april « 2011 « De Klooiende Koude Kalkoen

Wat hebben we nodig

Geschreven op 30 april 2011 om 07:45 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Ook vandaag vieren we feest. Met Marc Hamer in Thorn die het al na een minuut zonder de satelliet moet doen en interviewt met z’n mobieltje. Aan de burgemeester vragen of *die* nerveus is of het wel goed zal gaan (nee).

Utrecht sloot gisteren naadloos aan op de Royal Wedding met de vrijmarkt. Jeroen de Jager ziet vrouwen met deskundige ogen de mooiste spulletjes eruit halen en hoort van andere (verkopende) vrouwen dat ze zich voorbereiden op afdingen door teveel te vragen. “Het dubbele?” Nee, ook weer niet zóveel teveel. “Dan lopen de mensen weg.”

Gezellige reportage. Beetje kletsen, veel sfeer. En dan ziet Jeroen de Jager een dakloze. Nu is iedereen heel vriendelijk tegen hem, ervaart de man. Toelachen enzo. Maar als hij vanavond in hun portiek of tussen de struiken in de tuin ligt te slapen, bellen ze de politie.
Het enige dat de dakloze heeft is een schoudertas. Meer heeft hij, verzekert hij Jeroen de Jager, ook niet nodig. “En anders pakken ze het toch maar af.”

Mooi slot.

De betekenis van de drie+ tranen

0 comments

Geschreven op 29 april 2011 om 12:37 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Ze houdt het nog steeds droog” stelt Lucella Carasso vast.

‘Ze’ is Kate. Die, heeft Hieke Jippes de indruk, net als ‘hij’ (William) “niet zo erg bewust is van het gedoe er omheen”.
Lijkt me knap.
Wat er dan wel door ze heengaat? De correspondent wil “voorzichtig zijn met psychologiseren” maar volgens haar “weten ze waaraan ze beginnen en houden ze echt van elkaar”.
Ze genieten.

En de tranen?
“Bruiden worden geacht te huilen,” weet Hieke, ivm een oude middeleeuwse mythe: een echte heks heeft maar drie tranen.

Deze informatie is voor mij het hoogtepunt van de trouwpartij.

Oranje sjaaltjes, oranje vlaai, een oranje loper en een witte zwaan

0 comments

Geschreven op 29 april 2011 om 10:05 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Waar hebben William en Kate elkaar ontmoet, welke ontwerper creëerde vermoedelijk (!) haar jurk, mag Mattijs van de Wiel tikken op de helm van een Nederlandse bobby (ja), is het veilig (vast wel) en hoe is de sfeer? “Opperbest” verzekert ons Karin Alberts. En Arjen van der Horst mag straks hoogst persoonlijk uitkijken op De Kus.

We zouden bijna vergeten dat we morgen een eigen Nederlands koninklijk festijn hebben.
Beatrix en familie doen Weert en Thorn aan. Waarvan Joris van de Kerkhof ons voorpret mag bezorgen.
Een uur brengt hij door bij een bakkerij in Weert waar “allemaal mevrouwen met oranje sjaaltjes” oranje vlaai aan gretige klanten aanreiken. Acht bakkers hebben twee maanden geoefend en geproefd tot ze de perfecte smaak hadden gevonden. Met marakoeiefruit.
Joris van de Kerkhof: “Is dat speciaal Weerts fruit?” Het blijkt een zuidvrucht.
Op het weblog van de Filiaalhouder zie ik dat je het schrijft als Maracujá.

Het resultaat blijkt mierzoet.

Behalve vlaaien (zondag maken ze er 1 van 5 meter doorsnee, voor het Guiness Book of Records) zijn er dranghekken. En ze gaan “Weert op de kaart zetten als een stad met voorzieningen”. Terwijl de mensen in het verzorgingshuis waarvoor de koningin morgen haar zegetocht begint -belooft de verslaggever- zullen zwaaien.
Er is een website met vrolijke Limburgse stemmen die de koningin het beste wensen. En er is tenslotte “een prachtige zwaan met de vleugels omhoog die niet eens dreigend dobbert op het water en mooi wit afsteekt tegen de oranje loper”.

Zingen deden de vogels ook vandaag weer niet.
Misschien sparen ze de stemmetjes voor morgen.

Benieuwd wat de dag zal brengen

0 comments

Geschreven op 29 april 2011 om 09:46 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Kletst heel het land (althans de media) over Het Huwelijk – grijpt André Rouvoet z’n kans om z’n vertrek als fractievoorzitter aan te kondigen. Uiteraard via twitter. Waar Arie Slob (z’n opvolger) op dat moment nog schijnheilig meldt dat hij “benieuwd (is) wat deze dag zal brengen”.

We gaan Rouvoet bellen, belooft Lara Rense al om half negen. Maar Rouvoet houdt het kruit droog tot hij om half elf (nét voor het begin van Het Huwelijk) met Slob een persconferentie zal geven.

We moeten het dus doen met politiek verslaggever Margreeth Boer. Die -met veel geluiden op de achtergrond, alsof ze van de straat is geplukt- uitlegt dat het enerzijds wel en anderzijds niet verrassend is dat Rouvoet nu opstapt.
Regeren heeft de CU geen goed gedaan, vertelt ze. De achterban vond dat de partij te bestuurlijk werd en te links. Maar vooral: niet christelijk genoeg.

Zodat Arie Slob nu op het congres van 14 mei met een nieuw profiel en een nieuwe koers op de proppen moet komen. “Terug naar de christelijke wortels” voorspelt Margreeth Boer.

Congres van 14 mei. Dat is over twee weken. Ik kan me niet voorstellen dat Slob dit weekend voor het eerst over z’n toespraak gaat nadenken.
Knap dus hoe de CU-heren deze move een tijd onder de pet hebben gehouden.

Luisteraars, wat vinden jullie? (en als het antwoord niet naar wens is: weg ermee)

1 comment

Geschreven op 28 april 2011 om 18:31 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Luisteraarsvraag van het nog immer vruchteloos naar interactiviteit hunkerende Radio 1 Journaal:
Morgen is de dag waarop duizenden Britten hebben gewacht; het huwelijk van Prins William met Kate Middleton wordt niet alleen in Groot-Brittannië op de voet gevolgd, maar ook ver daarbuiten. Aan u de vraag: gaat u de ‘Royal Wedding’ ook volgen, en op welke manier?
En zo nee: wat vindt u ervan dat Radio 1 er zoveel aandacht aan besteedt en er morgen de hele programmering voor omgooit?

O nee, die laatste optie is er niet. Het is “ja en hoezo dan”. Aan ‘geen belangstelling’ doen we niet. De ‘we’ die inderdaad geen belangstelling hebben, staan niet alleen. Geplande ‘royal wedding’ bustours zijn bij gebrek aan passagiers afgezegd, hoor ik.
Behalve die ene van Peter Lankhout waarvan Karin Alberts (met Mattijs van de Wiel uitverkoren voor deze prachtklus) een excursie volgt. Opmerkelijk veel mensen zijn erbij omdat ze de trip hebben gewonnen.

Beppen van Lucella Carasso met Hieke Jippes is altijd leuk – zelfs over het huwelijk. Ze stralen samen zoveel blijmoedige gretigheid uit dat ik bijna zélf belangstelling krijg voor het onderwerp.

Dat geldt niet voor de reageerders op het NOS-weblog en ook al niet voor de reagerende tweeps. Daarvoor hoeft het niet, dit huwelijk-gedoe.

U kunt reageren via onze website, of op Twitter via @nosradio1. We gebruiken uw reacties in het Radio 1 Journaal, vanavond tussen 16.30 en 18.30 uur.
Dat belooft op de website het Radio 1 Journaal.
Tenzij uw reactie niet naar wens is althans. Dan verzwijgen we die gewoon.
Dus dat gebeurt.

Lieve NOS: stop toch met die luisteraarsvragen. Ze voegen niets toe. Erger: ze wekken een illusie van ‘we hebben contact met mekaar’. Maar als de luisteraars niet schrijven zoals gewenst dan reageren jullie met ‘zak in de plomp’.
Bespaar zowel de luisteraars als jezelf die onzin.

De groene module in twee delen

0 comments

Geschreven op 28 april 2011 om 09:47 door Jeanne in Radio 1 Journaal

In 2015 moeten (van Europa) alle auto’s voor 95% te recyclen zijn.

ARN Recycling in Tiel kan dat nu al. Vanmiddag komt Atsma er rond lopen, vanochtend is Joris van de Kerkhof te gast. Hij zou, zegt hij “het liefst de hele dag tussen de paardebloemen rennen” maar krijgt geconfronteerd met een bak met wieldoppen de drang “erin te gaan stampen als een klein mannetje”.

Hij doet tik-tik-tik tegen buizen, laat ons stukjes van een (opgenomen) rondleiding horen: “De groene module bestaat uit twee delen”. En uiteraard een enthousiaste directeur. Die wil aansturen en een statement maken.

Aan de overkant van het water is een ander sloopbedrijf waar ze kritiek hebben op ARN. Die kritiek dropt de Filiaalhouder een uur later bij ARN zélf waar ze een verhaal hebben dat wel of niet goed is maar dat bij mij oor in en rap weer uit gaat.

Genieten is het van Joris-als-jongetje: “Toch wel leuk dat u dat kunt doen voor uw werk” (een ruit uit een auto slaan). En “gatverdamme!” wanneer hij (geloof ik) zijn hand in een bak viezigheid heeft geduwd. Nog wat groene buizen om klap-klap op te doen en “kuch-kuch” vanwege stof.
Dan mag de Filiaalhouder weer buitenspelen. Paardebloemen blazen: “Pff – daar gaan ze!”

Wat het enige moment was dat ik wat aan hem twijfelde want wie om tien voor half zeven bloemen blaast heeft dan geheid zingende vogeltjes op de achtergrond.
Oh well.

Genieten van Lucella Carasso

0 comments

Geschreven op 27 april 2011 om 18:30 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Tim Overdiek is in Londen.
Omdat de NOS denkt dat we geen se-con-de willen missen van HET huwelijk.
Pikant: Colette van Nunen bij de bussen met Nederlanders die vandaag richting Engeland gaan om te zwelgen in royalty. De belangstelling blijkt gering. Er zijn meer journalisten dan liefhebbers. En de man die zij voor de microfoon haalt zegt op de suggestieve vraag dat hij van zijn vrouw mee moet: “Zeker in het AD gelezen.” Want de paar Engelandreizigers worden gemolken en nog meer gemolken.

Intussen geniet ik van Lucella Carasso in haar eentje.
Serieuze gesprekken, vlotte gesprekken, moeilijke gesprekken, gezellige gesprekken, verhelderende gesprekken. Meepraten over voetbal (zou dat een eis zijn voor Radio 1 Journaal-presentatoren?).
Alles rap-rap elkaar opvolgend al heb ik de indruk dat een enkel gesprek vantevoren is opgenomen. Niet erg.

Twee uur fijne radio.
Scherp, snel, invoelend, aanvoelend, geestig.
Ik weet niet of ik 72 uur met haar opgesloten zou willen zitten maar haar vier dagen per week alleen de avond horen presenteren: dolgraag.

TomTom verkoopt onze gegevens aan de politie

0 comments

Geschreven op 27 april 2011 om 09:41 door Jeanne in Radio 1 Journaal

TomTom verkoopt onze gegevens aan de politie die zo weet waar we te hard rijden en daar zetten ze dan flitspalen neer. Het AD heeft het ontdekt en Marcel Oosten en Lara Rense leggen Taco Titulaer van TomTom het vuur na aan de schenen.
Leg het maar eens rustig uit, begint Marcel. Waarna Titulaer vertelt over ‘anoniem’ en ‘delen’ opdat ze zo beter de klanten (ons dus) kunnen informeren over waar we files kunnen verwachten op welk moment.

“Dat is *hartstikke fijn*” neemt Lara over. Maar TomTom verkoopt de informatie via derden aan de politie “zodat wij als gebruikers meewerken aan onze eigen pakkans en *dat is dan weer niet zo fijn*.”
Titulaer slaat een zijweg in over dat als zo blijkt dat ergens structureel te langzaam wordt gelegen de politie de weg kan aanpassen en als er structureel te hard wordt gereden ze bv (!) de snelheidlimiet daar kunnen verhogen.

LR: “Ik snap dat u dit recht wil praten, maar dan moet u het wel duidelijker vermelden in uw voorwaarden.” Daar blijkt nl iets vaags te staan over ‘doeleinden’. Maar we kúnnen als we aankoppelen om onze TomTom te updaten aanvinken dat we niet willen ‘delen’, zegt Titulaer.
MO: “Kunt u buiten die handel?” Eigenlijk niet.
MO: “Nou, hartelijk dank voor uw uitleg. We zullen eraan denken als we uw produkten gebruiken.”

Mooi staaltje draaiende woordvoerder tackelen met z’n tweeën.

Sfeer als saus

0 comments

Geschreven op 27 april 2011 om 09:15 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Aandacht voor een ‘vergeten ramp’.
Zeventig jaar geleden verging het Nederlandse koopvaardijschip de SS Slamat. Vandaag is een herdenking op initiatief van o.a. Frans Luidinga, zoon van de kapitein en toen zeven jaar.

Jessica van Spengen maakt een mooi interview. Ze plakt er een paar kwoots in van de enige (nu zwaar bejaarde) man die de ramp overleefde. Ook al prachtig.

Maar wat me stoort. De ‘sfeer’ die als een nare saus over het geheel is gegoten.
Sfeer in de vorm van een mondharmonica die een weemoedig zeemans(?)lied speelt.
Nadrukkelijk aanwezig in het begin, dan vervangen -vermoed ik- door gerinkel van kopjes. En dan op het eind: daar is-ie weer. Steeds harder. We sluiten ermee af.

‘Sfeer’. Hoor ik vaker in dit soort reportages.
Zeer zelden voegt het iets toe.

Echte sfeer is er zonder dat je het doorhebt.
Zodra je wordt afgeleid door de sturende geluiden, of het nou muziekjes zijn of iets anders, schiet de sfeer het doel voorbij.

Brand

0 comments

Geschreven op 25 april 2011 om 19:13 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Brand in een natuurgebied.
Niks erg, zeggen sommigen. Wel goed zelfs.
Een unieke manier om de vegetatie zich te laten vernieuwen.

Wat wel of niet waar kan zijn (of zowel wel als niet).
Maar als honderd hectare affikt in het Fochteloërveen gaat het niet alleen om de plantjes.
Er zijn bijzondere dieren. Die niet kunnen wegvluchten. Zoals de adder, de ringslang en de gladde slang. Die glibberen niet rap weg voor het vuur. Net zo min als het veenhooibeestje.
En dan heb ik het nog niet over de ‘gewone’ soorten als konijnen en hazen en eekhoorns.

De media zoemen in op de drie paren kraanvogels die hier en nergens anders in Nederland broeden.
Of beter: broedden. Want als hun nesten al niet in vlammen zijn opgegaan zullen ze die door alle rook en neergeplensde waterzakken en het ‘gedoe’ nu vast hebben verlaten, vermoedt boswachter Alje Zandt.

Joris van de Kerkhof praat ons bij. Over brandweerauto’s en helikopters en gierwagens en “mensen met slippers en korte broek en shirtjes zonder mouwen die toekijken”.
Tim Overdiek belt met de commandant van de helikopters, Roel Cuppes. Die hem o.a. vertelt dat de helikopters water binnensleuren uit waters die niet te diep mogen zijn (waarom niet?).

En ik weet dat ik een ongelooflijke softie ben mbt dieren maar dan denk ik: dat water.
Hoe groot is de kans dat daar net een moedereend met haar pullen op dobbert en dat er vissen in zwemmen net onder het oppervlak?
Hups! Opgeslokt in de rubberen zak en dan plens! gedumpt op de vuurzee.

Genieten van de overwinning en de presentator

0 comments

Geschreven op 25 april 2011 om 18:41 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Vanochtend is het ‘vrij’ voor de vaste duopresentatoren.
Zodat ik blij verrast ben dat Lucella Carasso vanmiddag wél het Radio 1 Journaal (mee)presenteert.

Het is even wachten op een echt Lucella-geprekje maar vlak voor het eind, daar is het dan.
Aan de lijn Michel Butter die de marathon van Utrecht heeft gewonnen. Waar zoveel over te doen was: dat ze het geld aan Nederlanders wouen geven om de Kenianen die alles plegen te winnen te weren.

“Hoe vond u het” vraagt Lucella Carasso.
Butter is blij. Z’n eerste marathon en meteen winnen. Maandenlange voorbereiding. Hard getraind.
“Er zat wel een Keniaan vlak achter u” houdt de presentator hem voor. Zou die het “hebben laten lopen” omdat-ie geen prijzengeld kreeg?
Heeft Butter misschien op 1 km voor de finish nog een deal met hem gemaakt. Iets als ‘samen delen’?

Lucella Carasso meent het niet en de winnaar weet dat ook wel maar het gaat nu soepel over op: “U bent sporteconoom. Wat vond u van de discussie over het prijzengeld?”
Niet mee bezig gehouden. Zegt Butter. Want een sportman móet egoïstisch zijn en alleen op zichzelf gericht en dit soort discussies zijn in de voorbereiding op z’n topprestatie ballast.

Dat accepteert Lucella Carasso. Maar (vriendelijk-zakelijk): nu is de wedstrijd voorbij – kan dit een impuls geven aan de Nederlandse atletiek?
Butter weigert een krimp te geven en dat vind ik dan zo leuk aan Lucella: het betreft hier niet een politicus die een oorlog is begonnen en die dus *vuur* aan de schenen *moet* – daarom laat ze het erbij.
En wenst de winnaar: “Geniet ervan en ook van dat mooie prijzengeld.”

Ik ben dol op Lucella Carasso.
En wie nu denkt: ja, dat zei je al een aantal keren.. deze presentator kan niet genoeg worden geprezen.

De verstoten weduwen van Vindravan

0 comments

Geschreven op 25 april 2011 om 09:57 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Tussen de oorlogen en de branden en de lammetjes en de konijnen (als plaag) en het gruwelijke leed dat de golfbanen met verlies draaien is er een juweeltje.

Wilma van der Maten bezoekt de Indiase tempelstad Vindravan. Een groep verstoten weduwen krijgt er onderdak. Twintigduizend zijn het er. De meesten op leeftijd. Een vrouw van 84 is helemaal vergroeid. Dertig jaar geleden verstoten na het overlijden van haar man. Geen contact meer met haar kinderen en kleinkinderen.
Vroeger, vertelt Wilma van der Maten, gooiden weduwen zich op de brandstapel. Dat mag niet meer dus (..) worden velen aan hun lot overgelaten. In de tempel – waar toeristen komen – moeten ze zingen. Acht uur zingen wordt beloond met nog geen tien Eurocent. Daarvan kun je geen eten kopen. Zodat de vrouwen na het zingen op straat moeten bedelen.

De correspondent treft een vrouw van 75 die niet in het woonoord woont maar op een half uur afstand bij de rivier. Ze slaapt daar op een zeiltje op de grond.
WvdM: “En wat ze me nu vertelt, ik kan het bijna niet met droge ogen navertellen…” De vrouw trouwde ooit uit liefde, haar kindje ging dood toen het vijf was, haar man stierf “en haar schoonfamilie wilde haar dus niet meer”. Wat moet er van haar worden als ze op een dag niet meer kan opstaan, wie zorgt dan voor haar.

Een aangrijpend verhaal. Mooi ‘verpakt’ ook.
Stemmen. Zingen. Straatgeluiden.
Verteld door een betrokken correspondent.
Doodzonde dat ze binnenkort de NOS gaat verlaten.

“No accidents today?”

0 comments

Geschreven op 23 april 2011 om 08:49 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Nog een vrolijk onderwerp.
Jeroen de Jager trekt Amsterdam in om zich te gaan ergeren.
Aan toeristen die een fiets huren en dan in groepjes rondtrekken, de regels niet kennen en soms niet eens kunnen fietsen.
“No accidents today?” vraagt hij suggestief aan een Italiaan. Nee. Maar wat fietsen die Nederlanders hard, zeg!
Ander groepje met orange bikes: “Did they explain the traffic?”
Jazeker! “Follow the way of the bike” (=fietspad).

De verslaggever loopt het Damrak af, van het Centraal Station naar de Dam.
“Spreekt u Nederlands?” Een Mexicaan, iemand uit Wales en dan: “U bent Amsterdammer!”
Wat vindt mevrouw van die toeristen met de cameratjes en de buidelzakjes.
Wel gezellig. Maar (Jeroen de Jager breekt haar het bekje enigszins open): ook wel “irritant”. Want? Dat fietsen! Ze snappen niet dat ze opzij moeten als je belt.

Is dat ál het leed? Neen.
Er staan ook nog overal in de stad campers.
“Denken Sie dass Sie hier stehen dürfen” vraagt de verslaggever die zijn talen goed blijkt te spreken. De Zwitser moet wel, legt die uit. Er was geen plaats op de camping.
Nu is het hier niet zo’n ramp, vindt Jeroen de Jager, maar ‘ze’ staan óveral in de stad. Op parkeerplaatsen. Zodat Amsterdammers hun auto niet meer kwijt kunnen.

Maar, wenst de lieverd de Zwitsers dan toch: “Viel Spass.”
Leuke reportage.

De integratie van de vlijmscherpe Japanse oester

0 comments

Geschreven op 23 april 2011 om 08:13 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Er is een hoop leed in de rest van de wereld maar het is Pasen en dus babbelt Bert van Slooten gezellig over het weer en waarschuwt ons voor de *vlijmscherpe* schelp van de Japanse oester. Wie op de Wadden de (koude) zee in stapt kan de voetjes lelijk bezeren.

We hebben de oester zelf in huis gehaald, vertelt Jan Boon van het NIOZ. ‘Onze’ platte oester deed het slecht door overbevissing en ziekte. Dus importeerden telers de Japanse oesters. Denkend dat ze niet tegen onze winters zouden kunnen en dus niet zouden ontsnappen. Maar ze braken wél uit en ze doen het goed.

BvSl: “Zijn ze gevaarlijk?” Ze filtreren het water en halen de algen eruit. Maar… ze verdringen geen inheemse soorten. Sterker: op hun oesterbanken vestigen de mosselen zich weer.
Bert van Slooten constateert: “Hij is geïntegreerd.”
Klopt. Hij is zelfs goed voor de biodiversiteit. Maar z’n schelp is inderdaad scherp en dat is “heel vervelend bij wadlopen en bij het surfen als je valt”. Wat te doen? “Goeie waterschoenen.”

“En nu,” kondigt de presentator aan, “de *hamvraag*: is-ie lekker.”
Boon: “Je moet ervan houden.”

Leuk, goed geïntegreerd diertje van de dag, deze Japanse oester.

Lachen naar de webcam

2 comments

Geschreven op 22 april 2011 om 08:06 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Aan de telefoon is oud-hoogleraar Jan Frijters.
Hij wees er ooit op dat de manier waarop hondengeleiders geurproeven uitvoeren vaak niet deugt. Het OM heeft nu besloten die proeven niet meer te hanteren als bewijsmateriaal.

Marcel Oosten vraagt Frijters om een reactie. En om uit te leggen waarom de proeven niet deugden.
De deskundige legt het uit. Het blijkt minder simpel dan 1+1=2 en al snel maant de presentator de man het korter te houden. Korter dan ‘zo zit het maar het is niet simpel’ lukt niet en Marcel Oosten gaat er veel ‘ja’s ingooien. En andere ‘nu is het wel genoeg ik wil afronden’-geluidjes.

Omdat de webcam aanstaat zien we dat hij daarbij zit te lachen.
Zit *uit* te lachen? Misschien lacht hij om de situatie dat hij het gesprek niet naar zijn hand kan zetten. Maar het lijkt op: lachen om die man die niet beknopt kan praten en zijn hints niet oppikt.

Lara Rense zit -ook al lachend- naar haar collega te kijken.
Wanneer die eindelijk het gesprek heeft beëindigd reageert ze nog steeds lachend: “Ja. Nou. Goed.”
Soms is die webcam niet zo’n goed idee.

De uitstraling van de maatschappelijke stage

0 comments

Geschreven op 21 april 2011 om 09:44 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Het (binnen)Filiaal van vandaag raakt bekneld tussen de ontslagen bij KPN en de vieze verpleeghuizen. Zo vervalt het ‘praten met leerlingen’ van half negen en gaat Joris van de Kerkhof na de stagemakelaar en de schooldirecteur meteen door naar de zorginstelling.
Onderwerp: de maatschappelijke stage die voor scholieren verplicht wordt. “Jij,” weet Marcel Oosten, “spreekt wel eens kinderen in die leeftijd.” Klopt. Een van de zonen van de Filiaalhouder die aan atletiek doet had -handig- bij zijn eigen vereniging een stage geregeld om kinderen te trainen (en krijgt daar nu voor betaald).

Maar de maatschappelijke stage is natuurlijk in een tehuis voor gehandicapten of bejaarden. Nuttig voor alle partijen, zegt de stagemakelaar. Omdat de bejaarden ontdekken dat de jongeren niet per se lanterfantend tuig zijn en de jongeren merken dat niet alle oudjes zitten te klagen en te zeuren.

De ideale Filiaalgast vindt Joris van de Kerkhof in mevrouw Mutsaers. Drieëneenhalf jaar in een rolstoel. Ze heeft tientallen pubers zien opbloeien, vertelt ze. Die binnenkwamen “als verlegen musjes” en vertrokken in tranen omdat ze langer hadden willen blijven. Wat ze dan niet doen want ze willen geld verdienen (cynische conclusie is van mij).
Wat de stagiairs voor haar betekenen? Koffie drinken, praatje maken, appeltje voor je schillen, ergens naartoe brengen. “Dingen die je zelf niet kunt.” En weer: praatje maken. Hebben ze daar meer tijd voor dan het gewone personeel? Niet per se. Want: “Ze komen om te leren.” Ze hebben taken. En sommigen doen daar lang over.

Aan het slot nog een mooie Filiaalgast. Scholier Alexander die koffie en thee rondbrengt.
“Boeiend?” vraagt Joris van de Kerkhof en “ja ik weet het maar ik geef ook extra hulp” interpreteert de jongen dat ‘boeiend’ als: “geen bal aan, toch?” Om dan te vertellen over hoe fijn het is iets extra’s voor mensen te doen en ze dan “in de ogen te kijken”.
Mevrouw Mutsaers heeft goede ervaringen met Alexander: “Hij straalt wat uit.”

Zo werd het Filiaal met de beperkte middelen kwa tijd toch nog mooi.

Brokkenmaker

0 comments

Geschreven op 21 april 2011 om 08:17 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Real Madrid heeft de Copa del Rey gewonnen.
Na de wedstrijd rijden de spelers op een bus door Madrid.
Juichen en dansen en showen met de beker.

Speler Sergio Ramos houdt de beker boven zijn hoofd: kijk ‘ns!!
En laat ‘m vervolgens uit z’n handen vallen.
Waarna de bus er overheen rijdt.
En de stewards niets anders rest dan de brokstukken bij elkaar te rapen.

Dit is nu al het leukste bericht van de dag.
Zie daar nog maar eens overheen te komen.

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.

Neem contact op met Jeanne
Reacties
- Ron: Helemaal eens Jeanne. Zat in de auto DIDD te luisteren en de rit kon me niet lang genoeg duren. Gruteke en Van...
- Anjo: Het is erg genoeg, zonder ons er de gehele middag mee lastig te vallen met één doorlopend journaal terwijl er...
- Anjo: Zo, dat is een gedeelde ergernis. Een 144 in een sloot, stel je voor komen ze met een zwanenlus blijkt het om...
- ruud: Mij is al geruime duidelijk dat men er bij dit soort gebeurtenissen het beste aan doet om slechts eenmaal per...
- Jeanne: Maar het wás een nieuwsitem – althans, zo was het bedoeld.
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar:

Radio

Jeanne

Reacties

Rubrieken

Zoeken