rense.

Geestig in dit gesprek is dat beiden steeds gissen naar wat ‘de meneer’ eigenlijk bedoelt.
Misschien bedoelt hij dat het nieuwsbulletin van het hele en halve uur óók het belangrijke nieuws brengt en ervaart hij dat als herhalingen.
Misschien luistert hij langer dan de meeste mensen -die een half uur of drie kwartier luisteren- en komt hem daarom veel bekend voor.

“Ik hoop dat het de meneer duidelijk is,” zegt Ruud ter Weijden ter afsluiting van de speculaties. “Ik wil best met de meneer in gesprek, als hij dat wil” biedt Lara Rense aan en Ter Weijden dénkt dat ‘de meneer’ dat fijn zou vinden.

Zou het niet veel praktischer zijn zo’n meneer direct in discussie te laten gaan of hem na het inspreken van het antwoordapparaat terug te bellen met het verzoek zijn vraag te preciseren?

Iemand moet het doen

0 comments

Geschreven op 12 juni 2011 om 13:18 door Jeanne in De Perstribune

Drie kwartier Jean-Pierre Geelen bij Govert van Brakel.
De Volkskrant-tv-recensent (“ik kijk geen tv meer zonder dat ik twitter heb meelopen”) is vooral enthousiast over een BBC-vogelprogramma en geniet *niet* van het Max-gekneuter ‘Wie is de Drie’. Evenmin van een ander populair programma dat Govert van Brakel hem voorhoudt dat ik niet ken.
Allebei leuke programma’s voor de mensen, begrijp ik. Geelen: “Ik schrijf voor de Volkskrant, een lezerspubliek dat wat andere ambities heeft.”

De recensent heeft met verbazing en ook wat weerzin zitten kijken hoe de tv de Alpe d’Huzes versloeg. Hij heeft er maar niet over geschreven. Maar “het zou een vinnig stukje geweest zijn”. Waarom? “Het hele idee dat jij een held bent omdat je 6x een berg op fietst en dat daarmee de wereld beter wordt.” Het was nog tot daaraan toe toen het alleen op de radio was (pik ik op) maar “nu het op tv komt krijgt het iets massaals en schijnheiligs waar ik echt kippenvel van krijg”.

Ha! Daar is een reactie van een luisteraar. Wie die Geelen wel is dat hij vindt dat hij mag oordelen over anderen. “Ik ben journalist en kijk al mijn hele leven tv.”
En: “Ik gebied niets.” Bovendien: “Iemand moet het doen.”
Als Volkskrant-lezer en JPGeelen-fan ben ik er blij mee.

Dat moet je aanspreken

1 comment

Geschreven op 10 april 2011 om 12:34 door Jeanne in De Perstribune

Cees Grimbergen is te gast bij Govert van Brakel op de erg leuke Perstribune.
Hij gaat bij Omroep Max een soort Rondom Tien doen.

Over (bv) “en Govert, dat moet jou aanspreken: lust en liefde op latere leeftijd”.
Govert van Brakel zwijgt.
Spreekt het hem soms niet aan?
GvBr: “Ja, spreekt mij zeer aan. Maar ik val even stil.
Wat is de discussie dan?”

Discussie hóeft niet altijd, zegt Cees Grimbergen.
Wat het ook kan zijn is “een sierlijk salongesprek met alle klankkleuren er omheen”.
Mooi, hoor.

Geldstromen zijn niet duidelijk geworden

1 comment

Geschreven op 27 februari 2011 om 13:57 door Jeanne in De Perstribune

Je kunt met Ingrid Paul over van alles en nog wat praten en dat doet Govert van Brakel ook.
Maar natuurlijk is het wachten op “we moeten het toch even over een vervelende zaak hebben – de vermeende omkoopaffaire” waarbij ze “betrokken zou zijn geweest”. GvBr: “Zeg ik het zo goed?”
Eigenlijk, antwoordt Paul, heeft ze “niet heel veel zin om er op in te gaan”.
Maar zij heeft geen geld geboden al is er “wel iets gebeurd”.

GvBr: “Die Poolse zegt van wel.” En nu is zij geschorst tot oktober.
Daar is Paul “onwijs helemaal niet blij mee” en ze is onschuldig maar ze laat het er bij.
Omdat iedereen tegen haar is en zonder enige reden en aanleiding maar wat doet en beslist (parafraseer ik).

Govert van Brakel houdt vol. “Wist je wel dat er geboden werd?” “Jij wilde heel graag Gretha op de 5 km hebben.” En als *zij* niet geld heeft geboden – het zal toch niet iemand uit de onderste regionen van de KNSB zijn geweest? IP: “Geldstromen zijn niet duidelijk geworden.”
GvBr: “Wie wil je nu niet meer zien? Ab Krook?”
IP: “Ik heb een goeie verhouding met heel veel mensen en mijn tijd komt wel weer.”

Even wegschakelen naar babbelen over voetbal en dan samen babbelen over Boer zoekt vrouw. En: zou ze nog de Elfstedentocht willen rijden. Waarna de lucht weer is geklaard en de huidige langebaanschaatsers kunnen worden doorgenomen.
Knap hoor. Even hard erin als dat nodig is en dan de prettige sfeer even makkelijk herpakken.

“Ik bedoel natuurlijk …”

1 comment

Geschreven op 20 februari 2011 om 12:32 door Jeanne in De Perstribune

Govert van Brakel praat met Jos Heijmans (RTL) over de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Dat we onze eigen gedeputeerden niet kennen. En vaak de CvdK niet eens.
Behalve dan in Zeeland: Karla Peijs.

Dit verbaast de presentator niets. Want Karla Peijs…
GvBr: “Pittig vrouwtje.”
Om zichzelf na een pingel te corrigeren: “Ik bedoel natuurlijk mevrouw.”

Pfoei – dat scheelde maar *dit* of de laatste 23 feministen van Nederland hadden met spandoeken en megafoons bij Omroep Max op de stoep gestaan.

“En jij dan?!”

0 comments

Geschreven op 2 januari 2011 om 12:46 door Jeanne in De Perstribune

Erica Terpstra – dit keer te gast bij De Perstribune.
Leuk, leuk! Over het hier (haar nieuwe programma) en het toen: haar jeugd.
Herinneringen en oral history.

Haar kleinkinderen stelden haar vragen.
Zoals: wat vond je het lekkerst. En: wanneer heb je voor de eerste keer gezoend.

Govert van Brakel: “En wéét je dat nog?”
Erica: “Ja natúúrlijk! En jij dan?!”

Een náuwelijks merkbare stilte. Dan: de presentator herinnert het zich inderdaad.
“Je schrikt je dood maar je onthoudt het wel, het is een van de onvergetelijke momenten in het kinderleven.”

Je schrikt je dood?

Radiobitch Harmke Pijpers slaat wild om zich heen

3 comments

Geschreven op 26 december 2010 om 15:20 door Jeanne in De Perstribune

Een uur lang Harmke Pijpers te gast in de voor de gelegenheid tot Kersttribune omgedoopte Perstribune. Niet Govert van Brakel in z’n eentje maar met Margreet Reijntjes.
Die met “ben jij een goeie journaliste?” terecht: “wat een rare vraag, heb je je niet voorbereid?” over zich afroept.
Harmke Pijpers doet zelf ook irritant door “wat zitten jullie nu naar elkaar te knikken?!” te doen alsof ze zelf geen benul heeft van de manieren waarop radiopresentatoren met elkaar en de mensen achter het glas communiceren.

Niet meer te stuiten is de tot super Radio Bitch gekroonde journaliste wanneer ze de kans krijgt te fulmineren over hoe ze door de NOS is gedumpt. Omdat ze te uitgesproken was. Kan het ook niet een beetje aan haarzélf hebben gelegen, informeert Margreet Reijntjes maar: Nee! Ze was té goed voor de NOS en toen hebben ze bewuste op haar plaats “iemand neergezet die ze niet zo goed vonden”.

“Op de zaterdagochtend?” Ik hoor verbijstering in de stem van Govert van Brakel die, vermoed, ik net als ik aan Lucella Carasso denkt. Nee, op de vrijdagochtend. Dat is nogal wat, iemand zo neerzetten. Nou, ze noemt zijn naam toch niet? Nee, zegt Van Brakel, maar die is natuurlijk makkelijk te achterhalen.
Mij is dat niet gelukt maar ik denk dat het Jeroen van Dommelen was.

Is er een kans dat Pijpers ooit bij Omroep Max terecht komt? Geen geverfde haar op haar ijdele hoofd die daaraan denkt. Jan Slagter zal haar, weet ze, ook niet *willen*. Want het publiek dat hij nu bedient is oud-TROS-publiek. En je moet niet “alles boven de 50 op 1 hoop gooien”.
Ik ben het mbt Max wel met haar eens maar móet dat nou zo vals tegen je gastvrouw en -heer die bij die omroep werken en die jóu een uur lang met alle mogelijk egards hebben behandeld?

Typisch een voorbeeld van je eigen ongelijk bewijzen: deze vrouw is niet gedumpt wegens ‘te goed’ maar wegens ‘meer bitch dan prettig is om naar te luisteren’. En dan ‘bitch’ in de echte betekenis van het woord en niet in die van de Prijs.

“Je moet niet Koning Voetbal vieren maar Onze Lieve Heer”

1 comment

Geschreven op 24 december 2010 om 15:06 door Jeanne in De Perstribune |Lunch! |Vrijdagmiddag Live

Antoine Bodar is iemand voor wie ik een groot zwak heb.
Ik hou van zijn stem, van zijn wat geaffecteerde toontje, van zijn gelijkhebberigheid.
Ik zal de programma’s waarin hij optreedt (en dat zijn er véél) niet opzoeken maar hoor ik hem toevallig, blijf ik hangen.
Een maand geleden was hij te gast in De Perstribune. Niet in vrijetijdskledij, viel presentator Govert van Brakel op. Uiteraard niet, antwoordde Bodar: dit was immers wérk. Daarna kwam het niet meer goed.
Korter geleden trad hij op in Lunch! Over zijn reis naar Palestina en Israël. Met niet malse kritiek op de manier waarop Israël de Palestijnen behandelt.

Nu is het Vrijdagmiddag Live.
Voor Jan Mom en Laura Kors toekomen aan kritische vragen komt er een spontane mening over Madonna en SM (“decadent”) en dat in de jaren zestig de priester ‘conferencier’ werd (bah) en (een mooie:) “Wij zijn recht-toe-recht-aan Calvinisten ook al zijn we katholiek.” Verder zijn zowel zijn broer als hij door een broeder “navenant benaderd” hoewel er geen greep tussen de benen is gedaan.

Dan schieten Mom en Kors in de houding dus gaat het over de Paus aanklagen (“leuke publiciteitsstunt”) en Bodars idee om jonge priesters ‘plaatsvervangend boete te laten doen’ voor de oude misbruikers omdát die oud zijn.
Mom: “Wel makkelijk voor de schuldigen.”
Bodar: “Mag het ook ménselijk blijven?”

Goede uitleg van de klem waarin Daneels zat en het probleem van de juridische uitleg van het priesterschap en aansprakelijkheid die niet onjuist is maar wel zo kan overkomen (dit snappen Mom en Kors niet). Waarom we hém altijd zien ipv bisschop Eijk: “Je moet mensen op hun talenten gebruiken.”

En – het zat er dik in – bitchen over Paul Vlaar: “Je moet niet Koning Voetbal vieren maar Onze Lieve Heer.”
Lopen kerken leeg? “Kerken die gewoon orthodox zijn, zijn vol.”
En nu ook nog de glossy Antoine “om het schone van de katholieke kerk naar voren te brengen”.

Mij zal hij niet op de knietjes op harde houten richels krijgen (=slechte jeugdherinnering).
Maar me prikkelen en *amuseren* doet hij wel.
En laat hij nou niet zeggen dat hij dat laatste niet ambieert.

Wie heeft het telefoonnummer van Jan Slagter en hoe blij moeten we zijn

1 comment

Geschreven op 12 december 2010 om 14:35 door Jeanne in De Perstribune

Gerard Arninkhof presenteert dinsdag zijn laatste NOS-Journaal.
Om twintig over acht neemt hij die avond afscheid van ons. Sober, belooft hij. Niet met “een grote show”.
Govert van Brakel belt Arninkhof terwijl die in Albanië staat te wachten tot hij kan terugvliegen. Als een soort afscheidskadootje stelde de NOS hem in de gelegenheid reportages te maken waar hij dat in 1997 en 1999 ook deed. Om te kijken wat er is veranderd. Veel, vertelt de NOS-anchor. Ten goede.

Vindt hij het jammer om te stoppen? Ja. Want: “journalistiek is het leukste vak dat er bestaat” en hij heeft “genoten” van de kansen die hij kreeg. En nu gaat hij genieten van “veel vrije tijd”.
Jamaar – eens een journalist, altijd een journalist?
“Ik herinner me jouw afscheid, Govert,” reageert Arninkhof, “je zei: ik heb geen plannen, ik zie wel wat er op me afkomt.” En look at you now. En dus ook: wie weet.
GvBr: “Ik kan je het telefoonnummer van Jan Slagter geven.”

Wie dat nummer al heeft is Ron Brandsteder, de blijf-lekker-zitten-gast van deze Perstribune. De man maakte gisteravond een Ganzenbord-show waarbij hij vooral erg om zichzélf moest lachen. Zoals altijd eigenlijk, maar dan nu voor MAX. En nu gaat hij, ook voor MAX, ‘Wie van de drie’ maken.

Voor de zoveelste keer denk ik: De Perstribune staat of valt met z’n gasten.
Ik begrijp ook wel dat het niet altijd ‘een’ Sonja Barend kan zijn. En best mogelijk dat MAX volksstammen een groot plezier doet met Ron Brandsteder en Viola Holt.
Maar zelf dacht ik al een paar keer: als de presentator niet Govert van Brakel was, zou ik waarschijnlijk niet luisteren.

Mulisch is dood, lang leve de reageerders

0 comments

Geschreven op 31 oktober 2010 om 13:05 door Jeanne in De Perstribune

Het is nog nét niet: en waar was jij toen je hoorde dat…
Maar het is wél: wat ging er door je heen…

Harry Mulisch is dood.
We wisten al dagen dat hij doodziek was, maar nu is hij dus dood.
Wat gisteravond om negen uur even op TT stond en na dertig seconden niet meer en om elf uur vanochtend is het officieel en raken we er niet meer over uitgepraat.
Iedereen die ik op twitter volg en die online is meldt het: Mulisch is dood. Een uur later nog steeds: Mulisch is dood. (Echt? En jij denkt dat je *nieuws* brengt?)

De NOS ruimt er in de nieuwsblokken ruim tijd voor in, OVT gooit het programma om en wanneer Govert van Brakel er in De Perstribune óók over begint snap ik dat wel maar ben ik er eigenlijk wel over uitgeluisterd.
Gast Arie Boomsma zegt dat hij het ‘wie brengt als eerste het doodsbericht’ onfris vindt, presentator Govert van Brakel is praktisch: als je het op tijd weet, kun je een mooie necrologie voorbereiden.

Interessant: het verhaal van NOS plv. hoofdredacteur Marcel Gelauff dat door een ‘miscommunicatie’ tussen twee redacteuren het bericht over Mulisch’ dood (die ze via-via hadden vernomen) gisteravond even op TT stond hoewel met de familie was afgesproken het pas vanochtend bekend te maken.
Maar ja: twitter.
Verzuchting: hebben afspraken met oude media nog wel zin nu er nieuwe media zijn.
Antwoord: nee.

Nelleke van der Krogt vindt het overlijden van Mulisch “vreselijk natuurlijk”, tot de vrouw van het SBS-programma over de paranormale kinderen is het nog niet doorgedrongen en Dirk Scheringa vond Mulisch “een bijzondere man” maar hij heeft “geen boeken van hem gelezen want daar had ik geen tijd voor”.
* Zucht*.

Als Clairy Polak niet bij Nieuwsuur paste, hadden ze Nieuwsuur aan Clairy Polak moeten aanpassen

1 comment

Geschreven op 24 oktober 2010 om 13:39 door Jeanne in De Perstribune

Een goede interviewster is iemand die zich heel goed voorbereidt en heel goed luistert, onderwijst Sonja Barend. Wetend (mn bij wetenschappers) “waar je moet prikken” en waar je niet moet gaan vragen om oeverloos voor geen enkele leek interessant gepraat te voorkomen.
Een wijze les die veel jonge talentjes (over wie we zich buitengewoon mild uit, omdat je “een programma presenteren alleen maar in de praktijk kunt leren”) zich ter harte kunnen nemen.

Sonja Barend is te gast bij Govert van Brakel. Omdat ze over Clairy Polak wil praten, zegt ze. Barend vindt het onbegrijpelijk dat Polak, die deze week de naar haar vernoemde prijs won, er bij Nieuwsuur is uitgewerkt. “Als Clairy Polak niet bij Nieuwsuur paste, hadden ze Nieuwsuur zo moeten maken dat Nieuwsuur bij Clairy Polak paste.”

Radio luistert Sonja Barend niet (tenzij haar man die aanzet). Tv kijkt ze wel. Naar P&W en naar DWDD. “Dan doe ik altijd heel erg mee in m’n hoofd en denk: wat zou ik nu vragen.”
Noem eens wat, nodigt Govert van Brakel uit.
Barend: “Ik zou graag willen dat ze zich meer in het debat mengen. Ik wil weten waar ze staan en dat vooral in deze tijd. Bij Pauw & Witteman zit heel veel rechts zonder weerwoord.”Zij zit dan te róepen naar de tv. Ze wil dat de presentatoren “zich genuanceerd maar met passie” erin storten.
Jamaar, houdt Govert van Brakel haar voor. Dan krijgen ze net als Clairy Polak het stempel ‘links’. Dat *is* niet links! vindt Sonja Barend. Niet bij Clairy en bij de genoemde heren zou het dat evenmin zijn als ze zichzelf wat meer in de strijd wierpen.

Haar werk mist ze niet: “Ik leef! Ik geniet!”
Wat ik geloof. Maar ik zou een minimoordje doen voor af en toe nog eens een Sonja-Barend-masterclass op televisie. Misschien samen met Clairy Polak.
Ik kan zo een lijst bedenken met wie ik graag voor deze prachtwolven zou willen werpen.

Radio is het mooiste medium

2 comments

Geschreven op 17 oktober 2010 om 14:15 door Jeanne in De Perstribune

“Er zitten hier twee oude mannen voor een ouderenomroep en niemand weet hoe we eruit zien.”
Mart Smeets is op bezoek bij de Perstribune en heeft het over tv vs radio.
“Heerlijk, hè” is de eerste reactie van Govert van Brakel die meermalen heeft laten weten niets te voelen voor een op hem gerichte webcam. Maar, zegt die dan: van jóu, Mart, weten mensen natuurlijk wél hoe je eruit ziet.
“Maar niet hoe we hier zitten” corrigeert die. Waarop we beschreven krijgen dat de sportcommentator een kop koffie in de hand heeft (okee) maar ook dat hij ongeschoren is (aha) én dat hij “een roodachtige bril” (GvBr) op heeft.
Mart Smeets: “Heel modern ben ik opeens geworden.”

Mogen we Mart Smeets voorlopig nog hóuden? Hij doet of hij het ook niet weet: de NOS wikt en beschikt. Hij hoopt wel dat hij mag blijven. Want hij “zit vast” aan de sport. Zoals jij, Govert (zegt Mart) “aan deze microfoon. Je hebt zo mooi afscheid genomen en nu zit je er weer.”
“Is er druk op je” vraagt Van Brakel. Smeets vindt, zegt hij, dat hij “anderen een kans moet geven.” GvBr: “Je zit toch niemand in de weg? Laten ze zich maar bewijzen.”
Waarop de mannen vaststellen: “Radio is het mooiste medium.”

Dit is mijn derde Perstribune.
De eerste uitzending vond ik warrig. Intussen lijkt de vorm te zijn: uur 1 praten met een journalist, uur 2 praten met iemand van de sport.
Vandaag beviel die aanpak me zeer. Slimme mensen die iets te zeggen hebben over onderwerpen die me interesseren.
De aanpak heeft ook een risico. Wat als de gast van het uur je niets zegt of erger: je tegenstaat.

Gezellig keuvelen over sport en entertainment en ietsje politiek

5 comments

Geschreven op 5 september 2010 om 14:53 door Jeanne in De Perstribune

Govert van Brakel is terug op de radio.
NOS-Nieuwslezer Onno Duyvené de Wit kondigt het aan en de fans van destijds Govert van Brakel in het Radio 1 Journaal en Studio Sport zitten op de puntjes van hun stoelen.

“Praat vooral met ons mee via ons antwoordapparaat” nodigt de presentator ons direct al uit. En: laat een redactie achter op onze website. (Aan twitter doet Max blijkbaar niet)
Robert ten Brink is de eerste Perstribune-gast. Beetje babbel-babbel waarbij ik denk: hoor ik dat nou goed, klinkt Govert van Brakel wat onzeker? Dan iets over nieuwe stemmen op de radio en Prem die een jaar lang elke dinsdag Rob de Nijs gaat bellen. “Dag meneer Rob” is -voor mij- een omslagpunt: vlot-lopend, leuk gesprek.

Ook geslaagd: de verslaggever die knip-en-plakwerk over de tv heeft gemaakt en Govert van Brakel in gesprek een RTL parlementair verslaggever over ‘de deur’ en hoe het voelt als Heet nieuws te brengen dat de kroketten zijn gearriveerd.
Een vraag op het antwoordapparaat: hoe werd de mol in (het filmpje in) Zomergasten gefilmd. En: wat vond Karin Kraaykamp van de omroepers (tv-experiment). Eerst vindt ze niets, want: andere tijd. Dan gaat Govert van Brakel over op liefdevol vleien over haar bekende stem en “dat vind ik lief van je!” roept ze uit en komt toch met wat meninkjes.

Het tweede uur is meer sport en of het nou komt omdát het het tweede uur is of omdat sport hem beter ligt om gezellig over te keuvelen, maar nu lijkt de presentator goed op stoom te komen. Met Maurits Hendriks van NOC*NSF en in gesprek met een wat tegenstribbelende vader Huntelaar over de aflopende carrière van zijn zoon (wat die niet gezegd wil hebben).

Ik vind het lastig zo’n eerste aflevering goed te beoordelen omdat me niet duidelijk is wat het programma beoogt en ik daaraan dus niet kan afmeten of het dat gestelde doel benadert.
Moet het vooral gezellig zijn of mag het onze hersentjes ook een beetje uitdagen?
Ik wil namelijk graag worden uitgedaagd.
Maar gezellig praten kan ook onderhoudend zijn als dat door Govert van Brakel gebeurt.

[Erg leuk: Govert van Brakel reageert op élke reactie in het MAX-gastenboek]

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.

Neem contact op met Jeanne
Reacties
- Douwe: @Piet Hermans: Begin april kreeg ik (overigens pas na aankondiging van mijn voornemen de irritante muziek voor...
- Piet Hermans: Omdat mevrouw van Cann al maanden nergens op reageert zocht ik contact met de redactie. Petje af, de...
- Jeanne: Don’t get your hopes up, Barend, De Kalkoen is een Nederlands vogeltje dat zeer toe is aan vakantie.
- Barend: Misschien kan ze iets doen tegen de doodstraf waar ze in Arizona dol op zijn. Gem. 1 executie per jaar, en...
- shabnam: Goede reis en behouden terugkomst!
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar:

Radio

Jeanne

Reacties

Rubrieken

Zoeken