De kalkoen is op de wieken.
Op 10-10-10 hoopt ze weer veilig te landen.
Tot die tijd wordt op haar huis gepast door een man die van wanten weet.
Op de wieken
Klink uit de Kamer
En dan gaat opeens Ab Klink uit de Kamer en babbelt Tessel Blok (die me steeds meer doet denken aan die buurvrouw op de verjaardag die zelf denkt dat ze intelligent is terwijl wij allen beter weten) lustig voort over iets anders.
Pas na een kwartier schakelt Villa VPRO over naar Margreeth Boer (NOS) en pas om half vijf duikt het Radio 1 Journaal olv Bert van Slooten echt in de kwestie. Twitter amuseert zich intussen met flauwe naamwoordgrappen en schiet in een kramp omdat nu #knetterrechts echt nadert.
“Ontzettend jammer” zegt Maxime Verhagen en “doodzonde” zegt Bleker en Margreeth Boer ziet “een teneergeslagen stemming”.
Hoe-nu-verder overheerst: wat gaan Ferrier en Koppejan doen (onbekend) en wat als die blijven dwarsliggen en de opvolger van Klink is een rechts typje en Bert van Slooten meent dat je “wiskunde A en B” moet hebben om de becijfering nog te kunnen volgen.
Wat hem op een weinig elegante/collegiale correctie door Hans Andringa komt te staan. Het is gewoon twee hier er af en twee daar (SGP) erbij en dan kom je op 76 dus: “lagere school”.
Volgt nog wat speculeren. Zou Wilders nu wél met Maxime willen? Das de vraag.
Wat gaat de koningin doen? Weten we niet.
Er zijn momenten dat de politiek minder interessant is wanneer ik op vakantie ga.
Gezellig keuvelen over sport en entertainment en ietsje politiek
Govert van Brakel is terug op de radio.
NOS-Nieuwslezer Onno Duyvené de Wit kondigt het aan en de fans van destijds Govert van Brakel in het Radio 1 Journaal en Studio Sport zitten op de puntjes van hun stoelen.
“Praat vooral met ons mee via ons antwoordapparaat” nodigt de presentator ons direct al uit. En: laat een redactie achter op onze website. (Aan twitter doet Max blijkbaar niet)
Robert ten Brink is de eerste Perstribune-gast. Beetje babbel-babbel waarbij ik denk: hoor ik dat nou goed, klinkt Govert van Brakel wat onzeker? Dan iets over nieuwe stemmen op de radio en Prem die een jaar lang elke dinsdag Rob de Nijs gaat bellen. “Dag meneer Rob” is -voor mij- een omslagpunt: vlot-lopend, leuk gesprek.
Ook geslaagd: de verslaggever die knip-en-plakwerk over de tv heeft gemaakt en Govert van Brakel in gesprek een RTL parlementair verslaggever over ‘de deur’ en hoe het voelt als Heet nieuws te brengen dat de kroketten zijn gearriveerd.
Een vraag op het antwoordapparaat: hoe werd de mol in (het filmpje in) Zomergasten gefilmd. En: wat vond Karin Kraaykamp van de omroepers (tv-experiment). Eerst vindt ze niets, want: andere tijd. Dan gaat Govert van Brakel over op liefdevol vleien over haar bekende stem en “dat vind ik lief van je!” roept ze uit en komt toch met wat meninkjes.
Het tweede uur is meer sport en of het nou komt omdát het het tweede uur is of omdat sport hem beter ligt om gezellig over te keuvelen, maar nu lijkt de presentator goed op stoom te komen. Met Maurits Hendriks van NOC*NSF en in gesprek met een wat tegenstribbelende vader Huntelaar over de aflopende carrière van zijn zoon (wat die niet gezegd wil hebben).
Ik vind het lastig zo’n eerste aflevering goed te beoordelen omdat me niet duidelijk is wat het programma beoogt en ik daaraan dus niet kan afmeten of het dat gestelde doel benadert.
Moet het vooral gezellig zijn of mag het onze hersentjes ook een beetje uitdagen?
Ik wil namelijk graag worden uitgedaagd.
Maar gezellig praten kan ook onderhoudend zijn als dat door Govert van Brakel gebeurt.
[Erg leuk: Govert van Brakel reageert op élke reactie in het MAX-gastenboek]
Van democratische spreeuwen via de kredietcrisis naar besmettelijk zijn
Henny Radstaak gaat met massapsycholoog Jaap van Ginneken naar Artis. Om van de dieren te leren over onszelf.
Die legt uit hoe spreeuwen aan het eind van de zomer samenklusteren, proefvliegen, jongen trainen en dan naar de Middellandse Zee vliegen waar ze moeten besluiten of en zo ja wanneer ze de oversteek zullen wagen. De beslissing wordt democratisch genomen. Waarbij de wortel van het aantal individuen (HR: “aha…”) de doorslag geeft. De wortel, legt Van Ginniken behulpvaardig uit aan wie bij wiskunde niet zo goed heeft opgelet, is bij 1000 het aantal 33.
Henny Radstaak: “Een managementteam.” Ook. Maar denk verder aan Leninisten en Jezuïeten: “Een kleine elite voor ons winnen en zo het hele land overnemen.”
Dan de apen. De makaken. Met een topaap die zich op de borst slaat.
Kennen wij ook.
Op naar de buffels. “Als je dicht bij het midden van de groep blijft, is de kans dat een roofdier je pakt een stuk kleiner dan aan de rand.” Van Ginniken legt een link naar de kredietcrisis waar iedereen in het midden elkaar napraatte en alleen een paar zwarte schapen aan de zijkant zeiden: jongens, pas op.
Hier gaat de vergelijking denk ik mank aangezien het juist de zwarte schapen waren die het bij het rechte eind hadden.
Maar we stomen door naar de virussen, “de simpelste en meest succesvolle vorm van leven” waarvan we (als bedrijfsleven) kunnen leren “besmettelijk te zijn in onze communicatie” omdat besmettelijke verhalen (door)vertellen beter werkt dan advertenties “toeteren”. Splitsen en vermenigvuldigen, daar gaat het om.
Tien minuten zijn voorbij en ik zit te aarzelen tussen ‘wat interessant’ en ‘jamaar’ en eigenlijk alles door elkaar en daartussen.
Dat is positief bedoeld, zet ik er voor de zekerheid maar even bij.
Geklapte informatie doet presentator sprankelen
Er staat nog geen webcam op de presentatoren van het Radio1Journaal maar ik *zie* Bert van Slooten een gat in de lucht springen wanneer tijdens zijn uitzending doorkomt dat de informatie is geklapt. Want het zal je maar gebeuren: drie weken om vier uur opstaan voor een ochtenduitzending waarbij de gesprekken in diep geheim voortkabbelen, terugverbannen worden naar de vrijdagmiddag en zaterdagochtend en yes! Uitgerekend dán is er actie.
Om zes uur persconferentie. Rutte had dóórgewild. Hij vond het CDA “stabiel genoeg”. Wilders niet. Want de drie twijfelende CDA-ers vertikten het een verklaring te tekenen dat ze zich zouden neerleggen bij de beslissing van het congres en anders op te stappen.
Kon helemaal niet! zegt later een duidelijk aangeslagen Maxime Verhagen. Kamerleden zijn gekozen zonder last of ruggespraak (deskundige twitteraars corrigeren hem: ‘ruggespraak’ is in 1984 uit de Grondwet geschrapt, alleen de ‘last’ is gebleven).
“Ik heb 72 uur met mijn fractie overlegd om dit succesvol te kunnen afronden” zegt Verhagen tot twee maal toe. Is hij *mentaal in staat weer met de PvdA te gaan praten*? Eerst maar eens de volgende stap afwachten, zegt de CDA-onderhandelaar. Dus eindverslag Opstelten en dan de Koningin.
De allerlaatste Standpunt Café is intussen geschrapt (sorry, Frank DuMosch, politiek gaat voor). Ook Kunststof sneuvelt en Bert van Slooten praat met Job Cohen en -in de studio- Frans Weisglas en Jan Terlouw en weer aan de telefoon Alexander Pechtold.
En nu? Rutte wil zelf een regeerakkoord schrijven. Cohen wil meedoen. Wat Rutte nog niet weet (tenzij hij Radio 1 aan had).
Een prima, flitsende, spetterende uitzending.
Transseksueel wil nieuwe bul
Een man die nog vrouw was toen hij in 2001 als politicoloog met specialisatie vrouwenstudies afstudeerde aan de UvA gaat naar de commissie Gelijke Behandeling omdat de universiteit weigert hem een nieuwe bul te verstrekken – nu op zijn mannennaam.
Hij heeft die, zegt hij, nodig omdat hij nu in Amerika woont en daar is het gebruikelijk je diploma aan de muur te hangen om te bewijzen dat je echt gestudeerd hebt en ook bij sollicitaties.
“Werkgevers snappen het niet?” veronderstelt Bert van Slooten.
Ze discrimineren. “U hoort niet meer van ons” zeggen ze wanneer hij het vertelt – wat me nogal een uitspraak lijkt maar de presentator slaat er niet op aan.
De universiteit zegt dat ze nooit nieuwe diploma’s uitgeven aan dezelfde persoon omdat de wet dat niet toestaat. Maar: “Mijn recht op privacy weegt zwaarder dan de papierwinkel van de UvA” zegt de klager waarop iets valt af te dingen maar Bert van Slooten gaat verder met de vraag of hij niet beter een rechtszaak had kunnen aanspannen.
Nee, vindt de man. Waarop de presentator ook al niet verder ingaat.
Hoe zit het met zijn andere documenten. Paspoort bv. Hij heeft een Duits paspoort en daarin is hij man maar hij moest aantonen dat hij *gesteriliseerd* (?) was en dat kwam door de zware eisen van de Nederlandse overheid. Huh? Duits paspoort, eisen Nederlandse overheid??
En andere documenten, vraagt Bert van Slooten. Daarmee geen probleem.
BvSl: “Dankuwelvoorhetgesprek.”
Zodat ik me nu óók nog afvraag: wanneer dient dit voor die commissie, wanneer is een uitspraak te verwachten, welk (rechts)gevolg die kan hebben.
Prima politieke presentator, Bert van Slooten. Maar deze kwestie ging hem duidelijk niet aan het hart.
Pastoor Paul niet langer ontworteld
“Ik word bijna katholiek!” roept Elsbeth Gruteke uit aan het slot van een ontzettend leuk gesprek met pastoor Paul (Vlaar). De 39-jarige, jonger ogende, pastoor mag over twee weken weer een mis leiden. Hij heeft er zin in, hij voelde zich de afgelopen maanden “ontworteld” en hij neemt zich voor zich beter te houden aan de regels: “Als we een evenementje hebben, doen we geen eucharistieviering.”
Geen kruimeltje meel in de mond heeft de pastoor wanneer hij vertelt over zijn contacten met de bisschop, over de Nuntius die zich ermee bemoeide, over hoe hij zich “met de ziel onder de arm” voelde toen hij de eerste dagen rondliep in de abdij van Egmond: een contemplatieve orde. Pas toen ze gingen scrabbelen en hij het woord ‘oranje’ wilde leggen bleek humor zijn redding te zijn. 
Op de bisschop was pastoor Paul boos. Zeker in het begin. Nu misschien minder. Althans, hij ziet in dat hij inderdaad op een rand balanceerde omdat hij al een paar keer eerder op het matje was geroepen en was dóórgegaan. Wel klinkt hij nog steeds woest omdat ze hem verboden de uitvaart te doen van een vrouw die hij had begeleid. En toen mocht het tenslotte wél maar was het te laat voor hem om het knopje nog om te zetten.
Wat een geweldige man. Zo eerlijk. Zo open. Zo spontaan. Zo inspirerend.
Op zijn dertigste tot priester gewijd, bewuste keuze, ook voor het celibaat. Want het priesterschap “dat is helemaal m’n leven, helemaal m’n ding”.
Wat een heerlijk gesprek.
Ik kan me helemaal voorstellen dat de kerk in Obdam elke zondag bomvol zit.
Traditioneel Maxime Verhagen en de dichtgesmeerde scheur
“Is dat traditioneel Maxime Verhagen?”
Peter Blok stelt de CDA-onderhandelaar een gewetensvraag.
MV: “Eruit komen?”
PB: “Scoren en je zin krijgen.”
MV: “Als politicus en als minister ben je niet aan het werk om te mislukken.”
Het Radio 1 Journaal blikt terug en vooruit.
Over Ab Klink die opeens uit twee personen blijkt te bestaan (een onderhandelaar die niks in de PVV ziet, een Kamerlid dat het resultaat wil afwachten). Over Donner die (zegt Jan Vis): “als een stukadoor de scheur heeft dichtgesmeerd” maar die scheur zit er nog steeds en zal tzt weer zichtbaar worden.
“De brief ligt er” houdt Lara Rense de opgewekt klinkende Hans Wiegel voor.
“Je moet nooit dat soort brieven schrijven” vindt de VVD-prominent. Je moet zoiets met niemand bespreken, je moet “er niet eens met je hónd over praten”.
“Wat moet Rutte nu doen, wat moet hij vragen aan Verhagen” wil Marcel Oosten weten.
Mwah. Ze moeten “gewoon die dossiers pakken en zeggen: waar waren we ook alweer gebleven”.
Joris van de Kerkhof is ook vandaag naar de achterban gestuurd.
Eerst CDA-fractievoorzitter Heerlen Charles Claessens, dan wat zinloos gevoxpop en ook nog Gerd Leers (“ik ben niet die Chinees met zes bordjes in de lucht”). Het gevoel van de mensen wil hij wel verwoorden. Die snáppen het niet. Ze denken dat het gaat om een machtsspel. Wat het, zegt Leers, niet is. En Wilders moet je erbij betrekken om te voorkomen dat hij straks nóg groter wordt.
Tenslotte de nu al mooiste kwoot van de dag:
“De splijtzwam bij het CDA is even in de ijskast gezet”- Lara Rense.
Geef door aan Maxime, dat hij het afmaakt
‘Klink wil stoppen’ (met onderhandelen) was gisteren het nieuws waarna we allen met bonzende hartjes wachtten tot er uit de fractiekamer van het CDA rook zou komen – in welke kleur dan ook. Vanochtend zie ik op het NOS-Journaal hoe Bleeker om middernacht de pers te woord staat: de man wordt per dag 2 jaar ouder en dan te bedenken dat hij vanmiddag opnieuw met de fractie moet vergaderen.
Het Radio 1 Journaal belt zich gek maar geen CDA-er wil iets zeggen. Behalve Annie Schreijer-Pierik die met Joris van de Kerkhof haar *gevoel* deelt. Het gevoel dat Klink vanaf het begin met tegenzin meedeed. Het gevoel dat Klink nu zit na te denken. Het gevoel dat Rutte “misschien gisteren al” met Cohen heeft gepraat. Want “de bv Nederland moet geregeerd” en als je zo’n partner hebt als het huidige (gespleten) CDA kijk je om je heen naar een ander.
Zelf vindt Annie Schreijer dat nu A is gezegd (we praten met de PVV), er ook B moet gezegd (uit-onderhandelen). Zij is niet de enige die er zo over denkt: dit weekend was ze op het verjaardagsfeest van de buurvrouw. Dier moeder zei: “Geef door aan Maxime, dat hij het afmaakt.”
In de studio sluit Wilma Borgman niet uit dat Maxime Verhagen (“mijn schouders zijn nogal pijnlijk” vraag: zware last?! Nee: “versleten nekwervels”) toch nog met een “bezweringsformule” komt. Lukt dat niet, dan is ze eens met Gerrit Voerman (DNPP) dat de verliezer dan moet opstappen. En dán? Rutte kan ook geen kant meer op, die heeft gezegd: dit is de optie, en anders niet.
Heerlijke tijden voor de journalistiek. Ik hóór de meisjes en de jongens van de NOS opbloeien. Hoe het met het land verder moet? Daarover filosoferen de rest van de dag alle volgende Radio1-programmamakers.