januari « 2011 « De Klooiende Koude Kalkoen

Living apart together

Geschreven op 31 januari 2011 om 18:28 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Ze zijn nu echt uit elkaar – Lucella Carasso en Tim Overdiek.
En volgens mij doet het ze beiden beter bloeien.

Lucella Carasso voert weer gesprekken zoals ze dat deed voordat ze een stoorzender had (zoals met de verzekeringmeneer) en Tim Overdiek lijkt relaxter dan toen er iemand zat mee te luisteren die elk moment kon ingrijpen.

Er is 1 moment dat ze samen optreden: het Mediaoverzicht.
Waarin ook de luisteraarsvraag is verwerkt die per dag oninteressanter wordt. Vandaag: waarom kijkt u *niet* naar Boer zoekt vrouw.
De antwoorden zijn voorspelbaar. Een reageerder heeft gezegd: ik kijk niet naar boeren in onderbroek.
En, Lucella, richt Tim Overdiek zich nu tot zijn mede-presentator: “Mis ik dat?”

Even houd ik mijn hart vast dat Lucella nu net als Tim nuffig zal zeggen: dáár kijk ik niet naar, hoor! (En de Milennium-trilogie lees ik óók al niet)
Maar ze zegt: nee, gisteren geen boer in onderbroek. “Maar wel 1 in een blote bast.”

Dit was de eerste goede uitzending in de avond sinds het Radio 1 Journaal ook daar aan duo-presentatie doet.
Getoetst aan mijn eigen idee van goede radio.
Getoetst aan de eigen hoge lat van de NOS is het natuurlijk niks nada niks.

Eindelijk begrepen worden

0 comments

Geschreven op 31 januari 2011 om 17:29 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Geweldig. Ik had het niet voor mogelijk gehouden.”
De dankbare opluchting vloeit uit de radio wanneer Janne Geraets van Jongens van Don Rua vertelt over zijn reactie op de brief van de Salesianen. Ze hebben een collectieve regeling voor de slachtoffers van seksueel misbruik toegezegd.
Geraets vertelt over ‘tranen in de ogen’ en ‘eindelijk begrepen worden’.

“Het is een vernietigende schuldbekentenis” stelt Tim Overdiek vast.
Die kant ervan lijkt Geraets niets te zeggen. Hij vertelt over eenzaam voelen, onbegrepen, vernederd. Ook door de cie-Deetman omdat die het “alleen wetenschappelijk heeft bekeken”.

Hoeveel geld zal het worden? “Geen benul” zegt Geraets. Maar: er staan bedragen voor.
TO: “Is de financiële regeling wel belangrijk?”
Toch wel. Omdat door het misbruik opleidingen niet zijn afgemaakt, banen niet zijn behouden.

Goed gesprek. Ruim de tijd voor genomen (meer dan vijf minuten) en de geïnterviewde laten vertellen wat hém bezig hield zonder te veel in hem te prikken.

To oehoe or not to oehoe

4 comments

Geschreven op 30 januari 2011 om 09:29 door Jeanne in Vroege Vogels

In Vroege Vogels een verder leuke column van Alma Huisken die melding maakt van een ransuil in haar omgeving.
Ze hoort ‘m roepen, zegt ze: “oehoe – oehoe”.

Oehoe?
Toen ik laatst in mijn tuin een ransuil zag, zocht ik direct zijn geluid op.
Dat blijkt *geen* oehoe te zijn.
Het is een zacht en heel ánder geluid.
Luister maar (onderaan de pagina).

Ik vind dat dom.
In een programma als Vroege Vogels.
Die columniste kan zich vergissen en denken dat elke uil ‘oehoe’ zegt en verder een eind weg fantaseren.
Maar op die redactie moet toen ze haar stukje inleverde toch iemand hebben gedacht: jamaar… zo *klinkt* een ransuil helemaal niet.

Menno Bentveld en de winter

0 comments

Geschreven op 30 januari 2011 om 08:58 door Jeanne in Vroege Vogels

Het vriest maar de wind zal draaien en dan wordt het weer warmer.
Dat vertelt de nieuwslezer.

Menno Bentveld vindt het jammer zegt hij.
Dat de vorst verdwijnt.
“Krabben wil ik.
En de stoep vegen voor oude mensjes in de straat.”

Oude mensjes in de straat.
Ik zie ze voor me. Gebogen langzaam voortschuifelend.
Met een stok. Of een rollator. In een winterjas van minstens twintig jaar geleden.

Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat Menno Bentveld het slecht bedoelt.
Maar het klinkt zo buiten-sluitend:
je hebt gewone mensen en oude mensjes.
Terwijl die laatsten dezelfde zijn als de eerste – alleen enkele tientallen jaren later.

“Do you have your strippenkaart with you?”

0 comments

Geschreven op 28 januari 2011 om 09:44 door Jeanne in Radio 1 Journaal

De Kamer wil dat Zuid-Holland wacht met het invoeren van de OV-chipkaart en dat de strippenkaart nog even geldig blijft.
Joris van de Kerkhof staat te kleumen op CS Den Haag en richt zich tot het volk. Wat vindt het ervan? Heeft het ‘een neefje’ dat de chipkaart kan hacken.
Kan-ie gehackt dan? Dát wist de goedlachse mevrouw niet met wie de Filiaalhouder om kwart over zes op de bus staat te wachten. Maar: “Eerlijk duurt het langst, hè”.
Een half jaar later een man: “Het is altijd die veranderingen. De ene keer is er wel een voordeel en de andere keer niet.” Andere man: “Wat is dat voor een ijsje?” JvdK: “Dat is een ijsje waar Radio 1 op staat.”

Ha! nog meer mensen: “Hebt u een strippenkaart bij u?” Huh? Of de Filiaalhouder Engels wil spreken. “Do you have your strippenkaart with you?”
Marcel Oosten: “Ga in de kiosk een Engels woordenboek kopen.”
Joris van de Kerkhof (een half uur later): “Je had het over mijn Engels, hè?”
MO: “Het was niet zo bedoeld.” Maar het is dus écht ‘strippenkaart’ of anders ‘strippen card’, zegt de Filiaalhouder. Net als er geen Engelse woorden (zouden) zijn voor karnemelk en hagelslag.
Dan op zoek naar zo’n strippenkaart/card en Bruna verkoopt ze niet meer en HTM sinds 1 januari al niet meer en AH schijnt ze wel te verkopen maar daar mogen ze niet met de pers praten.

Dat was het Filiaal met veel échte mensen die Joris hele fijne dagen en ook een fijn weekend toewensten en die hartelijk vanuit de bus naar hem zwaaiden.
Ik zwaai ook. Dág Joris! Ik heb geen enkel nieuw inzicht gehoord maar een Filiaal met jou is altijd een waar genoegen.

Sietse Bosgra: Jolande Sap heeft zich laten bedotten

16 comments

Geschreven op 28 januari 2011 om 08:34 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Er gaat een missie naar Kunduz omdat Jolande Sap zich heeft laten overtuigen door Mark Rutte.
Ze is optimistisch en positief, zegt ze. Ze heeft vertrouwen.
Tja.

Ineke van Gent stemt tegen.
Omdat ze niet optimistisch maar realistisch is.

In het Radio 1 Journaal Sietse Bosgra.
GL-prominent.
Jolande Sap heeft zich, zegt hij, “laten bedotten”. Ze is “naïef”. En mogelijk was ze niet bestand tegen “de druk van Mariko Peters”.

Lara Rense en Marcel Oosten laten Bosgra praten.
Wat een prima aanpak blijkt want de man heeft zo te horen zijn speech goed voorbereid. Hij verwijt de fractie dat die “zich heeft afgesplitst van de partij”. En: hij stapt uit de partij. Omdat die heeft “gekozen voor oorlog voeren” waar men voor vrede had moeten kiezen.
Eerst nog even naar het congres, daar zijn zegje doen en een motie van afkeuring steunen en dan zegt Bosgra zijn lidmaatschap op.

Op twitter, houdt niet-twitteraar Marcel Oosten Bosgra voor, “er is veel waardering voor haar moed”. Van Jolande Sap dus.
Bosgra: “Tachtig procent is tegen bij GroenLinks en dan kan er wel getwitterd worden maar daar schiet je niets mee op.”
Wijze woorden.

In mijn tijdlijn wordt overigens vooral gespeculeerd waar al die kiezers die GroenLinks nu de rug toekeren naartoe zullen gaan.

Lucella en Tim laten elkaar steeds meer los

1 comment

Geschreven op 27 januari 2011 om 18:16 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Gisteren viel me al op dat Lucella Carasso en Tim Overdiek gesprekken niet meer als duo aangaan.
Eén van de twee zet de toon, de ander valt in – of niet.

Vandaag is die lijn verder doorgetrokken.
De presentatoren voeren de gesprekken alleen.
Om en om.
Intussen checkt de ander de email of gaat koffie halen of bereidt zich voor op het eigen volgende onderwerp.

Vraag van de dag: ervaringen met de OV-chipkaart.
Nadat Tim Overdiek via twitter had opgeroepen: Phew, waar gaat de luisteraarsoproep voor @nosradio1 uit bestaan? Jullie een goed idee? #durftevragen
Er kwámen reacties. Niets om van je stoel te vallen maar vooruit. En de verrassing van de uitzending was natuurlijk dat iemand reageerde dat hij er geen probleem mee had en dat hij in Hongkong woonde. Leu-euk.

Dit was uitzending vier.
Als 1 ding duidelijk is, is dat vantevoren slecht is nagedacht over wat de vorm zou moeten zijn.
Ik vermoed dat is gedacht: Lara en Marcel zijn een succes-combi, zo gaan Lucella en Tim het ook doen.
Dan worden eerst een paar proefuitzendingen gemaakt maar blijkbaar is de echte wereld toch iets weerbarstiger.
Zodat deze presentatoren per uitzending verder uit elkaar worden gezet.

En om nog *even* de door de NOS zélf geafficheerde checklist erbij te halen:
*Nieuws met vaart in velerlei vorm en variatie!
*Live-verslaggeving: waar gebeurt het in binnen- en buitenland, in welke fractiekamer op het Binnenhof?
*The man /woman of the moment, wie willen/moeten we spreken vandaag?
*De oplettende burger die zich afvraagt: “ what’s in for me?
*3 verrassingen per uur, qua onderwerp of gast
*Authentieke sprekers: geen woordvoerders maar mensen die het nieuws van vandaag zelf aan den lijve ondervinden
*Luisteraars-input: wat weet of merkt u van het nieuws?
*The talk of the town, wat is het gesprek op internet, bij de koffie-automaat of op het schoolplein?
We hebben onszelf scherpe doelen opgelegd. Of het ons lukt?

Op de vrouw af gevraagd? Nee.
Jullie komen niet eens in de buurt.

Gewoon of niet zo gewoon ‘huisvrouw’

0 comments

Geschreven op 27 januari 2011 om 13:02 door Jeanne in Lunch!

In de Nieuwsquiz Sandra (39), huisvrouw.

Jurgen van den Berg: “Kun je dan zomaar weg?”
Ja.
“En de kinderen dan?”
Die zitten op school.
“En het stofzuigen?”
Dat stof ligt er morgen ook nog wel.

“Ga je dat afmaken of ga je later nog iets anders doen?”
Ja, als de kinderen groot zijn maar nu kan het niet.
“Wát dan?”
Dat weet ik niet, ik vind veel leuk.
“Je laat het dus op je afkomen? En voorlopig blijf je gewoon huisvrouw. Nou ja: gewoon.
Huisvrouw is één van de belangrijkste beroepen van de wereld denk ik.”

Of: hoe een verder erg leuke en echt niet-seksistische presentator zich lelijk in de penarie draaide en zich er onhandig weer uit probeerde te manoeuvreren.

Roer al een beetje om bij avonduitzending Radio 1 Journaal

0 comments

Geschreven op 26 januari 2011 om 18:35 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Het is dag drie in de duopresentatie.
Tim Overdiek raakt ernstig in verwarring wanneer hij iets moet aankondigen waarop hij niet had gerekend.
Kan gebeuren.

Wat me opvalt: we babbelen niet meer door elkaar (Lucella vraagt, Tim vraagt, Lucella stelt nóg een vraag en daar hebben we Tim ook weer).
De meeste gesprekken worden nu gevoerd door 1 presentator. Slechts af en toe springt de ander in/bij.

Ik hóór Lucella Carasso tot haar vertrouwde niveau stijgen.
Dat zijn de gesprekken waarvan ik geniet.

Het ‘we stellen een vraag en dan komt het *volk* met een reactie’ blijft plat slaan.
Enkele reacties via twitter, twee (genegeerde) via de website. Hoewel: dat kunnen er ook méér zijn geweest.
Die reacties worden immers gemodereerd. Zodat reacties die gisteren vóór vijf uur (vragen-aan-Hans-Laroes) niet alleen de uitzending niet bereiken. Ze verschijnen ook pas véél later op de site.
Leuk hoor: wees interactief maar wij werpen een muur op en knappe (of juist: heel domme?) jongen/meid die probeert om dan toch via de site met ons interactief te zijn.

Over de ‘drie verrassingen per uur’ heb ik het niet eens.
Dat vat ik samen met ‘gelul’.

Onder ‘onbeholpen’ kan nog vermeld: de fotootjes.
Toen de NOS die gruwelijke modernisering bedacht waarbij Catrien Straatman en Michiel Breedveld een jaar voor de leeuwen werden geworpen (en er daarna door verslonden) waren er hele foto-sessies. Met hun vieren, in combi’s van twee, apart. Zelfde stijl, zelfde soort foto’s.
Nu maakt de NOS er een rommeltje van.

En dan kondigt Lucella Carasso éindelijk weer met haar handelsmerk ‘dág!’ af en praat die knakker van de Avondspits dwars daar doorheen.
Grmpf.

Bos te koop

0 comments

Geschreven op 26 januari 2011 om 09:57 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Staatsbosbeheer moet van de regering gebieden verkopen die buiten de EHS liggen. Dat is niet nieuw maar de aanleiding voor het Filiaal is dat men in Groot-Brittannië nu ook zoiets wil doen.
Dus gaat Joris van de Kerkhof (stap-stap) op bezoek bij grootgrondbezitter Notten in het Huis te Maarn (“het is donker en nu al prachtig”) en loopt hij later (stap-stap) met boswachters door een bos in Baarn. En praat tenslotte (stap-stap) met een ondernemer.
Over kopen en verkopen van bossen en kappen van bomen en die te gelde maken.

Zoals we van de poëtische Filiaalhouder verwachten filosofeert hij over het licht van de maan en de opkomende zon en verdwijnende mist. Ook klaagt hij (in Baarn) over modder en nattigheid en het gezoem van de snelweg, vermijdt hij plassen en krijgt dan (au!) een tak in zijn gezicht.
Wanneer hij even stilvalt blijkt dat te zijn omdat “er een hond is en een andere hond en die zijn dingen aan het doen…” Terwijl weer een ándere hond “hevig blaffend” op hem toeloopt maar dan toch weer terug gaat naar het baasje. “Hé, Jack” spreekt hij dit exemplaar -een Jack Russell- toe.

Dat was de *sfeer* van het Filiaal en die kun je Joris van de Kerkhof (stap-stap) toevertrouwen. De inhoud vond ik wat eenzijdig. Alsof de verkoop van die gebieden zo’n goed idee is. Alsof particulieren er altijd even goed op zullen passen. Alsof dit nu eenmaal de feiten zijn en daar zetten we geen vraagtekens meer bij en stellen we geen moeilijke vragen meer over en laten we dus ook geen tegenstanders over aan het woord.

CDA zette écht via Amerika de PvdA onder druk over missie-Afghanistan

0 comments

Geschreven op 26 januari 2011 om 08:54 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Jaap de Hoop Scheffer aan de lijn over of ‘we’ wel of niet een nieuwe missie naar Afghanistan moeten sturen. Ja, vindt die. Wat weinig verrassend is.

Dan Lara Rense: “Dankzij Wikileaks hebben we een beeld gekregen van hoe internationaal gecommuniceerd is over de inzet in Afghanistan. Er werd op verzoek van ministers van het CDA druk uitgeoefend op ministers van de PvdA.
Denkt u dat nu op dezelfde manier druk wordt uitgeoefend?”
Heel vriendelijk. Niet prikkend. Niet: lul je daar maar eens uit.

De Hoop Scheffer: “De Amerikanen zullen met grote aandacht het debat volgen. Omdat Obama bevreesd is dat als Nederland Afghanistan de rug toekeert andere landen het voorbeeld zullen volgen.”
Lara Rense: “Mm. Mijn vraag was eigenlijk: zal op dezelfde manier gemasseerd worden als in de Wikileaks-documenten staat.”

De Hoop Scheffer is niet dom. Wát zal hij zeggen? Dat is niet gebeurd, dat zijn verhalen van de Amerikanen, die moeten iets verkeerd hebben begrepen?
Hij zegt: “Ik denk dat er zeker vanuit Washington gemasseerd wordt en dat is in het diplomatieke verkeer ook helemaal niet abnormaal.”

Bingo.
Luister zelf hoe handig Lara Rense het aanpakte.
Vanaf 5.30.

Na 12 minuten stond al 2-0 op het bord

0 comments

Geschreven op 26 januari 2011 om 07:20 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“6-0, hè? Gaat het weer een beetje?”
Lara Rense voelt mee met Bram Meurs, de aanvoerder van VV Noordwijk dat gisteren kansloos verloor van RKC Waalwijk. Ze hadden de kwartfinale van het bekervoetbal gehaald en ze wisten wel dat de profs uit Waalwijk “fysiek en tactisch” sterker waren maar ze hadden gehoopt dat zij door ze “mentaal” te overklassen voor een verrassing konden zorgen.
“Maar na 12 minuten stond al 2-0 op het bord.”
Bram Meurs klinkt in meerdere opzichten verslagen.

“Was het niveauverschil of onervarenheid” wil Marcel Oosten praktisch weten.
“Even gevloekt in de kleedkamer?” leeft Lara Rense, zelf voetbalster, mee.
MO: “Hebben de supporters toch een leuke avond gehad?”
Dat wel. En naderhand was heel Noordwijk uitgelopen en zat de dorpskroeg vol. Om ze te steunen.
“Ik hoor dat het verwerkingsproces al in volle gang is!” doet Marcel Oosten opgewekt.
“Ja…” zegt de voetballer. Erg opgewekt klinkt hij niet.

Leuk gesprekje.
Ook door de verschillende aanpak van de presentatoren. Marcel Oosten met de zakelijke insteek en het ‘kop op’ en Lara Rense met het ‘mee-balen’ en het ‘ach gossie’.

Da geh’ ich ins Maxim…

6 comments

Geschreven op 25 januari 2011 om 19:14 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Da geh’ ich ins Maxim…”
De wat brekelige maar nog steeds opmerkelijk toonvaste stem van de 107 jaar oude Johan Heesters.

Gisteren onverwacht optredend in theater De Flint in Amersfoort. Ter ere van het afscheid van directeur Erkelens. Die, vertelt hij aan Matthijs Holtrop, “een heerlijke avond” heeft gehad.
Dat ‘heerlijk’ geldt niet voor iedereen. Hein Kasbergen van het actiecomité ‘Heesters Raus’ (opgericht toen de man twee jaar geleden ook in De Flint optrad) vindt het maar niets. Zeker niet voor “de joodse gemeenschap”.
Waarna de verslaggever kwoot tegenover kwoot zet.

Erkelens over Heesters die te groot was voor Nederland (“net als Linda de Mol”) en in 1932 naar Wenen is gehaald en toen Hitler kwam “als ijdele opportunist” is blijven optreden.
Kasbergen over Heesters als een collaborateur die nu “als een mol onder de grond” zou moeten blijven.
“Ziekelijk gedrag” verwijt Kasbergen aan Erkelens omdat hij mensen pijn heeft gedaan. Geschoffeerd.
Ach, doet Erkelens. Hij als theaterdirecteur zoekt “de randjes op en achteraf zal de geschiedenis aangeven of ik me over het randje heb bewogen”.
Met Heesters “Das teure Vaterland!” het slot van ‘Maxim’ zingend eindigt de reportage.

Erg knap gemaakt. Citaat na citaat. Geen overdreven sentiment. Maar daarmee des te sterker.

(foto: Vera van Brakel)

Knappe hippe jongeren hebben “geen idee” maar zijn vóór bont

0 comments

Geschreven op 25 januari 2011 om 10:00 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Vijfentwintig “knappe, hippe jongeren” met bontjassen of bontsjaaltjes staan te demonstreren voor een gebouw waar een *fur free* modeshow wordt gehouden.
Ik zou zeggen: vijfentwintig? geen nieuws.

Maar Mattijs van de Wiel is er niet voor niets naar toe gestuurd dus horen we dom lachende meisjes die niet eens weten welk beest voor hun hippe outfitje het leven heeft gelaten. En als ze het wél weten (nerts) niet hoevéél. “Geen idee maar ik ben voor bont.”
De (mannelijke) woordvoerder ontkent dat hij er staat namens de pelsdierenlobby -zoals de verslaggever veronderstelt- en houdt een kulverhaal over de tijdgeest en zelfbewust zich niet de wet laten voorschrijven en hypocrisie: “Iedereen draagt leer en dat is bont zonder haartjes. Wij eten het dier niet alleen op maar dragen het ook en dat gaat veel langer mee dan alleen eten.” Eten we nertsen dan? Ik niet. En hij ook niet.

Nicole van Gemert van de Bont voor Dieren komt erbij.
Weet je wat, bedenkt Mattijs van de Wiel: de luisteraar mag het uitmaken.
Dus mogen ze alle twee drie argumenten bedenken voor en tegen.
Van Gemert: waarom dieren enkel doden voor bont, er zijn alternatieven, het is een luxeproduct, voor 1 kilo (pels)nerts is 4000 kilo vlees nodig, het is niet duurzaam want er worden veel chemicaliën voor gebruikt.
Joris Lam van ‘Baas in eigen Bont’: het gaat lang mee, het is wél duurzaam, we leven in een vrij land, het is een ontzettend mooi natuurproduct.

Waarna Mattijs van de Wiel de luisteraars nogmaals aanmoedigt zelf uit te maken waar we stáán.

Dat is objectief natuurlijk. Zoals de publieke omroep moet zijn. Geen partij kiezen.
Niet expliciet althans.

Zoeken naar verrassingen en urgentie (en de koffieautomaat)

8 comments

Geschreven op 24 januari 2011 om 19:03 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Het is zover.
De duopresentatie slaat nu ook toe in het Radio 1 Journaal in de avond.
Niet omdat Tim Overdiek na zijn afzien van het subhoofdredacteurschap toch *iets* te doen moet hebben maar, aldus de NOS op de website: “Die formule heeft de ochtendeditie meer vaart en urgentie gegeven. Zo’n slag willen we ook in de avond maken.”

Vaart
Wat mij betreft: ik had zonder gekund. Ik ben enorm fan van Lucella in d’r eentje. Maar -eerlijk- het valt niet tegen. Er zit duidelijk vaart in de uitzending. Waarbij de omstandigheden (aanslag op vliegveld Moskou, discussie in TK over Uruzgan) ook meewerken.
Samen interviewen is riskant: wie weet is de een net een mooi betoog aan het opbouwen terwijl de ander in een niet bedoeld gat duikt. Maar als dat al het geval was: het is niet storend dus zal het wel niet of is het handig over-praat.

Urgentie
Alleen haalt de NOS bij elke verandering een stommiteit uit en dat is: breed uitmeten wát er allemaal beter wordt. Met ‘urgentie’ (=dringende noodzaak) telkens als kernbegrip. Ooit alleen in een interne nota van toen nog Jan Mom die (zo gaan die dingen) direct op straat lag.
Toen bij de introductie van het duopresenteren met Michiel Breedveld en Catrien Straatman – en wat was dat een jaar jammerlijk wenen met de pet op. Toen opnieuw bij Lara Rense. En nu dus wéér.

Checklist
En liet de NOS het daar maar bij. Ze stelt zich nóg meer doelen. Dichter bij de luisteraar staan. Verleiden te blijven luisteren door meer variatie. Nadrukkelijk contact zoeken met de luisteraar: wat wilt u weten.
Lees ook de checklist met bv “drie verrassingen per uur, qua onderwerp of gast”.
“Geen woordvoerders maar mensen die het nieuws van vandaag zelf aan den lijve ondervinden.”
“The talk of the town, wat is het gesprek op internet, bij de koffieautomaat of op het schoolplein.”
NOS: “We hebben onszelf scherpe doelen opgelegd. Of het ons lukt?”

Antwoord: nee
Antwoord: nee. Dat lukt niet. In elk geval niet in deze eerste uitzending die jullie als paradepaardje hebben opgesteld en waarop jullie met persberichten en radiospotjes en internet-tamtam hebben gewezen.

Oproep
Op jullie oproep: wat houdt de luisteraar bezig?! kwam op het weblog 1 reactie.
Twitter gebruiken jullie (nog) niet echt.
Ik heb geen enkele verrassing gehoord laat staan drie per uur. Ik hoorde als gesprekspartners correspondenten en deskundigen – tenzij jullie doelen op Henk en Ingrid, sorry: Bep en Rob als verzamelaars van McDonald’s prullaria.
En the talk of the town is natuurlijk boer Richard en daar hoorde ik helemaal *niks* over.

Conclusie
Conclusie: de uitzending was leuk, snel, boeiend. De duopresentatie verliep vlot. Er was niets bij om je van je stoel te doen vallen. Maar dat was alleen maar erg omdat de NOS telkens als er iets verandert meent de lat voor zichzelf zo idioot hoog te moeten leggen.

O ja – toch 1 ding.
De avonduitzending moet worden afgesloten door Lucella Carasso. En niet zo’n beetje aarzelend met ‘da-hag’ maar met haar eigen ferme ‘dág!’
Omdat er 1 ding is dat niet mag veranderen.
Als jullie willen dat ik een warm and fuzzy feeling bij de avonduitzending houd.

Hele lieve Joris is terug

0 comments

Geschreven op 24 januari 2011 om 09:28 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Tis een hele lieve jongen, heel normaal.”
Lara Rense kondigt Joris van de Kerkhof aan. Hij is als Filiaalhouder terug na zijn schouderblessure en blijkt zó lief dat de woordvoerster van Rijkswaterstaat die hij netjes met ‘u’ aan spreekt hem vrolijk tot 2x toe “goeiemorgen Joris!” toeroept.

Het onderwerp: een proef met files. Matrixborden. Langzamer rijden. Wereldschokkend is het niet. Leuk bedacht is wel dat Joris zich steeds verplaatst door mee te liften met ook al vriendelijke automobilisten.
Hij doet een ‘neem mij mee’-oproep via de radio, de NOS doet een oproep via twitter maar ik vermoed dat hij het toch gewoon regelt door mensen bij benzinestations aan te spreken: Mag ik mee? Tot het volgende benzinestation, verder hoeft niet.

Zijn eerste vervoerder is niet erg spraakzaam maar ziet wel wat in de proef, de tweede (“een ervaren rijder”) rijdt “normaal met de verkeersstroom mee” en vindt de proef niks. Een vrouw ziet het weer wél zitten en heeft nooit problemen met ritsen omdat ze charmant glimacht “en dan laten ze je er wel tussen”.
JvdK: “Dus als iedereen nou gewoon vrouw wordt en een beetje vriendelijk lacht…?” Alleen al vriendelijk zijn voldoet, verzekert ze hem en als iemand bewijst hoe wáár dat is, is het de Filiaalhouder zelf.

Moeiteloos heen en weer vervoerd. Slechts 1x geweigerd door een haast-hebbende vrachtwagenchauffeur. Gezellige babbel met de studio.
Ook de luisteraars zijn blij dat hij terug is.
Deze “hele lieve jongen”.

“Hallo Henny, hoor je ons ook?”

3 comments

Geschreven op 23 januari 2011 om 10:12 door Jeanne in Vroege Vogels

Henny Radstaak zit voor de tuinvogeltelling in de tuin van Beleef de Winter.
Enthousiaste vogelkijkers aan zijn zijde, pen in de aanslag en tellen maar.
“Zitten jullie koffie te drinken?” stelt Lisa Wade een indringende vraag.
Stilte.
Menno Breedveld: “Hallo Henny, hoor je ons ook?
Nee, hij hoort ons niet.
“Hallo?”
Henny hoort ‘ons’ dan niet, wij horen Henny wel. We horen hem in de verte gesprekken houden alsof hij gewoon op de radio is wat hij niet écht is maar ook een beetje wel. Zodat ik me voel als een voyeur (maar dan met oren) want Henny weet niet dat er óver hem wordt gepraat en ook niet dat hij langzaam wordt overstemd door een stemmige viool.

Na negen uur: daar is opnieuw Henny Radstaak.
Nu officieel via de telefoon. Hij slaat zich er dapper doorheen al is het wel balen dat hij (leuk idee) een microfoon buiten had gehangen en ook het geluid daarvan bereikt ons nu niet.

Tien voor negen voor de laatste keer Henny Radstaak.
Nu *plenst* het ook nog eens in de tuin maar gelukkig is de telling hier al voorbij dus wordt -weer via de telefoon- opgesomd wat er is gezien.
Ik probeer mee te leven met een ‘kickmoment’ dat tegelijk een ‘frustratiemoment’ is.
Maar ik word alweer ernstig afgeleid door de techniek en het falen daarvan.
Arme Henny Radstaak.

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.

Neem contact op met Jeanne
Reacties
- Ron: Helemaal eens Jeanne. Zat in de auto DIDD te luisteren en de rit kon me niet lang genoeg duren. Gruteke en Van...
- Anjo: Het is erg genoeg, zonder ons er de gehele middag mee lastig te vallen met één doorlopend journaal terwijl er...
- Anjo: Zo, dat is een gedeelde ergernis. Een 144 in een sloot, stel je voor komen ze met een zwanenlus blijkt het om...
- ruud: Mij is al geruime duidelijk dat men er bij dit soort gebeurtenissen het beste aan doet om slechts eenmaal per...
- Jeanne: Maar het wás een nieuwsitem – althans, zo was het bedoeld.
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar:

Radio

Jeanne

Reacties

Rubrieken

Zoeken