Erupties wanneer een vrouw cold turkey gaat
De Kalkoen is even weg.
Als je goed kijkt kun je haar zien zitten tussen deze ibissen en koereigers in een weiland bij Holtville in de Imperial Valley in Californië.
Ze hoopt op 23 oktober terug te keren op het nest.
Goeie kans dat ze de week erna weer van zich laat horen.
(ter info voor de heren inbrekers: op het nest wordt tijdens de afwezigheid van de Kalkoen gepast door een zeer potige Amsterdammer)
Vandaag is de dag dat in 1977 Maria Callas overleed.
In Goedemorgen Nederland een hommage aan de sopraan.
Dat ze mooi zong. Doorleefd. Dat ze met haar stem contact maakte met ons.
Dat ze eenzaam was. Dat ze onzeker was.
Dat ze belazerd werd door mannen. Die ze wantrouwde (wat me een logisch gevolg lijkt).
Op de achtergrond een paar fragmenten.
Vissi d’Arte (ik heb geleefd voor de kunst en voor de liefde, waarom Heer doe je mij dit aan).
Erg mooi.
Toen ze dood ging, zegt Ernst Daniel Smid, stak een storm op.
Omdat de goden haar terugnamen in de hemel.
Waar ze vandaan kwam.
Joost Vullings komt erin. Zegt Villa VPRO-presentatrice Tessel Blok.
O nee. Toch niet. O ja. Toch weer wel.
En daar is Joost, om kwart over vier: de Miljoenennota is uitgelekt. ‘Koersvast in onzekere tijden’ heet-ie.
De verslaggever gaat nú lezen.
Waarna Tessel Blok even doorbabbelt om nóg vijf minuten later het roer over te geven aan het Radio 1 Journaal.
“Prinsjesdag valt vroeg dit jaar” begint Lucella Carasso.
Waarna de geplande programmering in de prullenbak gaat en journalisten jagen op politici voor een kwootje. Bleker: “Hoogst ongelukkig maar de wereld vergaat niet.”
Postma (PVV): “Verbaast mij in hoge mate maar scheelt een dag wachten dus maakt ons werk iets gemakkelijker.”
Andere journalisten spitten door de tekst maar wat een beetje sneu is: er staat niet veel nieuws in. We waren door de regering al op het meeste voorbereid.
Al is de toon nóg wat somberder.
Het ‘lek’ was gewoon een stommiteit. Ontdekt door een twitteraar.
Die bij de RVD waar vorig jaar ‘miljoenennota 2010′ stond nu ‘2011′ intikte. Wat hij op twitter meldde.
Tim Overdiek: “Een historische proporties tweet!”
Lucella Carasso (relativerend): “Nou, zeg.”
Tim Overdiek belooft dat de redactie de hele avond er *bovenop* zal zitten als er méér bekend wordt.
Op de webcam zie ik Lucella Carasso haar tas over de schouder werpen om dan haar duopresentator bemoedigend te bekloppen.
Die blijft dus zitten en ev ‘inbreken’.
Te gast bij Prem: hoogleraar forensische psychologie Corine de Ruiter.
De presentator zegt dat hij graag wil dat ze nog eens terug komt.
Want: “U bent een wonderschone vrouw en ook nog intelligent.
Dat zien we veel te weinig in onze maatschappij.”
*zucht*
Tim Overdiek en Lucella Carasso geven het stokje over aan Joost Eerdmans.
Zijn discussievraag is: “Nederland overschat zichzelf.”
En, wil hij weten, wat vinden de presentatoren van het Radio 1 Journaal?
Tim Overdiek: “Wij doen niet mee.”
Eerdmans: “De NOS is neutraal?”
TO: “Wij zijn journalist.”
JE: “Ik niet.” (wat me een understatement lijkt)
En Lucella?
JE: “Nederland overschat zichzelf.”
LC: “In wát, Joost? Voetbal of politiek?”
Eerdmans: “Maatschappelijk en politiek. En wat zeg jij dan…?!”
LC: “Ik zeg net als Tim: ik doe er niet aan mee.”
Dat zouden meer mensen moeten doen.
Niet meedoen met Joost Eerdmans dus.
Niet de mens maakt de weidevogel het leven zuur. Dat doen, zeggen Friese natuurbeheerders, vogelwachters, jagers en boeren ándere vogels en kleine roofzoogdieren.
Dus moeten weidevogels afgeschermde broedgebieden krijgen. Waar de nesten van hebberige roofvogels worden weggehaald. Terwijl de kleine marterachtigen worden verplaatst of gedood.
Dat laatste blijkt een probleem, aangezien natuurbeschermers erop wijzen dat hermelijn en wezel op de lijst van bedreigde diersoorten staan.
Een kort berichtje uit het Mediaoverzicht.
Een follow-up waard. Waarbij ik zeer geïnteresseerd ben in de samenstelling van de groep die dit rapport heeft opgesteld.
Menselijke daders worden nl wel heel erg vrijgepleit.
En als natuurbeschermers nú wijzen op dat je hermelijn en wezel niet mag uitroeien, hoe sterk waren die natuurbeschermers dan in de denktank vertegenwoordigd?
Prem windt zich op over de staat die religieuze omroepen financiert.
Ze doen verder maar, als ze het zelf betalen. Met leden zoals in Amerika.
Hij maakt, zegt hij, mbt dat ‘ze doen maar’ ook geen onderscheid.
“Duivelsaanhangers” kunnen als het aan hem ligt hun gang gaan.
“Leden van de Satanskerk hebben net zoveel rechten als katholieken of protestanten.”
Zei hij dat nou echt? Moet ik het terugluisteren om zeker te zijn dat ik me niet vergis?
Nee, dat hoeft niet.
Hij zei het.
Echt.
Advocaten trekken vandaag naar Den Haag om te protesteren tegen de verhoging van de griffierechten. Dat doen ze in ons belang zodat wij, als we een boete van 80 Euro krijgen omdat we wandelen met de hond van de buurman die geen penning heeft, een beroep op de rechter kunnen doen.
Want, reikt Marc-Robin Visscher behulpzaam aan, “de rechtsgang wordt bemoeilijkt voor mensen met een kleine portemonnee?” Precies, zegt advocate Boersema uit Maassluis, gekleed in een rood *powerjurkje*, genietend van versgeperst wortelsap en biologische kaas.
In toga (door de Filiaalhouder té vaak en té nadrukkelijk en daarmee té irritant keer op keer ‘tabbaard’ genoemd) gaan de advocaten demonstreren. Boersema met een ongewassen bef omdat ze geen “zorgzame man” heeft die ‘m voor haar kon wassen.
Hebben de advocaten ook een eigen belang? Of gaat het, vraagt MRV vriendelijk “om het hogere”. Waarop de jurist natuurlijk *niet* losbarst in een berekening hoeveel ze er persoonlijk bij zal inschieten en dat ze nu dat 2e huis in de Dordogne wel kan vergeten.
Ik vind het een mooi doel. Want het is natuurlijk belachelijk hoe Opstelten de tarieven om je recht te halen wil verhogen.
Zodat je als kleine ondernemer 1200 ipv 200 Euro moet neerleggen bij strijd met een wanbetaler. Terwijl een beetje gecompliceerde echtscheiding op 8500 Euro griffierechten komt te staan. Dan kun je beter bij elkaar blijven (of niet trouwen).
Niet dat het veel zal helpen, deze zoveelste beleefde demonstratie tegen overheidsbeleid.
In een oude Landrover: “om aan te geven hoe strijdbaar we zijn.”
Gisteren zei ze het ook al, Griekenland-correspondent Conny Keesen.
Scenaria.
Au.
Dan denk je: iemand van de redactie belt haar na de uitzending even op en zegt: Conny, het meervoud van scenario is scenario’s.
Scenaria zou het meervoud zijn van scenarium.
Wat een niet-bestaand woord is.
Maar nee.
Daar hebben we Conny weer en er gaat geen zin voorbij of ze gooit er wel wat scenaria in.
“Scenario’s” zegt daarop Marcel Oosten. “Scenario’s” zegt ook André Meinema.
“Scenaria” zegt weer Conny Keesen.
Zou ze niet horen dat verder *niemand* scenaria zegt?
Of zou ze denken dat zij het als enige goed doet en dat de ánderen hun meervouden niet beheersen?
Dadelijk in het mediaforum.. “Luisteren ze mee” vraagt Jurgen van den Berg.
Om ‘ze’ vervolgens aan te kondigen als blond animals. Want: “zo worden ze genoemd.”
Ze… Marianne Zwagerman “en…” (stilte).
Blik in de rondte. “Hoe heet ze….”
Tegen de nieuwslezer: “Help me even, Dorald.”
‘Ze’ heet Wouke van Scherrenburg.
Aha.
En óf de animals luisterden niet óf ze verkozen op dit moment niet in te gaan.
“Geitewollensokken groenlinksachtige zakkenvullers.”
Prem is weer eens aan het adhd-en over in dit geval natuurbeschermers.
Wanneer zijn gesprekspartner daarover sputtert: “U weet toch dat ik een ongeleid projectiel ben.”
Wat we inderdaad weten zodat wie toch luistert (zoals ik) het eigenlijk aan zichzelf heeft te danken als ze zich ergert.
Die radio kán uit. Bij Ebru Umar ging hij ook uit. Die vond ik zó erg dat ik toen dacht dat ik Prem na terugkomst van z’n vakantie beter zou kunnen pruimen.
Helaas.
En wanneer de zelfingenomen presentator dan wéér eens roept “ik ben zelf advocaat geweest” roep ik naar de transistor: precies, gewéést! En waarom ‘geweest’? Omdat je uit je ambt bent gezet.
Zeg dat er de volgende keer svp bij.
Moeilijk plaatsbare asielhonden worden in Vught gekoppeld aan gedetineerden.
Die verzorgen en trainen ze zodat ze na 3 maanden hopelijk wel een baas vinden.
“Jouw energie en zijn energie moeten een beetje matchen” zegt een vrouw. Het zijn honden met stress. Vaak ook mishandeld. Nu opgesloten. Daar hebben de gedetineerden begrip voor, dat gevoel van opgesloten zijn.
Voor de hond is het érger, zegt een man, “want die weet niet waaróm.”
Groot succes dit experiment, honden happy, gevangenen happy, experimenteerders happy.
Minder happy is -vreest men- Happy Feet.
Er zijn, vertelt Dorald Megens om 12 uur, “al drie dagen geen signalen meer van het zendertje”. Dat zendt alleen als de pinguïn boven water is. Het kán dus zijn afgevallen en nu op de zeebodem liggen. Wat ook kan: Happy Feet is niet meer in leven.
Hè nee! Maar wat vertelt de nieuwslezer het mooi. Ons langzaam voorbereidend op het waarschijnlijk toch slechte nieuws.
Dan het AD. De kop: Is Happy Feet opgegeten? In de lead: Is Happy Feet een Happy Meal geworden?
Nare sensatiepers!
Ha! Ook Marc-Robin Visscher is terug.
We vinden hem tussen paal 2 en paal 4 bij een spoorwegovergang in Alphen aan de Rijn. Waar de aftrap wordt gegeven voor de zoveelste actie om scholieren ervan te weerhouden zigzaggend het spoor over te steken wanneer de bomen al zijn gesloten.
Dit keer niet met wijze woorden maar met BN-ers waaruit de Filiaalhouder er 1 mocht kiezen. Robin Martens, Gooisch meisje Pauline en rapper Keizer. Nooit van gehoord, denk ik, en nooit van gehoord dacht ook Marc-Robin Visscher of zoals hij het formuleert: hij dacht even in een parallel universum te verkeren.
Hij koos de rapper omdat die er (in zijn ogen) het lekkerst uitzag.
De kids weten wél wie rapper Keizer is: “Hij zingt gewoon heel goed.” Weet je spreekt de BN-er: je raakt meestal in shock als je tussen de spoorbomen zigzagt en er komt een trein aan. En dan: “Ga jij nergens meer.” Waarna “meneer Keizer” (MRV) een hap saucijzenbroodje neemt en even niets zegt wat niet erg is want de scholieren luisteren toch niet en willen alleen foto’s van hem nemen met de mobieltjes.
Toch is ProRail tevreden. Want er is aandacht voor. “Ook op twitter.”
Niet onder de mensen die ik volg maar daar zitten ook maar weinig tieners tussen die met rapper Keizer op de foto willen.
Camiel Eurlings is verlaten door z’n liefje.
We horen het in het Mediaoverzicht van het Radio 1 Journaal, altijd een prima bron voor die berichten die een fatsoenlijk programma natuurlijk niet als nieuws kan brengen omdat het vuige roddel is. Maar die enquiring minds toch willen weten.
Ter zake: Camiel Eurlings.
De Telegraaf onthult dat de sympathieke Limburger die uit de politiek ging (en toen KLM-topman werd) om met zijn vriendin een gezin te stichten, door die vriendin is verlaten.
Ze heeft – aldus de grootste krant van Nederland – “een ander pad gekozen”.
Reactie Eurlings in de krant: “Dit heeft ongelooflijk veel pijn gedaan.”
Ach gossie (dus).
Ik had me er al boos over gemaakt maar er nog niet over geschreven: op de Filipijnen hebben ze een grote krokodil gevangen die een buffel had gegeten. En die *misschien* ook een visser had gegeten want die visser was al een tijdje niet meer gesignaleerd.
Dús moest de (zoutwater)krokodil van 6,4 meter en 1100 kilo aan land gesleurd. Om tzt ‘attractie’ te worden in een natuurpark.
Deze krokodil nu, wil niet eten.
Hij is “getraumatiseerd” veronderstelt Bert van Slooten in het mediaoverzicht van gisteravond.
“Eigenlijk” vindt mee-lezer Freddy van Thijn, is het “een beetje een onzinbericht”. Want een krokodil kan wel een half jaar zonder eten.
BvSl: “Goed, geen hongerstaking dus.”
Nee! Wél een hongerstaking natuurlijk. Beest helemaal van slag, uit de vrije zee gerukt, opgesloten door mensen die hem ook nog hebben gedwongen te *braken*. Op zoek naar die visser. En wat bleek: die had-ie helemaal niet ingeslikt.
Dat de krokodil een half jaar zonder eten kan maakt dat hij voorlopig niet dood gaat. Het maakt hem niet gelukkiger.
Dierenactivisten, vertelt Freddy van Thijn nog, “vinden trouwens dat hij moet worden vrijgelaten.”
Terecht.
Tekent dus allen de petitie Free Dilly.
En laat Marianne Thieme contact opnemen met haar zusterpartij ter plaatse.
Belster: “Ik vind dat je niet moet generaliseren.”
Prem: “Dan kan ik geen radio meer maken.”
Wat, o, wát, vindt de bouwvakker van de pensioenplannen.
Joris van de Kerkhof trekt helemaal naar Dalfsen en dan ook nog naar Ommen en legt voor ons het oor te luisteren.
“U bent niet bezig met uw pensioen?” “Nee.”
“Pensioenen, bent u ermee bezig?” “Niet echt, nee.”
Wie de Filiaalhouder ook voor de microfoon haalt, een jonge knul van 22 of een man die net zijn 40-jarig jubileum heeft gevierd: het onderwerp kan ze niet boeien.
Hoe kómt dat, willen de presentatoren vanuit de studio weten.
JvdK: “Omdat ze er gewoon niet mee bezig zijn.”
Toch poogt hij nog de 22-jarige bouwvakker te prikkelen door hem erop te wijzen dat hij als de plannen doorgaan nog 45 jaar moet werken.
“Duurt wel heel lang,” vindt die. “Maar je doet er weinig aan, hè.”
Tenslotte een uitvoerder (44 jaar) erbij gehaald.
JvdK: “Is het een beetje een ingedutte zooi?”
Er is, zegt die, de laatste jaren zó veel veranderd.
Daarom denkt men: wat heeft het voor zin en ervaart men ‘berusting’.
Dat Museumplein komt zo nooit meer vol.
