november « 2011 « De Klooiende Koude Kalkoen

‘Het paard’ of 1300 verwaarloosde dieren

Geschreven op 30 november 2011 om 18:10 door Jeanne in Journaal (Nieuws) |Radio 1 Journaal

Vandaag haal ik het huis-aan-huis-blad ‘De Uitkomst’ uit de brievenbus.
‘Zwarte Pieten gesignaleerd op de winkeldaken’ is de opening. “Zo kan het gebeuren dat de Pieten zich vergissen in dak en op zoek gaan naar een schoorsteen in de mist.”
Flauw. Zucht. Wég ermee.

Ergens deze middag leest Jeroen Tjepkema serieus voor dat er Kamervragen zijn gesteld over het paard van Sinterklaas. Het zou zoek zijn.
O got.
Oók in het nieuws: de politie heeft verboden vuurwerk gevonden in een loods. Met 1300 verwaarloosde geiten, konijnen, kippen en kanaries.

Waaraan besteedt het Radio 1 Journaal aandacht?
Aan het paard van Sinterklaas.
Een hihi-haha-repotje. “Hilarisch!” twittert NOS-redacteur Nina Eikens.
Te flauw voor woorden, vind ik.

En die 1300 verwaarloosde dieren?
Dat is om zes uur nog net het allerlaatste berichtje in het Journaal. Opvullertje.

Een ander berichtje over verwaarloosde dieren, ook van vandaag.
Maak maar flauwe grappen over de dierenpolitie.

Mooie woorden, goede voornemens

0 comments

Geschreven op 30 november 2011 om 09:45 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Besteed meer tijd aan je kinderen” roept Marja van Bijsterveldt ons toe. En wees actief op school. Heb je daar geen tijd voor/trek in, huur dan gewoon een oppas die als ‘plaatsvervangende ouder’ voorleesmoeder kan zijn.
Wie dergelijke arrogante onzin uitkraamt (in de Volkskrant) en dan ook nog aankondigt dat ze in 2012 “het land in trekt” om “de mentaliteit” te veranderen moet een vlotte babbel hebben om zich door een interview met Lara Rense en Marcel Oosten te slaan.

Die vlotte babbel hééft de minister. Dus wát de presentatoren ook op haar afvuren (en dat is niet mis): ze antwoordt met algemeenheden en slaat bij concrete kritiek opgewekt andere wegen in. “Passie” lijkt haar wel wat voor leraren (ipv een behoorlijk salaris en kleinere klassen). En: 300 miljoen minder voor onderwijs aan mensen met een beperking? “Dat is pijnlijk maar het móet kunnen.” Voor ‘hoe dan’ was toen geen tijd meer maar het zou denk ik ook weinig tot niets hebben opgeleverd.

Joris van de Kerkhof houdt zich in Het Filiaal bezig met de praktijk van de ouderbetrokkenheid en de ouderparticipatie (en het ‘gespreksarrangement’). Hoe betrek je ouders bij school. Door ze op de hoogte te houden. Door ze uit te nodigen. Maar als ouders niet willen, willen ze niet en dóen ze het niet.
Veel goede bedoelingen van een schooldirecteur die het goed doet. Waar we heel blij mee zijn natuurlijk en wie weet zit elders in het land een leraar (met ‘passie’) te luisteren die denkt: hé! Ik ga de ouders ook eens vragen of ze langs willen komen.

Ook in de uitzending: ‘oudste zoon’ van de moeder van Anthony (die gisteren pas om 22.15 uur in bed lag) die een paar weken geleden nog de klas is uitgestuurd. Waarom? Och, doet moeder. Het kán zijn geweest: “bekvechten met kinderen”. Maar ook: “leraar grote mond geven”.
Maar ja, die zoon zit dan ook niet op een school waar de leiding aan ouderbetrokkenheid doet…

Ganzen vergassen

1 comment

Geschreven op 29 november 2011 om 18:45 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Morgan is nog niet eens geland in Tenerife (wat duurt die reis lang, zeg! Het lijkt haast een transatlantische vlucht) of een ander dier wordt in het vizier genomen op een niet fijne manier.
Ganzen. Er zijn er teveel bij Schiphol. Dús moeten ze vergast. Vindt de Onderzoeksraad voor Veiligheid. En staatssecretaris Atsma (van ‘milieu’) vindt het ook. Want: “Een gans in de motor *moet je niet willen*.”

Natuurlijk wil niemand een gans in de motor.
Zodat de vraag is: wat nu.
“Wat zou u vinden van vergassen?” vraagt Jeroen de Jager aan een vliegtuigspotter.
“Als ze het maar op een humane manier doen,” zegt de man. “Dat de dieren er zelf geen last van hebben.”

Dat is dus lastig. Want ganzen lopen niet opgewekt in rotten van drie een gaskamer in om daar het loodje te leggen. Het is ook, legt Kees de Pater van Vogelbescherming uit, maar zéér de vraag of het hélpt.
Hij pleit (en we hoorden het al eerder o.a. bij Vroege Vogels) voor een andere inrichting van het gebied rond Schiphol. Zodat de gans er niet wil blijven maar naar elders verkast.

“Is vergassen de meest humane manier?” vraagt Lucella Carasso aan Atsma.
Dat *lijkt* het te zijn, zegt die. Want het duurt het kortst. Wat vast waar is als je het vergelijkt met 1 voor 1 met een stuk hout doodknuppelen.

Er komen dus weer discussies. Nu over ganzen.
Ik zou zo graag 1x uitgaan van het belang van het dier en dan kijken hoe wij daar een mouw aan kunnen passen.

Nog geen zeepje meegenomen

0 comments

Geschreven op 29 november 2011 om 17:47 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Hoe *is* dat – op bezoek in het Witte Huis?
Lucella Carasso vraagt het Jaap de Hoop Scheffer en het achterste van zijn tong horen we niet maar hij weet wél dat de bezoeker de 1ex erg gespannen is en dat dit nooit helemáál overgaat.
Is er “een foefje”? En: hoe bepaal je de volgorde van de punten die je wil maken?

Wederzijdse medewerkers bereiden veel vóór, vertelt De Hoop Scheffer. Of hij ooit een verrassing op tafel heeft gelegd zoals “trouwens ik wil nog SG van de NAVO worden”.
Dát, weet de ex-SG, zou dé manier zijn geweest om dat niet te worden.

Verschil tussen Bush en Obama: intuïtief vs cerebraal.
LC: “En die open haard, was die wel eens aan?” Gelukkig niet, dan zou je het nóg warmer hebben.
En weet de presentator wel dat ze daar helemaal niet met z’n tweeën zitten maar met “een rij mensen op ongemakkelijke banken die zitten mee te schrijven”.

Nog een onthulling: Rutte heeft officieel een half uur maar dat roosteren de Amerikanen altijd in als drie kwartier zodat ze dan allebei kunnen zeggen dat het zó gezellig was dat het uitliep.
Een kadootje! Moet je dat meenemen? Heel gedoe, begrijp ik. Kadootje moet eerst door een screening en je krijgt het dan weer in handen als je Obama tegemoet loopt.

En… heeft De Hoop Scheffer wel eens iets meegenomen uit het Witte Huis?
“Een zeepje?” begint Lucella bescheiden.
Nee. Hij heeft er zelfs wel eens gelogeerd, in de Lincoln-slaapkamer. Maar: “Nooit een mes of een vorm of een kopje meegenomen.”

Erg leuk gesprek.

Dág Morgan

0 comments

Geschreven op 29 november 2011 om 09:38 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Een angstaanjagend gebrul.
Morgan! Heeft ze pijn? Is ze bang?
Roel Pauw, die de verhuizing van orka Morgan volgt, stelt ons gerust. Het is “een zeeleeuw die gisteren wat zwaar heeft getafeld”.

Een verzorger heeft Morgan vanochtend in de ogen gekeken. Morgan keek “alert” terug.
“Daar gaat ze” zegt even na acht uur Bert van Plateringen van het Dolfinarium. Aan een hijskraan in een hangmatje. Met haar flippers door twee gaten.

Morgan, hoort de verslaggever, “maakt zachte piepende geluidjes. Ze is er misschien toch niet helemaal gerust op.” Tegen Van Plateringen: “Zou ze nou gestresst zijn?”
De woordvoerder wil daar niet aan. “Alert” meent hij. Hij zegt nog net niet: “Ze verheugt zich op de nieuwe vriendjes waarmee ze straks in Tenerife gaat spelen.”

En de demonstranten? Hóórt Roel Pauw iets, willen ze vanuit de studio weten. Hij hoort niets: “geen rumoer, geen geschreeuw, geen gedoe”.
Om half tien wanneer hij (“ja, ja, ja, daar komt de vrachtwagen de hoek om met een ME-busje en twee motoren”) personeel van het Dolfinarium voor Morgan staat te applaudisseren en ze via Schiphol verder op transport gaat, is nog steeds geen actievoerder gesignaleerd.

“Ik kan me voorstellen,” zegt de verslaggever, “dat ze denken: het is onvermijdelijk dus laten we het dier geen extra stress bezorgen door midden op de A28 te gaan liggen met z’n allen.” Klinkt logisch.
En Morgan? RP: “Als je die nog wil zien, moet je naar Tenerife.”

Lucella Carasso solo

0 comments

Geschreven op 28 november 2011 om 18:25 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Lara Rense beviel me laatst al solo, Lucella Carasso bevalt me nog méér.
Vlotte gesprekken, overal bovenop, speels, slim, uitdagend maar niet kattig.
De relevante vragen stellen aan verslaggevers en correspondenten.
Vriendelijk prikkend in Jeroen Wielaert: kan-ie Bono even voor de microfoon halen?

Helaas – tussen droom en Bono staan kleerkasten. Zodat Jeroen Wielaert (valse wraak is niemand vreemd) Bono nog wel even neerzet als *klein* en met schoenen met dikke zolen.
Zo!

Van binnenlandse dramatiek naar buitenlands drama switcht Lucella Carasso.
Op de webcam zie ik haar overleggen met collega’s. Vrolijk.
Alles onder controle.
Prettig onder controle.
Fijne sfeer.

Lieve NOS.
Het is alweer een tijd geleden dat ik iets vroeg.
Nu dus toch weer een keer.
Geef ons de solo-presentatie terug.

Alsjeblieft.

Enkelband gaat in je kop zitten

0 comments

Geschreven op 28 november 2011 om 17:40 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Nu ook?” vraagt Lucella Carasso aan de burgemeester van Aa en Hunze, Eric van Oosterhout. Ja. Hij draagt ook nú een enkelband. Experiment voor vijf dagen.
Het is wennen en: “Het gaat in je kop zitten.” Omdat een burgemeester “normaal zigzaggend door het leven gaat” – en nu wordt hij in tijd en gebied beperkt.
Zo moet de burgemeester om 23.00 uur binnen zijn tot 6 uur ‘s ochtends. Dat lijkt Lucella Carasso nog wel te doen. Van Oosterhout bekent dat zijn vrouw het ook wel fijn vindt. Zo ziet ze ‘m nog eens.

De gebieden, dat is anders. Morgen moet de burgemeester in een gebied zijn waar hij volgens de enkelband niet komen mag.
En dan? Dan wordt hij gebeld.

De realiteit is, houdt de presentator hem voor, “dat ze met zwaailichten achter je aan komen.” Het is ook geen “gelijkwaardig experiment” erkent de burgemeester. Maar toch. Je voelt “de impact”.
Waar hij op 8 december op een congres over gaat vertellen.
“Als een levend sandwichbord.”

Leuk gesprek.

De kinderen willen niet reageren

0 comments

Geschreven op 28 november 2011 om 16:09 door Jeanne in Villa VPRO

Jan Maarten Deurvorst maakt voor Villa VPRO een portret van Len Pardoel (76). De vrouw is klaar met leven en wil sterven. De middelen, incl een fles goede cognac, heeft ze al in huis. Deze winter moet het gebeuren.

Ik ben voor zelf kiezen om eruit te stappen als het leven je niet meer bevalt. Of je nu ongeneeslijk ziek bent of zwaarmoedig of omdat je het wel genoeg vindt.
Zelf hoop ik op 76 er nog genoeg lol in te hebben maar als iemand dat niet heeft: geef haar of hem de pil van Drion, wees lief, biedt hulp en blijf er desgewenst bij. Zonder dat oom agent op de deur komt bonzen en tante officier van justitie dreigt met hel en verdoemenis.

Mijn sympathie gaat dan ook uit naar Len Pardoel en ik vind dat de journalist haar mooi portretteert. Wel een beetje genant, denk ik nog, wanneer ze vertelt over haar kinderen waar ze zo te horen mot mee heeft. Maar details blijven ons bespaard en het is tenslotte háár leven en als 1 van de redenen waarom ze er genoeg van heeft is dat ze mot heeft met haar kinderen, mag ze dat vertellen.

Maar dan.
Tessel Blok kondigt af en vertelt dat we morgen meer horen van Len en: “De kinderen van Len Pardoel wilden tot nu toe niet reageren.”
Wat krijgen we nou. Dat hóeven ze toch niet? Er is toch geen plicht om wanneer moeder de publiciteit zoekt en de vuile was buiten hangt daar jóuw versie tegenover te stellen.
Volgens mij raken we door té veel docudrama en real life soaps op dit punt het spoor ernstig bijster.

Teleurgesteld voor Nederland

0 comments

Geschreven op 28 november 2011 om 09:57 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Zou Beluga ‘m krijgen, de derde ster?
Vast wel, wordt algemeen gedacht. ‘Vast wel’ denkt ook de eigenaar van het Maastrichtse restaurant Hans van Wolde.
Even na negen uur: hij krijgt ‘m niet.

De man komt aan de telefoon en loopt leeg.
“Teleurgesteld” is hij en niet eens, zegt hij eerst, zozeer voor zichzelf maar: “Voor Nederland.”
“Ik snap het echt niet waarom Nederland zo achter moet blijven, ik zou er best wel eens een keer een … uitleg van willen hebben.”
“Een diepgaand onderzoek zou er moeten komen, hè?” plaagt Lara Rense waar Van Wolde dan ook wel een beetje om moet lachen.

Hij doet het zó goed, legt Van Wolde uit. “Waarop moeten we nog wachten? We hebben toch met z’n allen genoeg door de wereld heen gegeten. We snáppen het niet meer.”
Natuurlijk: “De allerbeste zaak is nog steeds een volle zaak.” Maar wat hád hij die derde ster graag gewild en eigenlijk heeft hij er gewoon recht op.

Marcel Oosten: “Nou. Sterkte ermee.”
En het ís natuurlijk sneu voor die man en z’n restaurant maar deze ongeremd geuite teleurstelling zorgde wel voor een mooi stukje emo-radio.

Veel zielen en vreugd

0 comments

Geschreven op 28 november 2011 om 09:41 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Spandoeken!
Joris van de Kerkhof ziet onbegrijpelijke teksten en ik hóóp dat hij staat op te letten dat ze Morgan niet naar Tenerife brengen maar hij *is* in Drachten. Bij een groot gebouw dat de grootste Meldkamer van Nederland is en dat vanmiddag officieel door Fred Teeven wordt geopend. Met (JvdK): “een prachtig weids uitzicht over een industrieterrein”.
De nachtploeg brieft de ochtendploeg. Over dat er vannacht niets is gebeurd. Er is misschien wel *iets* gebeurd maar dat is bv een kleine aanrijding en dat geldt niet als *iets*.

“Het wordt allemaal beter” en “hoe meer zielen hoe meer vreugd” zegt een vrouw van de brandweer. Terwijl de man van de techniek, valt de Filiaalhouder op, “zo blij is als iemand in een snoepwinkel”.

Hét onderwerp van het Filiaal dat blijft terugkomen is of ze mekaar wel verstaan. Met al die dialecten.
Ja! Is het geruststellende antwoord. Als het moeilijk wordt vragen ze iemand langzamer te praten en anders gaan ze met collega’s “naluisteren wat er nou precies aan de hand was”.
Dat lijkt mij weinig geruststellend als je net een ernstig ongeluk of een brand of een hartaanval hebt gemeld.

Altijd leuk, Joris van de Kerkhof.
Maar ik heb wel eens prikkelender Filialen gehoord.

Bronscheiding, nascheiding en statiegeld

0 comments

Geschreven op 28 november 2011 om 08:57 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Plastic scheiden heeft zin.
De Vereniging van Afvalbedrijven liet het onderzoeken door CE Delft en Geert Bergsma van dat bedrijf legt uit dat het beste is: bronscheiding (dat doen we zelf) plus nascheiding (in een afvalcentrale) én statiegeld op petflessen.
Daarmee valt veel milieuwinst te behalen.

In de grote stad wordt treurig weinig gescheiden (7%), in kleine gemeenten is het veel beter (60%) en op het platteland is het geweldig (geen percentage helaas).

‘We’ moeten hiermee dus doorgaan en het beter doen en daarbij werkt ‘ophalen’ door de gemeente beter dan ‘brengen’ door de burger. Tenzij die er geld voor krijgt. Dan wil zij/hij wel.

Maar: wie zal dat gescheiden inzamelen en verwerken betalen?
Goeie vraag, sterker “de hamvraag” weet Lara Rense.
Waar Bergsma niet over gaat.

Wie eigenlijk wél? Maxime Verhagen?
Bél ‘m dan.

De mezenbol op zes hoog

1 comment

Geschreven op 27 november 2011 om 09:22 door Jeanne in Vroege Vogels

Me koesterend in het gelukkig bezit van een grote, wilde tuin aan een beschermdnatuurgebied-polderlandschap vergeet ik wel eens de zielepieten in de flats met op z’n best een klein balkon.
Kunnen die ook een vetbol ophangen? Of heeft dat geen zin.

Het heeft zin, verzekert ons Jasper de Ruiter van de Vogelbescherming.
Tot 10-12 hoog mag je als flatbewoner het idee hebben: “Er kán een vogel bij mij langskomen.”
Je maakt het die vogel extra aantrekkelijk door niet alleen eten op te hangen maar ook een boom(pje) of struik op je balkon te zetten. Zodat hij even kan rusten van de barre tocht en beschutting heeft.

Ideaal is een “verticale tuin”: groen dat langs de gevel omhoog klimt.
Wel even vragen aan de woningbouwvereniging of het mag.

Op de site van Vroege Vogels een filmpje. De Vara heeft op 6 hoog een vetbol opgehangen. Kauwtjes hebben er ‘belangstelling’ voor. Maar ze kunnen er niet bij. Puntje-puntje-puntje. Sluit de site af.

Wat zouden ze daar nou mee bedoelen? Sneu? Of: haha?
Zelf vind ik die hele mezenbol en pindaslingers en -netjes dierenkwellerij.
Geef vogels gewoon voer. Op een bordje of op een plankje.
Als vogel ‘kunstjes moeten doen’ voor je te eten krijgt is bijna zo erg als de olifant in het circus op z’n krukje.

Zachte G is sexy

7 comments

Geschreven op 25 november 2011 om 12:17 door Jeanne in Goedemorgen Nederland

Brabants dialect is sexy, kondigt Sven Kockelmann aan.
Het is onderzocht.
Wélk dialect, denk ik, want in de ogen en oren van Randstedelingen mogen Brabanders wel allemaal hetzelfde taaltje praten maar dat is toch echt niet zo.

Het gaat ook niet om een dialect, blijkt in het gesprek met deskundige Wim Daniels. Het gaat om de tongval, het zangerige, en vooral: de zachte G.
Daniels heeft er wel een verklaring voor waarom in een onderzoek van datingsite Parship (dating voor hoogopgeleide singles) 40% van zowel de mannen als de vrouwen vertelt week te worden bij het horen van een zachte G.

De daters van Parship hebben, vermoedt hij, al relaties achter de rug. Die niet goed zijn afgelopen.
Een zachte G ligt voor in de mond. Een harde G is een nare keelklank. Die *schuurt*. En dat willen we niet, een ‘schurende’ relatie.

Het volgende meest geliefde accent is de andere zachte G, het Limburgs
Meest gehaat: Utrechts (door mannen) en Zeeuws (door vrouwen).

Zelf kan ik niet tegen Goois (met die bekakte R) en krijg ik een woest waas voor de ogen bij een stem als die van Ebru Umar die Gooiser dan Goois probéért te zijn.
En ja, ook ik zwijmel weg bij de zacht-zangerige zachte G.

Typerend voor Sven Kockelmann trouwens dat hij meermalen aanreikt dat Brabanders geacht worden dóm te zijn. Achterhaald, zegt Daniels (ook: meermalen) gedecideerd. Waanidee van de zichzelf zo kien achtende Randstedelingen.
Sterker: het is *omgekeerd*.
Wat Sven met de harde G niet hoort of niet oppikt.

Een gezellige omgeving in Lochem

0 comments

Geschreven op 23 november 2011 om 18:16 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Schilderijen aan de kamermuur wil Joris van de Kerkhof beschrijven.
Niet doen! Verzoekt het echtpaar Eppo en Hetty Bleker. De verslaggever is op bezoek in Lochem. Liever moet hij het hebben over “een gezellige omgeving”. JvdK: “en mist”.

Vrijdag verschijnt het boek ‘Rembrandt, echt, gedeeltelijk echt, niet echt’ van de Blekers.
Chemicus en bedrijfsadviseur. Samen turend op doeken. Niet echt samen: separaat. Dan de conclusie delend en als die niet dezelfde was: terug naar het schilderij en kijken wat er mogelijk is gemist.

Ze hebben de wereld rondgereisd, Rembrandts bekeken waar dat mogelijk was. Aanraken was er lang niet altijd bij. Zij: “Je zou overal aan willen *snuffelen* maar het kan ook zo.”

Van de 679 onderzochte mogelijke Rembrandts heeft het echtpaar er 395 echt verklaard.
“Weten het heel zeker” zegt mevrouw.
Hij: “Je moet geloof hebben in wat je doet.”

Vrijdag wordt het boek gepresenteerd, in 2030 wordt de manier van analyseren (nu nog in een kluis) bekend.
Dankuwel, zegt Joris van de Kerkhof beleefd.
En komt nog even plagerig terug op wat er aan de muur hangt.
Bleker: “Wij noemen dat altijd tróep.”
JvdK: “O. Er hangt dus geen Rembrandt.”
Nee.

Leuke reportage.

Ouder

0 comments

Geschreven op 23 november 2011 om 11:09 door Jeanne in De Gids.fm

Ik word steeds ouder, jubelt Felix Meurders.
Mannen worden gemiddeld 85! “U bent voorlopig niet van me af.”

Ach gossie.
De schat heeft het bericht in het Nieuws niet goed begrepen.
De nieuwe ouderdomsvoorspellingen betreffen mensen die na 2000 zijn geboren.

Hij gaat als hij ‘gemiddeld’ is véél eerder dood.
Ik ook, trouwens.

Avondspits

0 comments

Geschreven op 22 november 2011 om 18:48 door Jeanne in Avondspits

Wanneer ik na Radio 1 Journaal niet direct de radio uitzet pik ik om half zeven soms nog een stukje Avondspits mee.

Al een tijdje verbaas ik me over hoe stupide Joost Eerdmans uit de hoek kan komen.
Want ik denk: het ligt aan hém.
Dat hij een stelling zo stompzinnig benadert en niet luistert en niet nadenkt en got, wat erger ik me aan die man.

Vanavond valt Jan Roos in.
Van De Echte Jannen (wat ik pleeg te missen omdat het midden in de nacht is).

Ik weet niet waarom maar ik dénk dat die slimmer is.
Oh well.

Stelling is dat meer asfalt fijn is want dan heb je geen files.
Niet een stelling waarover ik me vreselijk opwind (behalve dat ik denk dat het gelul is).
Maar wat me opvalt: Jan Roos praat precies zoals Joost Eerdmans.
Kwa toontje, kwa blaffen, kwa kort door de bocht.

Alsof ze bij WNL robotten produceren die je zó in zo’n programma kan plempen en dan bewegen ze allemaal precies hetzelfde.
Kwek-kwaak-kwek-kwaak.

Snurkend muisje

0 comments

Geschreven op 22 november 2011 om 12:16 door Jeanne in De Gids.fm

“Een lief klein muisje” vond Deborah Blekkenhorst op internet.
Een hazelmuisje, ontdekt door boswachters in het Engelse Leatherhead.

We horen gesnurk met daar doorheen een irritant muziekje. Dat hebben de makers van het filmpje voor YouTube eronder gezet, is de verklaring. Zoals mensen wel vaker doen als ze een dier willen laten zien.
DB: “Een lief klein snurkje. Heel schattig, de pootjes opgetrokken als kleine knuistjes. Mondje open, je ziet 1 tandje. Dan smélt je.”
Omdat hij zo snurkte (…) dachten de boswachters dat het wel een mannetje zou zijn.
En jawel.
Nadat de muis voorzichtig was teruggelegd gaat hij verder winterslapen en wordt in maart weer wakker.

Op de site, wordt beloofd, staat een foto en het filmpje.
Klik erheen.

Inderdaad: allerliefst. Smelt, smelt.
Ook klik op het filmpje - nóg meer smelt.
Maar: geen geluid.
Ik controleer m’n PC, staat het geluid uit? Nee. Ik kijk het filmpje op YouTube. Nog steeds geen geluid.
Ik zie mensen daar ook klagen dat er geen geluid *is*.

Waar haalde Deborah Blekkenhorst dan “een lief klein snurkje” met muziek eronder vandaan?

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.

Neem contact op met Jeanne
Reacties
- Ron: Helemaal eens Jeanne. Zat in de auto DIDD te luisteren en de rit kon me niet lang genoeg duren. Gruteke en Van...
- Anjo: Het is erg genoeg, zonder ons er de gehele middag mee lastig te vallen met één doorlopend journaal terwijl er...
- Anjo: Zo, dat is een gedeelde ergernis. Een 144 in een sloot, stel je voor komen ze met een zwanenlus blijkt het om...
- ruud: Mij is al geruime duidelijk dat men er bij dit soort gebeurtenissen het beste aan doet om slechts eenmaal per...
- Jeanne: Maar het wás een nieuwsitem – althans, zo was het bedoeld.
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar:

Radio

Jeanne

Reacties

Rubrieken

Zoeken