De Klooiende Koude Kalkoen

Erupties wanneer een vrouw cold turkey gaat

Hopen op pirouettes

Geschreven op 31 juli 2010 om 09:18 door Jeanne in Radio 1 Journaal |TROS Kamerbreed |Tros Nieuwsshow

Natuurlijk is het briesen geblazen om het onzalige plan van VVD en CDA met gedoogsteun van Wilders, maar het is een zegen voor de parlementaire journalistiek. Eindelijk gebeurt er weer iets, eindelijk willen politici iets zeggen, eindelijk kan er geanalyseerd en becommentarieerd worden op basis van feiten ipv gissingen.
Wát betekent accepteren vs respecteren? Wat betekent het als Lubbers zegt dat hij dit idee “een beetje apart” vindt en wat bedoelt hij met “ik ga er goed over nadenken”?

Bert van Slooten, net terug van vakantie, zit als R1J-presentator opgewekt te spartelen als het visje in het politieke water dat hij is. Margreeth Boer treft het dat zij als parlementair verslaggever als eerste mag duiden. André Krouwel heeft nu zonder kieskompas ook weer eens een *finest hour*.
CDA-prominent Tineke Lodders (“we weten van de PVV niet veel meer dan dat ze buitengewoon zware dingen zeggen”) klinkt duidelijk niet enthousiast. Maar ze legt uit dat wie er de hoop op vestigt dat het CDA-congres de fractie zal terugfluiten, bedrogen zal uitkomen. Zo werkt dat in haar partij niet.

Het was leuk kletsen en fragmenten van gisteren beluisteren in het Radio 1 Journaal maar het is Kees Boonman van TROS Kamerbreed die in de TROS Nieuwsshow de fraaiste punten op de i’s zet. Eerst wat gezellige achterklap: al die linkse coryfeeën die in de hoop dat ze geroepen zouden worden huisjes hebben gehuurd rond Noordwijk. Noord-Frankrijk was het verst dat ze weg durfden, dan ben je nog net in twee uur terug.
“Ik denk dat bij sommige CDA-kandidaten dit weekend taart wordt geschept” zegt Boonman. Want: al die ministersposten die ze mogen vullen. En: al die mensen lager op de lijst die nu misschien toch nog in de Kamer komen.
Lubbers? Iedereen verwacht van hem nog “pirouettes” oppert Victor de Coninck. Boonman: “Als die iets een beetje raar vindt, vindt hij het heel erg raar.” Voor Verhagen ziet de analyticus donkere wolken. Want tot nu toe kon hij zich als minister in het buitenland distantiëren van Wilders, maar dat zal nu niet meer lukken.

Over hoe-het-zo-heeft-kunnen-gebeuren? Lubbers heeft het een en ander onderschat. Nl: “de slimheid van Wilders, de sluwheid van Verhagen, de hekel van Verhagen aan de PvdA en de eagerness van Mark Rutte om premier te worden”.

RadioRoute neemt afscheid van Zuid-Holland

Geschreven op 30 juli 2010 om 18:56 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Joris van de Kerkhof is weer thuis. “In zijn geliefde Brabant” (Lucella Carasso).
LC: “Hoe vond je Zuid-Holland?”
JvdK: “Viel best mee.” Heel veel groen, zag de RadioRouter van week 2. Klopt. Maar de A4 door Midden Delfland zat ook niet in zijn RR-pakket. Wat de verslaggever niet valt aan te rekenen. Het is de NOS-redactie die een keuze maakt uit wat in een streek “de mensen bezig houdt”. Maar raar is het wel.

De laatste twee reportages.
Lopen door Gorinchem en praten over gedichten en dat je die aan de muur kunt bevestigen en er een wandeling van maken. Waar doet me dat nou aan denken? O ja, aan een hoofdstuk uit ‘Bossche Bollen’. Over De Stichting Poëzie op Straat die in Den Bosch zo’n wandeling verzorgde die Joris van de Kerkhof in zijn boek over die stad beschreef.

Tenslotte het beloofde kerkhof. Met een gesprekspartner die vrijwel niet is te verstaan.
Leen van der Walle heet hij. Zijn zoon Hendrik Gerardus is hier in 1969 begraven. Amper zes. Verkeersongeluk. “Veilig bij Jezus” staat op de grafsteen.
Van der Walle had mondkanker, legt Joris van de Kerkhof uit. Hij vangt het moeizaam praten van de man op door hem de teksten bijna letterlijk ‘in de mond’ te leggen.

Het probleem: grondwater dat te hoog is gestegen. Zodat er op de begraafplaats niet meer kan worden begraven. Terwijl Van der Walle en zijn vrouw bij hun zoon begraven hadden willen worden. Maar: “Als je begraven wordt lig je in het water, er komen mensenresten boven met nog vlees eraan, omdat het in het water niet vergaat.”

Ik ben ambivalent over dit soort interviews. Ze geven me een ongemakkelijk gevoel. Omdat de vorm (moeizaam spreken) het me moeilijk maakt de tekst tot me te nemen – en niet alleen kwa ‘horen’. Ik zit al snel vooral te luisteren hoe de verslaggever probeert er iets van te maken.
Je kunt ook denken: extra authentiek.

Ik weet het eerlijk niet.
Wat ik wel weet (slap bruggetje) is dat ik enorm heb genoten van deze week RadioRoute-met-Joris-van-de-Kerkhof. De volgende twee RadioRouters zullen er nog een giga-kluif aan hebben zijn prestaties zelfs maar te evenaren.
Zegt @jeanne tegen @nos.

Filosofische RadioRouter in de dorpspolitiek

Geschreven op 30 juli 2010 om 09:46 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Ieder begin moet ergens beginnen.”
Joris van de Kerkhof zegt het en is dan blij verrast omdat het, vindt hij, “filosofisch” klinkt.
Presentator Marcel Oosten lijkt niet onder de indruk. Hem valt vooral op dat hij vanochtend in de RadioRoute “alleen maar klagende mensen” hoort.
Plaats: Hardinxveld-Giessendam met net geen 18.000 inwoners. De onderwerpen, kondigt Joris van de Kerkhof aan: vriendjespolitiek, problemen met het kerkhof, geluidsoverlast Betuwelijn. “Maar dat moeten ze dan natuurlijk ook nog allemaal gaan *zeggen*.” Want dat is het leuke van radio: dat wéét je niet vantevoren.

Henk de Vree, raadslid van de Transparante Partij voor Algemeen Belang, wil niet breed uitpakken over politieke spelletjes maar zegt wel dat zijn partij niet serieus wordt genomen (en daarom buiten het college is gehouden).
Waar nodig voert Joris van de Kerkhof hem een beetje. Wanneer De Vree bv zegt dat er “door weinig regie van de kant van de gemeente” geen multifunctioneel centrum komt, oppert de RadioRouter: “Volgens mij hebt u wel ideeën waarom het wordt tegengehouden door het christelijk college” en “Hebt u het idee dat ze hun christelijke ideeën laten prevaleren boven het belang van het dorp”.
Raadsleden van TAB worden door collega’s van andere partijen op een niet-leuke manier aangesproken op hun TAB-zijn, vertelt De Vree nog. JvdK: “In de raadsvergadering?” Nee: “Op parkeerplaatsen, ‘s avonds in het donker.” JvdK: “Dat roept hele rare associaties op, hoor.”

Ook nog even langs bij de actiegroep Stapvoets Rijden van Goederentreinen (tegen de Betuwelijn) en tenslotte de wat afgemeten SGP-wethouder Boerman. Die ontkent dat er niet naar TAB wordt geluisterd en weerspreekt dat ze ondanks hun 5 zetels (=1/3 van de stemmen) buiten het college zijn gezet: “Ze hebben zelf wegen afgesloten die wij open wilden houden.”

Het kwam er dus uit. Soms met wat hulp van de verslaggever.
Alleen dat kerkhof (nog?) niet. Terwijl TAB zich daarvan juist zoveel had voorgesteld.

@prins @nos

Geschreven op 29 juli 2010 om 18:38 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Kunt u mij de weg naar Lammetjeswiel vertellen?”
Joris van de Kerkhof schiet een willekeurige ‘meneer’ aan die er toevallig vroeger naast woonde en die -nu wordt het al minder toevallig- wethouder Jeugd en cultuur is in Alblasserdam.
Het gaat over blauwalg in deze “geweldige speelplaats voor de kinderen” waar alleen *op eigen risico* mag worden gezwommen wat vier, nee: vijf! ganzen doen. “Ah…” de RadioRouter klinkt vertederd, “ze komen naar ons toe…”.
Wordt het nog wat met het zwemwater? De provincie doet een proef bij Delft. Een bubbelbad. Om het water in beweging te krijgen.

@prins
De molens van Kinderdijk. Het ging er al over en deze repo begint wat voorspelbaar (vind ik): gemaal, muziek, filmpje, stem, ouderwets, “strijd tegen het water”.
De man die erover gaat heeft dromen. Groter en mooier moet het.
JvdK: “Een experience!” Precies.
Ze lopen een deur uit. “Tis echt waar, hè, niet alleen een plaatje uit het verleden – die molens, die staan er écht.” Ze staan er en ervoor betalen zou leuk zijn maar of dat haalbaar is (babbel, praat).

Wat in elk geval leuk zou zijn: als Willem-Alexander een filmpje insprak.
Doe een oproep! bedenkt de RadioRouter. Dus: “prins, als u luistert….” begint de man. “We zouden heel blij zijn als u uw stem…” … 500.000 bezoekers per jaar… uitleggen wat wij in Nederland met molens gedaan… watermanagement.
Svp mailen aan info@molenskinderdijk.nl

Zullen wij mailen aan info@nos.nl dat we Joris van de Kerkhof gewoon-geweldig vinden? Simply the best, absolutely fabulous en nog zo wat.

Afscheid van Michiel Gouman

Geschreven op 29 juli 2010 om 12:17 door Jeanne in DIDD

Michiel Gouman stopt met Dit Is De Dag.
Negen maanden mocht hij met Tijs van den Brink het programma presenteren (na het de laan uitsturen van Arie Boomsma). Nu gaat DIDD naar de middag en Tijs (die dreigde met weggaan) blijft en presenteert verder met Elsbeth Gruteke.
Michiel wordt bedankt voor bewezen diensten. Volgens zijn twitter gaat hij wel ‘iets’ doen, maar kan/wil hij nog niet zeggen wát.

De laatste uitzending van Michiel Gouman, die van vanochtend, was een van de betere. Met – had ik de indruk – een wat grotere rol voor deze duopresentator dan vaak bij andere gelegenheden. Hij was prima op dreef. Tijs van den Brink ook. Sámen waren ze prima op dreef.

Heeft hij de negen maanden leuk gevonden, vraagt Tijs van den Brink hem ten afscheid.
Dat heeft hij. De samenwerking was ook geslaagd en: “Jij werd met mij nóg leuker.”
Verder nog iets? Het was Michiel Gouman opgevallen dat nooit iemand op de redactie “chagrijnig” het werk deed.

Waarna Jurgen van den Berg binnenkomt en vertelt wat die gaat doen in Lunch! en dan zegt Tijs: “Michiel…” waarna die voor het allerlaatst het programma mag afkondigen en het NOS-journaal áán (kondigen, dus).
Dat was het dan. Beetje domperig.

Floepende eenden en dobberende bootjes

Geschreven op 29 juli 2010 om 09:30 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Een eend waggelt over de dijk met vier kindereendjes, het waggelt prachtig en dan floep! Door het gras het water in.”
Dat moet dierenvriend Joris van de Kerkhof zijn die in de RadioRoute de economische problemen en mogelijkheden van Alblasserdam voor ons neerzet. Daarbij geholpen (minder poëtisch) door wethouder Peter Verheij (SGP) met het bruggetje dat het buiten grijs is naar “is het ook grijs financieel gezien”.
Na een bestuurscrisis (in 2007) zijn er, vertelt de wethouder “stevige stappen gezet maar het heeft een lange adem nodig”. “Flikken ze geen enorm flauwe kunstjes” veronderstelt de RadioRouter over de ambtenaren. “Zitten er geen messen in uw rug, u staat dicht tegen de muur, ik kan het niet zien.” Verheij verzekert hem dat zijn rug mes-loos is.

Wanneer Joris van de Kerkhof begint aan een volgende lyrische beschrijving over “tien jachtbootjes die aan het dobberen zijn op het water en tussen deze bootjes en de brug…” begeeft de verbinding het weer eens. Wanneer hij net voor het nieuwsblok terug in de uitzending komt wordt snel een sjeik uit Amman er doorheen gejast die ik zo niet kan plaatsen.

De directeur van Nedstaal (waar veel ontslagen zijn gevallen) “komt aanrijden in een open sportwagen” vermeldt de RadioRouter waarmee de man is neergezet. Houdt hij wel contact met de 110 van de 330 mensen die hij heeft moeten ontslaan, wil Joris van de Kerkhof weten, “of is het strepen, jammer, zoek maar een nieuwe baan”. Hangt ervan af hoe lang ze in dienst waren.
JvdK: “U bent niet zo koud als staal?” Helemaal niet, blijkt later.

Alblasserdam, Kinderdijk, molens.
Nog wat plannen. Entree heffen op het dijkje met de molens. Boten de toeristen laten vervoeren. Toeristenbelasting. Een Holland House waar de (meest) Japanners glas uit Leerdam en Delfts blauw en andere typisch Nederlandse snuisterijen kunnen aanschaffen.
Floep!

Good morning, my name is …

Geschreven op 29 juli 2010 om 06:40 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Robots in Japan.
Wouter Zwart maakt er een zomercolumn over, tenminste zijn reportage klinkt alsof hij bedoeld is om dadelijk op tv te komen.
Leuk muziekje, dan: er zijn 3 soorten robots. Industriële die auto’s in mekaar zetten, communicatieve (“good morning, my name is …”) en robots die ons “bijstaan in de taken en functies in het leven”.

“Ik lig in bed” vertelt ons Wouter Zwart. Een bed van waaruit hij alles in huis kan bedienen terwijl het bed ook nog eens zijn lichaamsfuncties meet. Hé, er is iets met zijn bloedsuiker. Dus neemt het bed contact op met een dokter die op een schermpje verschijnt en daar gaat de bel al: een boodschapper brengt medicijnen. Waarna het bed ook nog kan veranderen in een rolstoel.
Reden van deze inventiviteit: Japan vergrijst. Er zijn niet genoeg jongeren om voor de ouderen te zorgen. Door deze technische snufjes kunnen ouderen en invaliden aan de maatschappij blijven bijdragen. Want het zijn “sociale, wijze, levenservarenen dus ook een economische schat waar het hele land iets aan heeft”.

Dan nog wat bionische ledematen, een professor die zichzelf als robot heeft gekloond (met ogen die gezichten herkennen) en het muziekje en dat was het slot van een ontzettend leuke reportage.
Dadelijk eens kijken of het inderdaad ook een tv-column is.

Hiken – das toch gewoon lópen?

Geschreven op 28 juli 2010 om 09:53 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Toen het Radio 1 Journaal het Filiaal nog niet had vervangen door het niet-Filiaal, was Mattijs van de Wiel 1 van de Filiaalhouders. Deze week herleven die tijden met eerst Filiaal-achtige berichtgeving uit Stavoren en vandaag bij Scouting Nederland waar de Jubjam wordt gevierd.
“En dan moeten ze een week weg bij hun ouders…” zegt hij invoelend over de kleintjes (7-11) op het welpenterrein. Eerst zat hij bij de Bevers, vertelt een jongetje, maar dat was niks. Nu, de Dolfijnen, dat is veel beter.

“Hoe vinden andere kinderen het: stoer of een beetje stom?” Mattijs van de Wiel vraagt het aan de welpjes en aan de Explorers (15-18 en “het lastigst wakker te krijgen”). De reacties blijken wisselend.
Kamp vindt iedereen “wel gezellig” en straks gaan ze hiken (MvdW: “Das toch gewoon lópen?”) en bij de Explorers staan de tenten als ware het Lowlands met ertussen lege bierblikjes. “Mag dat allemaal?” “Als je 16 bent,” luidt het antwoord dat mij niet helemaal geruststelt.
Er wordt een tent opengedaan: “Emiel en Tom, worden jullie wakker? Er staat hier een meneer voor de deur die wil even kijken hoe jullie erbij liggen.”

Een van de vele activiteiten van deze dag is “up into the air” wat neerkomt op een computersimulatorspel: net doen of je vliegt. Om “aan te sluiten bij de belevingswereld” van de kids. Want hutten bouwen en knopen leggen, daar lopen ze niet meer voor warm.
Zo gaat spoorzoeken nu met een GPS. Wát?! Doet Mattijs van de Wiel. Maar het is toch best moeilijk, probeert de directeur van Scouting NL hem te overtuigen. Ze doen iets met coördinaten nl. Het is niet alsof een TomTom zegt: bij de volgende boom links aanhouden.

Mattijs van de Wiel als (bijna)Filiaalhouder.
Goeie ouwe tijden herleven.

Wassenaar? daar is altijd iets te beleven

Geschreven op 27 juli 2010 om 19:14 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Joris van de Kerkhof is met de RadioRoute in Wassenaar en dat zullen we weten ook.
Geen flauw geneuzel, geen stukjes sfeer aan mekaar plakken en ‘dat moet het dan maar wezen’- deze verslaggever houdt van aanpakken.
“Waar sta je” vraagt Lara Rense om kwart voor zeven. Joris ziet “een grote glijbaan tussen bomen” en het blijkt camping Duinrell te zijn. Waar hij de wandelaars van de Strandvierdaagse begroet (“wat is er mooi aan behalve dat de weg helder is”) en uitzwaait (“wat is het mooiste moment van de dag?” man: “klaar zijn”).

Altijd nieuws
De plaatselijke krant is een vast item in de RadioRoute. Nu: De Wassenaarse Krant. Vijf jaar geleden begonnen en geleid door Roël Karamat-Ali: “Wassenaar heeft altijd nieuws, er is altijd iets te beleven.”
Na aandringen: ja, hij ziet Máxima en Willem-Alexander wel eens langs lopen. Na ander aandringen: nee, hij is het er niet mee eens wat er in Suriname (zijn geboorteland) gebeurt: “Binnen mijn familie is de naam Bouterse not done.”
JvdK: “Dan praten we er verder niet over.”

Problemen
Kwart voor vijf: daar is de RadioRouter weer in de uitzending.
Wie dol is op het Filiaal (zoals ik) en het jammer vindt dat dat om half tien voorbij is, móet wel blij zijn met de RR. Joris van de Kerkhof, vertelt hij aan Lucella Carasso, gaat het nu hebben over dat Wassenaar een VVD-gemeente is en over bezuinigen. En: dat er problemen zijn tussen hondenbezitters en paardenbezitters “en daar hoor je straks álles over”.

Ervaring met snijden
Een half uur later is het sfeer proeven geblazen in de winkelstraat van Wassenaar. Met “een gedistingeerde heer en twee netjes opgemaakte dames”. “Beetje harder werken” hoor ik als oplossing voor al onze problemen. “Overbodige taken afstoten, ik ben patholoog-anatoom van beroep, daarom heb ik ervaring met snijden” – dat is de VVD-fractievoorzitter Bert Ooms.
Een andere man: “Je mag niet meer 80 uur werken in de week, meneer, wij deden 100 uur in de week, met plezier.” Een vrouw wil “mensen met hoge hakken en asobakken” wég doen: “Is ook goed voor de conditie.”

Zwaaiende deuren
Tenslotte een bezoekje aan de D66-burgemeester van Wassenaar, Jan Hoekema. Hij waarschuwt de RadioRouter voor een deur die nog wel eens in het gezicht kan zwaaien van “minder prettige bezoekers, maar dat ben jij niet”.
Fuseren met Voorschoten? Gevoelig punt. Hondenbezitters? Daarmee praat hij wel eens hangend vanuit zijn raam (zelf heeft hij een kat). En er zijn: “botsingen tussen paarden- en hondenbezitters en dan moet ik arbitreren”.

En dan – dan eindigt de RadioRoute. Niks dus over die botsingen!
Terwijl dat door Joris van de Kerkhof wel beloofd was.
Zodat ik nu toch iets heb aan te merken op een RadioRoute die me al twee dagen érg blij maakt.

Joris – mocht je dit lezen (zal wel niet): wat wás het nou met die honden en die paarden?
Onderzoekende geesten willen weten.
En enthousiaste fans helemaal.

Dieren omdat het zomer is

Geschreven op 27 juli 2010 om 18:29 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Er zijn verslaggevers en presentatoren bij wie ik verwachtingsvol opveer: dit wordt vast leuk!
Anderen heb ik minder hoog. Die presentatoren mijd ik als het even kan (de radio hóeft niet aan) en wanneer ik uitkijk naar een bepaalde reportage en zo’n verslaggever ‘doet’ ‘m dan leg ik direct de balpen neer, wetend: dit wordt niets.
Vergissen is uiteraard mogelijk. Toppers kunnen floppen. En wie ik niet-zo-goed vind, kan me verrassen.

Trudy van Rijswijk is iemand met wie ik weinig heb.
Kan ze niet helpen. Haar stijl is me te zijïg. Anderen vinden haar mogelijk charmant, ik neig tot ‘pjoek’.
Weg dus met pen en papier wanneer wordt aangekondigd dat Trudy van Rijswijk het onderwerp ‘vozen in Amersfoort’ toebedeeld heeft gekregen. De vozers zijn Indische neushoorns en ik ken het verhaal al uit de korte berichten en ben zeer verbaasd wanneer de verslaggeefster een heerlijk sfeerverhaal maakt. Over rondjes hollen en hollen en hollen en béng tegen het gaas en kijk eens, een deuk in een boom.

Dan in het mediaoverzicht, gemaakt door Trudy Vendrig, een zilvermeeuw die in juni door 1 of andere gek oranje is geverfd maar met wie het steeds beter gaat in een Zeeuwse opvang. In november (wanneer het koppie door rui ook verfvrij is) mag ze de vrijheid tegemoet.
Eind goed al goed en zoals Lucella Carasso al zei: zomertijd (komkommertijd) dus kom maar op met die diertjes in het Radio 1 Journaal.

Hier een foto van de meeuw met het verhaal waarom dat verven geen leuke grap is maar dierenmishandeling.
Het slot van de vrijpartij van de neushoorns is door de NOS gefilmd.
Eerlijk gezegd lijkt het voorspel me, afgaand op de reportage van Trudy van Rijswijk, een stuk spannender.

Door doorwas duurdere patat

Geschreven op 27 juli 2010 om 09:37 door Jeanne in Radio 1 Journaal

De patat wordt duurder.
Het staat in de Telegraaf, Marcel Oosten en Lara Rense maken er 2x melding van in het krantenoverzicht en na negen uur gaan ze ook maar eens bellen.

Aan René van Diepen van de Nederlandse aardappeltelers de schone taak uit te leggen wat er aan de hand is. Hij begint simpel. Weten we nog die mooie winter met de sneeuwballen en het schaatsen? Door die winter konden aardappels later gepoot. Toen werd het heet en droog en nu kan er regen komen en dan ontstaat: doorwas. Dat is niet goed voor de aardappel zodat ze streng selecteren waardoor het aanbod minder wordt (= prijs omhoog).
“Kan er aardappelschaarste ontstaan?” Marcel Oosten klinkt bezorgd. Of worden de aardappels alleen duurder. Dat laatste.
“Dus geen schaarste?” Ook Lara Rense wil het zeker weten.
Nee, stelt Van Diepen gerust: er zullen minder aardappels zijn, maar wel genóeg.

“Zijn ze minder lékker?” (weer Marcel Oosten)
Nee, belooft Van Diepen, de kwaliteit is “perfect want we halen de niet-goeie eruit”.
MO: “Kan het nog goed komen?”
Minder aanbod staat vast. En verder “is doorwas rasgevoelig en regiogebonden”.
“Ik krijg van dit gesprek wel trek in een frietje” sluit Lara Rense vrolijk af.
Ik eigenlijk ook wel.
Maar voor wie nog even rustig wil nalezen wat doorwas nu eigenlijk is, zocht ik het op.
Makkelijk leesvoer is het niet.

Het maken van slagen

Geschreven op 27 juli 2010 om 08:01 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Het Radio 1 Journaal kondigt een gesprek aan met commandant der strijdkrachten Peter van Uhm. Wikileaks, denk ik. Duimschroeven. Onderste steen boven.

Olof van Joolen doet kalm aan.
Hij laat Van Uhm vertellen over de “enorme slag” die in Uruzgan is gemaakt. “Voor het bestuur en de bevolking.” Concreet? Eerst waren er in het gebied 160 Afghaanse militairen “van bedenkelijk allooi” en nu zijn het er 3000. Van goed allooi.
Verder is er vooruitgang “op ieder gebied”: geneeskundig, scholing, irrigatie, landbouw. Ook is geprobeerd bestuurders beter op te leiden “maar daar moeten nog veel slagen gemaakt”.

Veiligheid? Er wonen nu meer mensen rond Tarin Kowt.
Frustrerend om weg te gaan? Nee, “er is politieke keuze gemaakt” en bovendien: “de internationale gemeenschap zet de lijn door”.
Wat heeft Defensie geleerd van de missie, is het leger toe aan een periode met rust.

Dat was het. Nou, zeg.
“Het gesprek was opgenomen vóór Wikileaks” zegt Marcel Oosten bij de afkondiging.
Dat verklaart iets. Maar dat had hij dan beter vantevoren kunnen zeggen. En misschien was het feitelijk niet mogelijk, maar was óverdoen van het gesprek anders geen optie geweest?
Ipv nu door de presentator te laten toevoegen wat het standpunt van het ministerie is over Wikileaks (dat Nederland geen blaam treft).

Vervallen rust in Noordwijkerhout

Geschreven op 26 juli 2010 om 18:08 door Jeanne in Radio 1 Journaal

“Joris – je viel even weg…”
Lucella Carasso tegen Joris van de Kerkhof die nu de Tour voorbij is ook voor de avonduitzending een stukje RadioRoute mag maken.
“Ach ja…” zegt die filosofisch. Waarbij ik me iets kan voorstellen want ‘wegvallen’ gebeurt tegenwoordig in elke uitzending van het Radio 1 Journaal wel een paar keer.
Dan somt hij op wat er in Noordwijkerhout speelt en te doen is zoals zaterdag en ‘grote clowntjes-dag’.
Lucella Carasso (goedkeurend): “Nou, je hebt je duidelijk verdiept in Noordwijkerhout.”

Dat heeft de RadioRouter inderdaad dus rept hij van “kleine huisjes, poging om toeristen te trekken” in de reportage die later volgt maar dan: “O-o-o-o-o … als je een beetje dóórrijdt…”
Joris van de Kerkhof blijkt Piet Noordhuizen in zijn auto te hebben geladen. Ze gaan naar wat ooit de gekkenhuizen van Noordwijkerhout waren (en toen ‘psychiatrische ziekenhuizen’ werden en nu alweer 15-20 jaar gesloten).
Noordhuizen, die er duidelijk steeds meer schik in krijgt, beschrijft de situatie nu (jeugd, bierflikjes) en tóen. Het ‘pesthuis’, de schilderswinkel. Het Beatrix-paviljoen voor mensen met tbc: altijd de ramen open maar met tralies voor de ramen. De Engelse tuin, bijgehouden door de patiënten onder leiding van een broeder met zijn ‘kruiwagenploeg’.
Het terrein is nu verwilderd. Collega’s van vroeger die nog wel eens komen kijken staan, vertelt Noordhuizen, “met tranen in de ogen”.

Joris van de Kerkhof sluit af met “het geluid dat je naar buiten gaat en dat je een auto voorbij laat rijden en dan dat (RR-)tjoentje en dan de rust van Noordwijkerhout”.
We horen hárd zingende vogels.
JvdK: “Noordwijkerhout. De een beetje *vervallen* rust wel.”

Ah – mooi!
Ik weet weer waarom ik zo van de RadioRoute houd.

Argwaan en porrelen

Geschreven op 26 juli 2010 om 09:48 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Zitten er toeristen in het huisje achterin de tuin van Thea ter Heide in Noordwijkerhout? Nee. Nooit gezeten ook.
“Vervelend, hè, die cliché’s” doet Joris van de Kerkhof begrijpend. Het komt, zegt de vrouw, omdat er “groot verschil” is tussen Noordwijk en Noordwijker*hout* en niet alleen de afstand tot het strand.
“Allemaal eigenheimers?” “Argwaan?” De RadioRouter leidt het af uit de manier waarop hij is ontvangen. Eerst vroeg bij binnenkomst de man van Thea ter Heide hoe hij precies heette en waar hij ook weer voor kwam en toen deed zij dat ook nog eens. Maar Joris ziet dat, zegt ze, verkeerd. Noordwijkerhouters zijn juist “behoorlijk tolerant”.
Thea ter Heide werkt al 25 jaar voor het Noordhollands Weekblad, zegt Joris van de Kerkhof. “Noordwijkerhouts” corrigeert zij. JvdK: “Wij Brabanders slikken altijd wat woorden in.” TtH: “Nee.” JvdK: “Is écht waar, dat doen we wél.”

Volgende Noordwijkerhouter bij wie de RadioRoute op bezoek gaat is Piet Noordhuizen. Van de plaatselijke EHBO. Al 40 jaar geeft hij er les en hij is voorzitter van de vereniging.
Samen klimmen ze de trap op (opmerkelijk! Deze RadioRouter gaat *niet* hijgen!) en Noordhuizen vertelt over het afbranden van de Porrelhoek (waar de EHBO-vereniging zat) en dat vrijwel alle tastbare herinneringen zijn vernietigd. Zeventig jaar archief, alle foto’s en ook het oefenmanteriaal: “Anne is bij de brand omgekomen.” Oefenpop Anne.

Porrelhoek, grappig woord – wat betekent het? Iets als ‘rommelen’, bezig zijn.
JvdK: “Gaat u vandaag nog een beetje porrelen?”
Noordhuizen, verder zo serieus, lacht nu toch een beetje. “Nee, ik heb werk zat.”

Wat een leuke RadioRoute. Leuke onderwerpen, leuke mensen, leuke RadioRouter.

Mogen we dieren houden

Geschreven op 25 juli 2010 om 10:35 door Jeanne in Vroege Vogels

Het is zo’n lekker ‘haha’-binnenkomertje: kinderen die denken dat koeien paars zijn en daarom moeten ze dierenles krijgen.
Het echte onderwerp is interessanter en gecompliceerder. Mensen weten niet genoeg over dierenwelzijn om zich een mening te vormen, zegt Laurens Hoedemaker van de Raad voor Dieraangelegenheden. Zo heb je brave borsten die een konijn in een hok in de tuin zetten, op tijd eten en drinken geven en dan denken dat het konijn gelukkig is. Terwijl een konijn een groepsdier is en je het zo veroordeelt tot levenslange eenzame opsluiting.

Ja, doet Andrea van Pol, “maar tienduizenden kippen in een hok vind ik ook niet het ultieme geluk van een kip”. Dat is natuurlijk waar maar wat Hoedemaker (helaas geen bevlogen spreker) wil zéggen: we kunnen pas als burger zorgen dat dieren in de veehouderij beter worden behandeld wanneer we volledig zijn geïnformeerd omdat we dán pas weten wat anders moet en anders kan.
De Raad heeft een rapport uitgebracht en Andrea van Pol haalt er de kern uit: mógen we dieren houden, met welk doel mogen we dieren houden en op welke manier. Waarbij ‘dierenwelzijn’ niet langer mag worden gedefinieerd als ‘vermijden van leed’ maar ‘zorgen dat het dier zich happy voelt’.
Dat is nogal wat en daar moet het nieuwe kabinet zich, vindt de Raad, over buigen.

En de kinderen? Die moeten zo snel mogelijk een lespakket krijgen.
Worden ze subiet collectief vegetariër.

Hopend op aminozuren op zoek naar de oorsprong van het leven

Geschreven op 24 juli 2010 om 07:59 door Jeanne in Radio 1 Journaal

In het heelal zwerven moleculen 5x zo groot als we (=wetenschappers) kenden en ze bestaan uit zestig afzonderlijke atomen.
Groot – hóe groot, vraagt Rik van de Westelaken aan Govert Schilling. Een miljoenste milimeter. *Groot* is dus relatief. Waarna me de schrik om het hart slaat omdat de wetenschapsjournalist me voorstelt “een beetje scheikundekennis van de middelbare school op te rakelen”. Maar hij wijst me op H2O en CO2 en dat is zelfs door mij nog net te behappen.

Koolstof, daar zit ‘t ‘m in. Dat zit in grafiet en in diamant en: in ons. Zonder koolstof geen leven op aarde. In die moleculen zitten zestig koolstofatomen in een verschijningsvorm die wij nog niet kenden. Ze zijn, schetst Govert Schilling een -voor mij- romantisch beeld “ontstaan in wolken gas die door stervende sterren worden uitgestoten”.

De belangrijkste vraag, zegt Rik van de Westelaken, is natuurlijk: “Wat kunnen we met deze ontdekking.” Nee hoor, denk ik. Laat wetenschap gewoon lekker wetenschap zijn en laat ons wegdromen bij de gedachte dat het heelal wonderbaarlijk mooi in mekaar zit.
Het antwoord van de wetenschapsjournalist verrast me. We weten nu, dat er veel meer mogelijkheden aan scheikundige processen zijn dan we dáchten. We hópen nu op aminozuren. En dan? “Dan zijn we een hele stap verder naar de ontdekking van de oorsprong van het leven.”
Wow.

Dierennieuws

Geschreven op 23 juli 2010 om 18:07 door Jeanne in Radio 1 Journaal

Eerst kantelt er een vrachtwagen met 550 biggen.
Vijftig biggen dood, chauffeur in sommige berichten ‘gewond’, in andere ‘ongedeerd’.
Radio 1 volgt het onderwerp in de journaals in die zin dat wordt bijgehouden hoeveel varkentjes de weilanden zijn ingevlucht en weer gevangen en hoe erg het verkeer wordt gehinderd.

Halverwege de middag: boer (52) in Oudenhoorn heeft 33 brandganzen doodgeslagen. Mag niet wánt: brandganzen zijn beschermde diersoort. Getuige heeft de politie gebeld, boer is naar het bureau gebracht. Vertelt de woordvoerster van de politie.
Hoe je vogels kunt doodslaan, tenzij ze nog pulletje zijn, snap ik niet. Maar de lul heeft (lees ik) een soort val gebouwd en is toen naar hartelust gaan meppen.

NOS houdt het op de Tour de France. En Giovanni van Bronckhorst die zegt dat-ie geen ‘Heintje Davids’ gaat doen.
Nou zeg, denk ik. En al die arme dieren dan?!
Maar, denk ik daarná: wat hadden ze er aan moeten doen? Als er Radio 1 Journaal was geweest had Lucella Carasso misschien de plaatselijke politie wat uitgebreider kunnen bellen. Maar of dat veel verheldering had opgeleverd?

Niet alleen ‘hartstikke zielig’ of ‘hartstikke gemeen’: uitspraak Rb Den Bosch dat door fout in de wet je dieren niet brandbestand hoeft te huisvesten. Daaraan had het R1J mogelijk aandacht besteed als het er was geweest.
Hoop ik.

Radio

Het gaat hier over radio.
Over Radio 1 en dan vooral Radio 1 Journaal maar ook over andere programma's op die zender.
Misschien gaat het heel af en toe ook over andere radiostations.
Maar eerlijk gezegd lijkt me dat sterk.
Jeanne

Jeanne Doomen schreef van 11-7-2005 tot 1-3-2010 op Fanlog Radio 1 Journaal over het Radio 1 Journaal.
Hier zoekt ze een vorm om zonder pressie leuk bezig te zijn met schrijven en met radio.

Neem contact op met Jeanne
Reacties
- shabnam: Lief om hem wat te eten te geven. Dat kon die jongen wel gebruiken met al die uren wachten en dat lange...
- ruud: Zeer boeiend! Maar als het dan toch moet . . . hoe geringer iemands kennis van voetbal, hoe groter mijn...
- ruud: De media voeren meestal het hoogste woord en spreken er schande van zodra de privacy van burgers wordt...
- Jeanne: @Ron: helaas… Want die was inderdaad leuk.
- Ron: Doet maarten van rossem nog wel eens een column? Dat was best leuk.
Rubrieken
Zoeken

Zoeken naar: